7 Λεπτά μετά τα μεσάνυχτα

Ο Κόνορ είναι 12ετών και θα πρέπει να διαχειριστεί την πολύ σοβαρή ασθένεια της μητέρας του, πράγμα που τον αναγκάζει να περνάει πολύ χρόνο με την καθόλου συμπαθή γιαγιά του. Επιπλέον έχει να αντιμετωπίσει τον καθημερινό εκφοβισμό από τους συμμαθητές του ενώ ο πατέρας του βρίσκεται μίλια μακριά με νέα σύζυγο και άλλο παιδί. Ξαφνικά ένα βράδυ, λίγο μετά τα μεσάνυχτα ένα τέρας εμφανίζεται στο παράθυρο του Κόνορ και απαιτεί από αυτόν να τον ακούσει. Θα του διηγηθεί τρεις ιστορίες και μετά ως αντάλλαγμα θα πρέπει ο Κόνορ να του διηγηθεί την δική του ιστορία.

Ο ισπανός σκηνοθέτης Juan Antonio Bayona μεταφέρει στο πανί μια γοτθική ιστορία του φανταστικού που οραματίστηκε ο Patrick Ness, με παραμυθένιους κόσμους, τέρατα, μάγισσες, κακές βασίλισσες, γενναίους πρίγκιπες και αλλόκοτα πλάσματα. Σκοπός όλων των παραπάνω (που παρουσιάζονται με θαυμάσια εφέ και εντωπωσιακά γραφικά που αναπαριστούν την εικόνα των παραμυθιών) όμως δεν είναι η διέγερση της φαντασίας αλλά η ανακούφιση του 12χρονου Κόνορ από τον πόνο και τη δυστυχία που τον κυριεύει βλέποντας τη μητέρα του να αργοσβήνει μέρα με τη μέρα.

Μια άγρια («Οι ιστορίες είναι τα πιο άγρια πράγματα του κόσμου» λέει κάποια στιγμή το τέρας με τη φωνή του Liam Neeson στον μικρό Κόνορ) και ταυτόχρονα συγκινητική ταινία για το κουράγιο, την πίστη και την αλήθεια. Δεν θα ωραιοποιήσουμε την πραγματικότητα. Η ταινία αν και τρυφερή είναι πλημμυρισμένη από το βάρος της δυστυχίας που κουβαλά, ζητώντας θεατές μεγάλων αντοχών που αρέσκονται στα ζόρικα.

Η μοντέρνα και πρωτότυπη οπτική της πάνω στο θέμα της απώλειας και της ταυτόχρονης ενηλικίωσης για τον ήρωα («δεν ήταν πολύ μικρός αλλά ούτε και μεγάλος» ακούγεται ο αφηγητής στην αρχή του φιλμ) κάνει το ιδιαίτερο αυτό φιλμ πραγματική έκπληξη που ισορροπεί έντεχνα μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης