Η Μαντάμ Σουσού η μεγαλομανής και ακατάδεχτη ηρωίδα του Δημήτρη Ψαθά είναι μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Από την πρωτη φορά που “συστήθηκε” στο κοινό ως ευθυμογράφημα σε συνέχειες στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Θησαυρός» (1938-1940) μέχρι σήμερα που ακόμα το όνομά της χρησιμοποιείται ως επιθετικός προσδιορισμός, η ιστορία και η προσωπικότητά της έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες.
Το 1940 έγινε βιβλίο, τραγούδι (σε μουσική Λεό Ραπίτη και το 1986 σε μουσική Διονύση Τσακνή), νούμερο κατοχικών επιθεωρήσεων (με την Μαρίκα Νέζερ), πολεμική κάρτ ποστάλ (από τον Φωκίωνα Δημητριάδη), θεατρικό έργο (με τους Αιμίλιο Βεάκη και Κατερίνα Ανδρεάδη το 1942 στην Αθήνα –επίσης το 1946 στην Αλεξάνδρεια και το 1949 στην Κωνσταντινούπολη- με την Μαίρη Αρώνη το 1946, με την Άννα Παναγιωτοπούλου το 1998 και με την Φωτεινή Μπαξεβάνη το 2012 στο ΚΘΒΕ, κινηματογραφική ταινία (με την Μαρίκα Νέζερ το 1948), ραδιοφωνική εκπομπή (με την Γεωργία Βασιλειάδου το 1950) και τηλεοπτικό σήριαλ (με την Άννα Παϊταζή το 1972 και την΄Αννα Παναγιωτοπούλου το 1986) και εξακολουθεί ακόμα και σήμερα, 79 χρόνια μετά την πρώτη εμφάνισή της να μας ψυχαγωγεί.
Η ιστορία της είναι γνωστή: Η ονειροπαρμένη Σουσού ζει στην λασπωμένη γειτονιά του Μπύθουλα, με τον σύζυγο της Παναγιωτάκη. Η ίδια όμως ονειρεύεται μεγαλεία και θέλει να ξεφύγει από την μιζέρια φτιάχνοντας ένα δικό της παράλληλο σύμπαν. Όταν καποια στιγμή κατορθώνει ν’ αποκτήσει πολλά χρήματα η ζωή της αλλάζει ριζικά και ένας “αριστοκράτης” διεκδικεί την καρδιά και την περιουσία της…
Για χάρη της Σουσούς η Δήμητρα Παπαδοπούλου, επιστρεφει στη σκηνή μετά από αρκετά χρόνια απουσίας. Η ίδια παραδέχεται ότι η πρώτη αντίδρασή της για το ρόλο ήταν αρνητική: “Όταν ένα βράδυ με πήρε τηλέφωνο ο Γιάννης Κακλέας και μου μίλησε για το έργο, το πρώτο που είπα είναι “Παναγία μου! Δεν θέλω να παίξω!” Αλλά μετά το ξανασκεφτηκα. Θεωρώ ότι η μαντάμ Σουσού είναι ένα πολύ κοινό πρόσωπο. Όλοι στις οικογένειες μας έχουμε από μια μαντάμ Σουσού. Ειναι αυτή που δεν αντέχει και δεν γουστάρει αυτό που ζει και φτιάχνει μια άλλη πραγματικότητα “χάρτινη”, ανύπαρκτη την οποία δυστυχώς δεν μπορεί να υποστηρίξει”.
Η δημοφιλής ηθοποιός που ανέλαβε και τη διασκευή του κειμένου παραδέχεται ότι είχε μια “καρμική σχέση” με το κείμενο του Δημήτρη Ψαθά: “Από τότε που φοιτούσα στη Δραματική Σχολή ένιωθα ότι ο Δημήτρης Ψαθάς με τα κείμενα του μιλάει κατευθείαν μέσα στην ψυχή μου. Σκεφτόμουν πάντα πώς θα ήταν υπέροχο αυτά τα κείμενα να μπορούσαν να μιλήσουν για το σήμερα, γι’ αυτά που μάς συμβαίνουν τώρα. Και μ’ αυτή την παράσταση μού δόθηκε αυτή η ευκαιρία. Εύχομαι το αποτέλεσμα να μας δικαιώσει γιατί πήρα αυτόν τον μεγάλο δάσκαλο του γέλιου και προσπάθησα να τον φιλτράρω μέσα από τις δικές μας εμπειρίες“.
