Μικροί Κύριοι

Ο Τζέικ, ένα ευαίσθητο γυμνασιόπαιδο που ονειρεύεται να γίνει καλλιτέχνης μετακομίζει με την οικογένεια του από το Μανχάταν στο Μπρούκλιν και τη γειτονιά του πατέρα του. Εκεί γίνεται αχώριστος φίλος με το συνομήλικό του Τόνι αλλά οι διαφωνίες των γονιών τους με αφορμή ένα ενοίκιο (η οικογένεια του Τζέικ νοικιάζει μια επαγγελματική στέγη στη μητέρα του Τόνι που διατηρεί μπουτίκ γυναικείων ενδυμάτων) θα δοκιμάσει τη φιλία των δύο αγοριών.

Τρυφερό, ανθρώπινο, συγκινητικό αλλά χωρίς να γίνεται ποτέ απλοϊκό ή μελό, το φιλμ «Little men» είναι η ιστορία μιας φιλίας αλλά και η ανατομία κάποιων οικογενειακών σχέσεων με νυστέρι το οικονομικό ζήτημα που είναι να είναι το Α και το Ω στη ζωή τους χωρίς οι ενήλικες εμπλεκόμενοι να το παραδέχονται. Ο (μάλλον αποτυχημένος) ηθοποιός πατέρας και η ψυχοθεραπεύτρια μητέρα του Τζέικ, πίσω από το προσωπείο της ευγένειας και της απλόχερης φιλίας, κρύβουν βαθιές νευρώσεις και ψυχολογικά…. θεματάκια που θα ταίριαζαν γάντι στο φιλμικό σύμπαν του Γούντι Άλεν. Εκεί όμως που ο master της νεοϋορκέζικης σάτιρας χρησιμοποιεί το χιούμορ για να αποδομήσει τη σοβαροφάνεια της αγαπημένης του διανοουμενίστικης κάστας, ο Sachs αντιπαραβάλλει τη σεμνή και χαμηλότονη ματιά για να θίξει τα κακώς κείμενα των καλλιτεχνών και των μικροαστών που ζουν στο «Big Apple». Με την ευαίσθητη αυτή ιστορία ενηλικίωσης λοιπόν, ο 52χρονος σκηνοθέτης αποδεικνύεται άξιος συνεχιστής της κινηματογραφικής παράδοσης που θέλει τη Νέα Υόρκη να είναι εκτός του κέντρου της αμερικανικής διανόησης και χωνευτήρι τάξεων, φυλών και μειονοτήτων. Οι «Μικροί κύριοι» του έχουν τη χάρη μιας σεναριακής επίδοσης υψηλού στάνταρ, που τη χρησιμοποιεί προκειμένου να ανιχνεύσει το ανθρώπινο τοπίο της αγαπημένης του πόλης, πριν καταλήξει σε θλιβερά, πικρά συμπεράσματα. Χωρίς να φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού η Νέα Υόρκη του φιλμ εκτός από το κέντρο της αμερικανικής διανόησης και χωνευτήρι τάξεων, φυλών και μειονοτήτων, είναι ένα αδίστακτο και απάνθρωπο περιβάλλον με το νόμο του χρήματος να ορίζει τη μοίρα των κατοίκών του. Οι πιο τυχεροί πραγματοποιούν χωρίς δυσκολία τα όνειρα τους και πιο άτυχοι απλώς στέκονται ακίνητοι να τα παρακολουθούν να τους προσπερνούν. Το αριστουργηματικό φινάλε δίνει θαυμάσια αυτή την αντίθεση.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης