Φελίξ & Μεϊρά

Τίποτα κοινό δεν έχουν μεταξύ τους ο Φελίξ και η Μέιρα. Εκείνος διάγει ένα βίο χωρίς ευθύνες ή δεσμούς. Η μόνη του έννοια είναι να σπαταλήσει την οικογενειακή κληρονομιά. Εκείνη, μια νεαρή χασιδική εβραία, παντρεμένη και μητέρα ενός παιδιού, πλήττει. Τίποτα δεν έδειχνε πως θα συναντιούνταν, και ακόμα λιγότερο πως θα ερωτεύονταν.

Η αληθινή αξία της τρυφερής αυτής ταινίας εντοπίζεται στην προσπάθεια της να κατανοήσει με τρόπο αφοπλιστικά ανθρώπινο τον κλειστό κόσμο της χασιδικής εβραικής κοινότητας του Μόντρεαλ και μέσα από το πρίσμα μιας ξεχωριστής ερωτικής ιστορίας.

Δίχως υπερβολή, πολλά από τα αναχρονιστικά έθιμα των ορθόδοξων εβραίων (το σβήσιμο του ηλεκτρικού φωτός τα βασσατόβραδα μετά από τις 7 το απόγευμα, η αυστηρή τήρηση κανόνων που δεν έχουν κανένα νόημα όπως η απαγόρευση της μουσικής κλπ) είναι από μόνα τους θέμα για μια αυτοτελή ταινία.

Η έμπνευση του σκηνοθέτη να μετατοπίσει το κέντρο βάρους της ερωτικής ιστορίας προς την κατεύθυνση του δράματος που προκύπτει από την θρησκευτική ανελευθερία και το ζήτημα της ταυτότητας αποδεικνύεται απόλυτα πετυχημένη. Το «Φελίξ και Μέιρα» είναι ένα χαμηλότονο, λιτό, βραδυφλεγές αλλά και γοητευτικό «ρομάντζο» που καταργεί όλους τους παραδοσιακούς κανόνες του είδους, για να προβάλει τη δική του αλήθεια. Μια αλήθεια ουσιαστική και πάνσοφη, που ανατρέχει στο μεγάλο μυστήριο της ζωής και τις συνεχείς ανατροπές που επιφυλάσσει στους ήρωες του φιλμ, δίχως να γίνεται στιγμή ηθικοπλαστικό ή διδακτικό.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης