Οικογένεια Βαν Πέτεγκεμ

Μια σειρά ανεξήγητων εξαφανίσεων έρχεται να ταράξει τις διακοπές της οικογένειας Βαν Πέτεγκεμ στο ειδυλλιακό παραθαλάσσιο θέρετρο της Μάγχης το καλοκαίρι του 1910. Τουρίστες αρχίζουν να εξαφανίζονται με αινιγματικό τρόπο και δύο επιθεωρητές αρχίζουν να διερευνούν την υπόθεση.

και σύντομα ανακαλύπτουν ότι αυτές οι εξαφανίσεις γίνονται σε ένα ιδιαίτερο σημείο της περιοχής εκεί όπου κατοικεί η οικογένεια ψαράδων των Μπρεφόρ. Στο μεταξύ ένα παράξενο ειδύλλιο θα προκύψει ανάμεσα στη μικρή κόρη της μεγαλοαστικής και λίγο εκφυλισμένης οικογένειας Βαν Πέτεγκεμ και τον γιο των Μπρεφόρ, Μα Λουτ. Μαζί με το μυστήριο των εξαφανίσεων, ο έρωτας των δυο παιδιών θα επηρεάσει με απρόβλεπτο τρόπο τις δύο τόσο διαφορετικές οικογένειες.

Ο Μπρουνό Ντιμόν («29 Φοίνικες», «L’Humanite», «Καμίλ Κλοντέλ 1915») σατιρίζει τις ταξικές και κοινωνικές αντιθέσεις μιας εποχής φαινομενικά ειδυλλιακή αλλά στην πραγματικότητα βαθιά παρακμιακή και νοσηρή. Το χιούμορ που επιχειρεί για πρώτη φορά στην καριέρα του ο γάλλος σκηνοθέτης έχει γούστο κάποιες στιγμές, καθώς το σλάπστικ στοιχείο και η γκροτέσκα απεικόνιση προσώπων και καταστάσεων (το δίδυμο των ντετέκτιβ είναι καρικατούρες του Χοντρού και του Λιγνού) προσφέρει κάποιες εμπνευσμένες σκηνές. Όμως αλλά όλα οδηγούνται σε μια εύκολη και ανάλαφρη σάτιρα της μπουρζουαζίας με ύφος που στηρίζεται αποκλειστικά στη φάρσα και στο συνεχές αλισβερίσι μεταξύ σεξουαλικών υπονοούμενωνμένων (η ξαναμμένη αριστοκράτισσα της Βαλέρια Μπρούνι-Τεντέσκι), μίμησης συμπεριφορών και σουρεαλιστικών αξιοπερίεργων. Φυσικά τα πάντα στο φιλμ του Ντιμόν επισκιάζονται από τη σεξουαλικότητα και το γκροτέσκο, τις μόνιμες θεματικές του δηλαδή που συναντάμε στα περισσότερα έργα του. Ακόμη και ο ρομαντισμός (ο έρωτας των δυο παιδιών που θα επηρεάσει με απρόβλεπτο τρόπο τις δύο τόσο διαφορετικές οικογένειες) γίνεται για το σκηνοθέτη πεδίο βολής για άφατο κανιβαλισμό και χοντροκομμένο μαύρο χιούμορ.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης