Ο Κύριος Τίποτα

Ο Νόρμαν Όπενχαϊμερ ζει μια μοναχική ζωή στη Νέα Υόρκη. Είναι φιλόδοξος και διαρκώς φτιάχνει εμπορικές ιδέες που δεν αποδίδουν ποτέ καρπούς. Επιζητώντας τη βοήθεια κάποιου ισχυρού, ο Νόρμαν ποντάρει σε έναν χαρισματικό Ισραηλινό πολιτικό που όμως έχει πάρει την κάτω βόλτα. Διαισθανόμενος ότι ο Έσελ είναι σε δύσκολη θέση, ο Νόρμαν τον προσεγγίζει δωρίζοντάς του ένα ζευγάρι πανάκριβα παπούτσια – μια κίνηση που συγκινεί βαθύτατα τον Έσελ, και την οποία θα θυμηθεί, όταν τρία χρόνια αργότερα γίνει Πρωθυπουργός του Ισραήλ.

Η κυνική αλήθεια της ταινίας σχεδόν σε αδειάζει. Είναι δύσκολο να προσεγγίσεις ολοκληρωτικά τον πνευματικό και ιδεολογικό πλούτο ενός φιλμ θαμένου στην αμφισημία και την ειρωνική αποδόμηση της σύγχρονης πραγματικότητας με έμφαση στη διεθνή πολιτική σκακιέρα και το ρόλο του Ισραήλ πάνω σε αυτή. Αφήνοντας τον ερμητικά κλειστό κόσμο των μελετητών του Τιλμούδ («Γράψε λάθος») και ανοίγοντας φτερά για τη σύγχρονη Γη Επαγγελίας, που προσδιορίζει στην αδίστακτη και αμοραλιστική Νέα Υόρκη, ο Ceddar σκιτσάρει το πορτρέτο του σύγχρονου Σάιλοκ, του εβραίου που ψάχνει να πιάσει την καλή με κάθε τρόπο. Η ιστορία του ανθρώπου που μετρά το ανάστημα και την αξία του με βάση το χρήμα και την οικονομική ταυτότητα είναι μοιραίο να απομυθοποιηθεί με τον πλέον σκληρό και απόλυτο τρόπο. Ούτε καθαρόαιμο δράμα ούτε κομεντί το έργο για τον κύριο τίποτα, τον ανώνυμο του μαζικού πλήθους δηλαδή που στέκει στην άλλη άκρη των φαναριών της νεοϋορκέζικης λεωφόρου, θα ολοκληρωθεί όπως ακριβώς ξεκίνησε. Χωρίς να έχει γίνει το όνειρο πραγματικότητα. Χωρίς να υπάρξει η οποιαδήποτε αναγνώριση – το αντίθετο μάλιστα από τη στιγμή που ο αφελής Νόρμαν δημιουργεί τις συνθήκες για διεθνές διπλωματικό επεισόδιο-, χωρίς να βρεθεί μια γαλήνη ηρεμίας για την ταραγμένη ψυχή του αντιήρωα.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης