Maleficent

Ο Stromberg έχει κάνει μεγάλη καριέρα ως υπεύθυνος οπτικών εφέ σε πολλές υπερπαραγωγές του Hollywood (και όχι μόνο), από τους Πειρατές της Καραϊβικής, ως το Λαβύρινθο του Πάνα. Όμως, η Maleficent ήταν η πρώτη ταινία που σκηνοθετεί. Η ταινία αυτή έχει το στίγμα του, από την άποψη ότι τα εντυπωσιακά εφέ παίζουν μεγάλο ρόλο σε αυτήν, αλλά είναι και ένα ιδιαίτερα καλογυρισμένο έργο. Το βοηθάει, βέβαια, σε αυτό, το πρωτότυπο σενάριο της Linda Woolverton, που βλέπει τη σχέση της Maleficent και της Ωραίας Κοιμωμένης με πρωτοτυπία και φαντασία.

(Προειδοποίηση: Στην κριτική υπάρχουν μερικά spoilers)

Η ιστορία είναι όλα τα λεφτά! Μας παρουσιάζει μια άλλη Maleficent, μια φτερωτή νεράιδα που μεγάλωσε σε έναν παραμυθένιο τόπο, όπου μαγικά πλάσματα ζουν ελεύθερα μέσα στην υπέροχη φύση. Με τις μαγικές της δυνάμεις είναι επιφορτισμένη να προστατεύει αυτό το υπέροχο μέρος από τους ανθρώπους. Μικρούλα ακόμα γνωρίζει ένα μικρό βασιλόπουλο, που έχει κρυφτεί στο δάσος. Γίνονται φίλοι και όταν μπαίνουν στην εφηβεία ερωτεύονται. Όμως, στην πορεία θα την προδώσει με τον χειρότερο τρόπο, για να γίνει βασιλιάς σε ένα αδυσώπητο βασίλειο, απόλυτα εχθρικό προς τον ονειρικό παράδεισο, όπου ζει η Maleficent.

Στην ταινία η Maleficent δεν είναι η κακιά! Η φιλοδοξία των αντρών και η καταστρεπτική μανία του πολιτισμού που θέλει να διακορεύσει την παρθένα φύση είναι οι κακοί του έργου. Κι αυτοί οι κακοί ωθούν την Maleficent στην εκδικητική της μανία. Ο ακρωτηριασμός της (με την κοπή των φτερών) έχει ιδιαίτερη συναισθηματική και συμβολική βαρύτητα, ιδίως επειδή γίνεται από τον άντρα που ερωτεύθηκε. Παρασυρμένη από την οργή και τον πόνο της, εκστομίζει μια φοβερή κατάρα για την κόρη του βασιλιά που την πρόδωσε: Να πέσει σε αιώνιο ύπνο, μόλις μπει στα 16 της, από το τσίμπημα της βελόνας μιας ραπτομηχανής. Δεν μπορεί να ξυπνήσει από τον ύπνο αυτό, παρά μόνο αν δεχθεί το φιλί της πραγματικής αγάπης.
Ο βασιλιάς, τρομοκρατημένος, εξαφανίζει την πριγκίπισσα Aurora, που είναι ακόμα μωρό, από το παλάτι, αναθέτοντας την ανατροφή του σε 3 χαζές νεράιδες. Όμως, η Maleficent εύκολα βρίσκει που κρύβουν το μωρό. Και τότε ένα παράξενο πράγμα συμβαίνει: Αρχίζει να αγαπάει το μωρό, που σιγά- σιγά αρχίζει να μεγαλώνει. Αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να πάρει την κατάρα της πίσω.

Η ταινία έχει θεαματικές σκηνές δράσης, στις μάχες μεταξύ των ανθρώπων και των μαγικών πλασμάτων του δάσους. Επίσης, έχει συναίσθημα στην ιδιαίτερη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στην σκοτεινή και οργισμένη Maleficent και το γλυκό μωράκι Aurora. Σε αυτό το σημείο- αλλά και σε άλλα του έργου- υπάρχει και έξυπνο χιούμορ. Επίσης, υπάρχει κι ένα φεμινιστικό στοιχείο στην αφήγηση, καθώς από τη μία η αντρική φιλοδοξία είναι υπεύθυνη για όλα τα κακά του έργου, ενώ από την άλλη, την σωτηρία στην πριγκίπισσα δεν θα την φέρει κανένα όμορφο βασιλόπουλο.

Όσο για τους ηθοποιούς, ταιριάζουν πάρα πολύ στους ρόλους τους. Η Angelina Jolie είναι υποδειγματική ως η φτερωτή νεράιδα, η ηγέτιδα, η πανίσχυρη πολεμίστρια. Αποδίδει πολύ καλά και τον εσωτερικό διχασμένη ανάμεσα στο μίσος γι’ αυτόν που την πρόδωσε και την τρυφερότητα για ένα απροστάτευτο κι αθώο πλασματάκι (προφανώς κρύβεται από πίσω κι η ενοχή, που καταράστηκε κάποια ύπαρξη, που δεν της έφταιγε σε τίποτα). Αλλά κι η γλυκιά Aurora ( Elle Fanning) είναι πολύ καλή στο ρόλο της γλυκιάς και όμορφης πριγκίπισσας. Οι τρεις χαζονεράιδες Knotgrass, Flittle και Thistletwit, τις οποίες ερμηνεύουν οι Imelda Staunton, Lesley Manville και Juno Temple έχουν πολύ πλάκα, ενώ ο φιλόδοξος και σχεδόν τρελός Βασιλιάς αποδίδεται πολύ πειστικά και καθαρά από τον Sharlto Copley.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Η ταινία της Disney είναι ένα γλυκό παραμύθι με πλούσιο θέαμα, δράση, συγκίνηση και χιούμορ- όλα στις σωστές αναλογίες. Οι ηθοποιοί ταιριάζουν γάντι στους ρόλους τους και η απόδοση της ιστορίας είναι πρωτότυπη και ευφυής, με ένα φεμινιστικό κλείσιμο του ματιού στο φινάλε. Τελικά, η Maleficent είναι magnificent!

Γιώργος Σμυρνής