Το δίχτυ

Ένας φτωχός ψαράς από τη Βόρεια Κορέα παρασύρεται στα ύδατα της Νότιας Κορέας ύστερα από βλάβη στη βάρκα του. Το πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι αυτό το ατυχές γεγονός στην κορεατική χερσόνησο θα φανεί αμέσως μετά, όταν οι νοτιοκορεάτες τον υποψιάζονται για κατασκοπία.

«Μέσω του ψαρά που υποφέρει ταξιδεύοντας στη Νότια Κορέα και ύστερα πίσω στη Βόρεια Κορέα λόγω της χαλασμένης του βάρκας, βλέπουμε πώς ο άνθρωπος θυσιάζεται λόγω της διαιρεμένης κορεάτικης χερσονήσου. Και πώς η διαίρεση προκαλεί μεγάλη θλίψη …». Τα λόγια του Κιμ Κι-Ντουκ δίνουν σε μεγάλο βαθμό το καμβά στον οποίο ο διάσημος σκηνοθέτης ζωγραφίζει έναν κόσμο παραλόγου, όπου το τυφλό μίσος και οι βαθιές προκαταλήψεις πνίγουν την αθωότητα, το συναίσθημα και εν τέλει την αλήθεια. Ο καφκικός εφιάλτης που ζει ο άτυχος ψαράς δεν δείχνει να έχει τέλος. Κάθε προσπάθεια του να αποδείξει την αλήθεια προσκρούει σε ένα τοίχο καταπίεσης και στυγνής εξουσίας. Η αλληγορική διάσταση του σεναρίου δεν αποφεύγει κάποιες διδακτικές ή αφελείς προεκτάσεις, όμως σε γενικές γραμμές ο Κιμ Κι Ντουκ, χάρη στην απαράμιλλη ικανότητα του να αφηγείται με καινοτόμες ιδέες τις ιστορίες του, ξεπερνάει εύκολα τους ύφαλους. Το «Δίχτυ» είναι ένα σφριγηλό πολιτικό θρίλερ, για τη μετωπική σύγκρουση δύο ξεπερασμένων από την ιστορία καθεστώτων που εξακολουθούν, ακόμη και στις τελευταίες πνοές τους, να θυσιάζουν τον απλό πολίτη στο βωμό της απάνθρωπης ιδεολογίας τους και ο σκηνοθέτης δεν διστάζει να μοιράσει εξίσου τα βέλη της κριτικής του. Σκληρό, συγκινητικό, απέριττο και με ένα από τα πιο απαισιόδοξα φινάλε που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στο σινεμά.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης