The Bye Bye Man

Όταν τρεις συγκάτοικοι μετακομίζουν στο νέο τους σπίτι ανακαλύπτουν κατά λάθος την ύπαρξη μιας τρομακτικής οντότητας ονόματι Bye Bye Man. Ο μόνος τρόπος για να αποφύγουν την κατάρα του είναι να μη τον σκέφτονται και να μη λένε το όνομά του.
Όπως σε κάθε καλό φιλμ τρόμου που σέβεται τον εαυτό του – και το φόβο του θεατή- έτσι κι ο «Bye Bye Man» κάνει το κοινό να αναρωτιέται: «Υπάρχει τρόπος να επιβιώσει ο κεντρικός χαρακτήρας από τον μπαμπούλα του φιλμ;». Η σκηνοθεσία του φιλμ μπορεί να μην πρωτοτυπεί (ασφαλές μαξιλαράκι τα παραδοσιακά κλισέ που υπηρετούν το δόγμα «βασανισμός εφήβων- απόλαυση του θεατή») αλλά δεν αρκείται σε αναμασήματα και προβλέψιμη- όσο είναι αυτό δυνατόν για ένα νεανικό φιλμ τρόμου- ίντριγκα. Στους χαρακτήρες της ταινίας προστίθεται ψαχνό, το μήνυμα («μερικές φορές η αλήθεια είναι καλό να μην λέγεται») έχει ιντριγκαδόρικη διάσταση, ενώ η ταυτότητα του Κακού διατηρεί αμείωτη την ένταση μέχρι τέλους. Πολλά δυνατά στιγμιότυπα είναι συνδυασμός κλασικών μοτίβων (θα θυμηθούν οι παλιότεροι τον θρυλικό «Candyman») και μοντερνίζουσας αφήγησης, το κλίμα αδιεξόδου των ηρώων εντείνει περισσότερο το σασπένς ενώ δεν λείπουν και οι ευχάριστες, απρόσμενες εκπλήξεις που οδηγούν την ιστορία πλέον σε επίπεδα…franchise! Το δυνατό φινάλε, αφήνει όχι απλώς εκρεμμότητες σχετικά με την ανάγνωση του φιλμ αλλά ανοίγει την όρεξη για τη συνέχεια του που είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσει λίαν συντόμως. Υποτίθεται ότι η ιστορία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης