Επιστροφή στο Μόντοκ

Ο συγγραφέας Μαξ Ζορν (Στέλαν Σκάρσγκαρντ) βρίσκεται σε περιοδεία στη Νέα Υόρκη για την προώθηση του νέου του βιβλίου όταν συναντά ξανά τη μοναδική γυναίκα που αγάπησε σε όλη του τη ζωή (Νίνα Χος), πριν από δεκαεφτά ολόκληρα χρόνια. Μπορεί, άραγε, να υπάρξει μέλλον στο παρελθόν τους; Θα το ανακαλύψουν στο Μόντοκ.
Η αποστασιοποιημένη αλλά γεμάτη ζεστασιά ματιά του Σλέντορφ συναντά την ιδιοφυία του Μαξ Φρις (η κεντρική ιδέα δεν είναι ακριβώς βγαλμένη από το μυθιστόρημα του τελευταίου «Μακρύ Σαββατοκύριακο στο Λονγκ Άιλαντ (Μοντόκ» – στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μελάνι (2005)- αλλά θυμίζει έντονα…Φρις) σε μια απλή αλλά αστραφτερή όσον αφορά το συναισθηματικό της πλούτο ταινία. Θεωρητικά τα πάντα δείχνουν όχι απλώς δεδομένα αλλά τακτοποιημένα σε όλο το εύρος της ζωής τόσο του αλαζόνα και σνομπ Μαξ όσο και της αυστηρής Ρεμπέκα. Δύο άνθρωποι που αγαπήθηκαν με πάθος πριν από αρκετά χρόνια αλλά οι ζωές τους πήραν διαφορετικά μονοπάτια. Πώς γίνεται αυτό, αναρωτιέται ο Σλέντορφ ψάχνοντας να βρει στα σκληρά, μελαγχολικά βλέμματα τους την απάντηση. Το σενάριο ξετυλίγει με μοναδική δωρικότητα τα ιδιαίτερα χαρίσματα μιας δύσθυμης ερωτικής ιστορίας που λίγο πριν από το φινάλε θα μας αποκαλύψει όλα τα πικρά μυστικά της. Το πρωταγωνιστικό ζευγάρι είναι εξέχων- ειδικά η θαυμάσια Χος στο ρόλο της Ρεμπέκα- και η μελετημένη παρτιτούρα των συναισθηματικών διακυμάνσεων είναι σοφά δομημένη. Το πικρό, μελαγχολικό φινάλε είναι απλώς η επισήμανση σε μια προαιώνια αλήθεια που όλοι όσοι αγάπησαν παράφορα έστω και μια φορά στη ζωή τους το γνωρίζουν: ποτέ δεν ξεπερνιέται μια μεγάλη αγάπη. Ποτέ κι από κανέναν…

Κωνσταντίνος Καϊμάκης