Τι απαντά ο Κωστής Μαραβέγιας στους επικριτές της συνεργασίας του με τη ΝΕΡΙΤ

Τις τελευταίες μέρες έχω διαβάσει πληθώρα σχολίων σχετικά με τη συμμετοχή μου σε εξωτερική παραγωγή μουσικής εκπομπής για λογαριασμό της ΝΕΡΙΤ. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον και την γόνιμη κριτική. Ελπίζω να βρείτε τα όσα ακολουθούν σχετικά με τη συγκεκριμένη επιλογή μου εξίσου ενδιαφέροντα και γόνιμα για τον δικό σας προβληματισμό.

Μίλησα πριν περίπου ένα χρόνο σε μια συνέντευξή μου στη Χρυσούλα Παπαϊωάννου, στην εφημερίδα “ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ”, για το “απαράδεκτο” και “ατσούμπαλο μαύρο στην ΕΡΤ”. Παράλληλα, στην ίδια συνέντευξη, μίλησα για την “ανάγκη εξυγίανσης της ΕΡΤ”. Ευχήθηκα η δημόσια τηλεόραση να ξανανοίξει το γρηγορότερο, πιο υγιής και με περισσότερο πολιτισμό. ‘Ενα χρόνο μετά, σήμερα, εξακολουθώ να είμαι της ίδιας γνώμης και να δραστηριοποιούμαι βάσει αυτής. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2013 μετά από πρόσκληση φίλων μου, ραδιοφωνικών παραγωγών του “Δεύτερου Προγράμματος” και του “Kosmos”, συμμετείχα στη συναυλία αλληλεγγύης στο προαύλιο της ΕΡΤ για τους συγκεκριμένους ανθρώπους αλλά και τους συναδέλφους τους που έμειναν χωρίς δουλειά (αν και αρκετοί από αυτούς σήμερα ευτυχώς έχουν επαναπροσληφθεί στη ΝΕΡΙΤ).

Σε καμία περίπτωση, δεν ξεχνώ τους απολυμένους της ΕΡΤ που παραμένουν άνεργοι, όπως και τους χιλιάδες απολυμένους από εταιρείες και φορείς εκτός μέσων μαζικής ενημέρωσης που δυστυχώς δεν τυγχάνουν της ίδια προβολής, για τους οποίους κανείς δεν έχει ασχοληθεί ποτέ και που ενδεχομένως ούτε καν γνωρίζουμε.

Ευελπιστώ ότι μεσω της αυτοοργάνωσης, όπως συνέβη και με τους απολυμένους φίλους ιδιωτικού ραδιοφωνικού σταθμού που έφτιαξαν το radiofono.gr, θα έρθουν καλύτερες μέρες για όλους.

Το ότι η ΝΕΡΙΤ είναι ο νέος φορέας, και μια “ιδιάζουσα” περίπτωση δεν σημαίνει πως όποιος εμφανίζεται ή παρουσιάζει εκπομπή σε αυτόν είναι ενάντια στους απολυμένους της ΕΡΤ.

Αυτή η απλουστευτική θεώρηση που ενίοτε εκτοξεύεται από ορισμένους ως κατηγορία, προδίδει είτε διανοητική νωθρότητα είτε, ακόμη χειρότερα, εμπάθεια. Άραγε αν δεν γινόταν η εκπομπή οι απολυμένοι θα επαναπροσλαμβάνονταν; Το πιο πιθανό είναι να γινόταν κάτι άλλο στη θέση της. Με ειλικρίνεια θα σας πω πως αν απέρριπτα την επιλογή της ΝΕΡΙΤ και δεν έκανα την εκπομπή, θα υποκρινόμουν απλώς, περιμένοντας να περάσει ο καιρός για να δημιουργηθούν ασφαλέστερες συνθήκες για συνεργασία με το “ανεπιθύμητο” κανάλι.

Προσωπικά, προτιμώ να στρέφω το βλέμμα μου προς το μέλλον με αισιοδοξία και δημιουργική διάθεση.

Εφόσον λοιπόν η Δημόσια Τηλεόραση υφίσταται, με τις όποιες αδυναμίες της και θα εξακολουθεί να υφίσταται ανάμεσα σε εναλλαγές κυβερνήσεων και διευθυντών, σε πήγαινε-έλα συντελεστών και στελεχών που αργά ή γρήγορα θα ξεχαστούν, καλό είναι να την υποστηρίζουμε όπως μπορούμε και με όσες δυνάμεις διαθέτουμε. Είναι ευκολότερο να ασκεί κανείς κριτική από το να συνεισφέρει θετικά στην δημιουργία. Αυτό δεν σημαίνει ότι η κριτική δεν έχει θετική συνεισφορά αρκεί να είναι καλόπιστη και όχι επί προσωπικού.

Έχω πλήρη συνείδηση της ευθύνης μου. Διαχειρίζομαι δημόσιο χρήμα και για αυτό ό,τι κάνω, το κάνω με τη μέγιστη αφοσίωση και αγάπη.

Θαυμάζω το ήθος και την εργατικότητα και εμπνέομαι από την ομορφιά. Πιστεύω στην ευσυνειδησία των καλλιτεχνών αλλά και των πολιτών σε ό,τι αφορά τις συναλλαγές, τη στάση και δράση τους. Με εξαίρεση τους νεοναζί τους οποίους θεωρώ απειλή για τη δημόσια σφαίρα, δεν διαχωρίζω αριστερούς και δεξιούς.

Πιστεύω στην ελευθερία και στην αλληλεγγύη. Για αυτό τον λόγο μένω εκτός κομμάτων και παρωχημένων ιδεολογημάτων επιλέγοντας την αυτονομία και την ανθρωπιά.

Με αγάπη
Κωστής Μαραβέγιας