Πώς βλέπει τη Σουσού σήμερα; “Η Σουσού είναι η μεγάλη φούσκα που ζήσαμε όλοι εμείς στην Ελλάδα. Όλο αυτό που χτίστηκε, όλο αυτό που έγινε χωρίς να υπάρχει η κατάλληλη υποδομή για να μπορέσει να στηριχτεί. Η κατάρρευση της Σουσούς συμβολίζει την δική μας “κατάρρευση”. Θα μάθουμε όμως κάποια στιγμή από αυτά τα λάθη και κάποια στιγμή θα χτίσουμε ένα παλάτι που δεν θα μας έρθει στο κεφάλι!”
Ο Γιάννης Κακλέας, που υπογράφει τη σκηνοθεσία και την δραματολογική επεξεργασία της παράστασης, αναφέρει: “To εγχείρημα να μεταφέρουμε την Σουσού στο σήμερα δεν ήταν εύκολο. Ωστόσο το εγχείρημα της Δήμητρας, αυτό, το θεωρώ πολύ σπουδαίο! Από την δική μου ματιά η μαντάμ Σουσού είναι ένας χαρακτήρας που δεν μπορεί τη μιζέρια, δεν τη θέλει… είναι ένας δικός μας Δον Κιχώτης με μεγάλη επιθυμία να “ταξιδέψει” το όνειρό της. Χάνει όμως το μέτρο, όπως σε όλους μας μπορεί να συμβεί. Η Σουσού είναι ένας χαρακτήρας με πολλές αποχρώσεις: συγκίνησης, ρομαντισμού, μνήμης, γέλιου κι εδώ βρίσκεται το δύσκολο εγχείρημα από την πλευρά ολόκληρης της παραγωγής. Είναι μια πολύ μεγάλη παραγωγή. Η εποχή εκείνη καταγράφεται μέσα από τα σκηνικά και τα κουστούμια, με έναν κινηματογραφικό τρόπο. Όλοι οι χαρακτήρες που περιβάλλουν την μαντάμ Σουσού είναι στημένοι στη λεπτομέρεια. Χωρίς όλους αυτούς τους ηθοποιούς παράσταση δεν υπάρχει, είναι οι στηλοβάτες της και πρέπει να τους σεβόμαστε και να τους αγαπάμε».
Εκτός από τη Δήμητρα Παπαδοπούλου στην παράσταση πρωταγωνιστούν ο Άλκις Κούρκουλος στο ρόλο του Μηνά Καντακουζηνού, ο Κώστας Κόκλας στο ρόλο του Παναγιωτάκη και 25 ακόμα ηθοποιοί και μουσικοί.
Συμμετέχουν (αλφαβητικά) οι: Γιούλη Αγγελή, Ηλιάννα Γαϊτάνη, Μελέτης Γεωργιάδης, Γιάννα Ζιάννη, Αναστασία Κελέση, Χρύσα Κλούβα, Φαίη Κοκκινοπούλου, Νικολέτα Κοτσαϊλίδου, Λάμπρος Κτεναβός, Ροζαμάλια Κυρίου, Αλέξανδρος Λασκαράτος, Τζεφ Μαράουι, Σοφία Μιχαήλ, Θάνος Μπίρκος, Κωστής Μπούντας, Γρηγόρης Ποιμενίδης, Κώστας Φλωκατούλας, Βασίλης Χαλακατεβάκης και Γιώργος Ψυχογιός. Το τραγούδι έγραψε για την παράσταση η Χριστίνα Μαξούρη.
Τα σκηνικά της παράστασης κατασκευασε ο Μανόλης Παντελιδάκης, τα κοστούμια οι Νίκος Χαρλαύτης και Σοφία Νικολαϊδη, τη μουσική έγραψε η Μαρίζα Ρίζου, την κινησιολογική επιμέλεια ανέλαβε ο Κυριάκος Κοσμίδης και τους φωτισμούς η Ελευθερία Ντεκώ.
Η “Μαντάμ Σουσού” είναι μια παραγωγή των Θεατρικών Σκηνών, που αναλαμβάνουν πλέον τη διαχείριση του ιστορικού Θεάτρου της Αθήνας.
