Εκδίκηση με Στυλ

Οι επιστήθιοι φίλοι Γουίλι, Τζο και Άλμπερτ, αποφασίζουν να πάνε κόντρα στα στερεότυπα της συνταξιοδότησης και να ξεστρατίσουν για πρώτη φορά στη ζωή τους, όταν τα χρήματα των συντάξεων τους θα χαθούν, απόρροια εταιρικής κακοδιαχείρισης. Απελπισμένοι να ανταπεξέλθουν στις οικονομικές και οικογενειακές τους υποχρεώσεις, οι τρεις φίλοι θα ρι¬ψοκινδυνέψουν τα πάντα σε ένα τολμηρό εγχείρημα να απαντήσουν με το ίδιο νόμισμα στην τράπεζα που έφαγε τα χρήματα τους.

Η ταινία βασίζεται σε μια παραδοξότητα (πόσες πιθανότητες έχουν τρεις συνταξιούχοι 80άρηδες να ληστέψουν μια τράπεζα;) και δεκάδες αφελείς – και δυστυχώς ελάχιστα κωμικές – καταστάσεις. Έχει γούστο πάντως να βλέπεις τους οργίλους γέροντες να τα βάζουν με το οικονομικό κατεστημένο (τράπεζες, λομπίστες, εφοριακούς) και να σχεδιάζουν με…σοφία το σχέδιο τους. «Τι μπορεί να μας συμβεί;» αναρωτιέται ο εγκέφαλος της σπείρας Μάικλ Κέιν που βλέπει το σπίτι του να απειλείται με κατάσχεση. «Το πολύ-πολύ να μας βάλουν φυλακή. Δηλαδή να έχουμε τσάμπα στέγη, κρεβάτι και φαγητό καθώς και καλύτερη ιατρική περίθαλψη». Σωστός ο παίκτης λοιπόν και εύκολα κάνει κοινωνό της σκέψης του τον Μόργκαν Φρίμαν ενώ ο άκαμπτος και άσπιλος μουσικός του Άλαν Άρκιν αρχικά αρνείται να έχει σχέση με «κλέφτες και αποβράσματα», όμως γρήγορα βρίσκει τη φυσική του κλίση καθώς είναι εκείνος που δείχνει αξιοθαύμαστη ψυχραιμία και αποτελεσματικότητα την ώρα της ληστείας. Με όλα αυτά πάντως τα χαριτωμένα και γουστόζικα πράγματα μην φανταστείτε ότι έχουμε να κάνουμε και με καμιά σπουδαία κωμωδία. Τα εύστοχα, πικάντικα σκετς είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, ενώ στην αντίθετη όχθη υπάρχουν αδέξιες καταστάσεις, άνευρες κωμικές σεκάνς, σκηνοθετική προχειρότητα και χιούμορ κατώτατης κλίμακας. Σκετσάκι που ακόμη αναζητάμε το νόημα του: Σε μερικές σκηνές εμφανίζεται η Αν Μάργκρετ που παρενοχλεί σεξουαλικά τον Άρκιν. Εκείνος αρχικά αρνείται (για ποιο λόγο δεν καταλάβαμε) πριν τελικά ενδώσει στις προκλήσεις της και βρει την υγειά του. Άλλο ένα από τα μυστήρια της ταινίας που δεν βρήκαμε τη λύση του…

Κωνσταντίνος Καϊμάκης