Σταμάτης Κραουνάκης: Αγκαλιασμένοι θα τα καταφέρουμε
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΜετράεί 33 χρόνια διαδρομής στον κόσμο της Τέχνης… Χειμαρώδης, αστείρευτος και ακούραστος ο Σταμάτης Κραουνάκης συνεχίζει να πορεύεται με τη μουσική, να γράφει έργα που μάχονται την εξουσία και να χρησιμοποιεί το στόμα του για να σκορπάει αλήθειες χωρίς δεύτερες σκέψεις και τυπικές ευγένειες. Φέτος μαζί με την ομάδα του Σπείρα Σπείρα παρουσιάζουν στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης τη μουσικοθεατρική παράσταση «Όταν έχω εσένα». Παράλληλα υπογράφει τη μουσική στην παράσταση «La Moscheta» που ανεβαίνει στο θέατρο Τέχνης. Με αφορμή αυτές τις δουλειές, μιλήσαμε μαζί του για τα όνειρα του, για τα σχέδια του, αλλά και για τις δύσκολες κοινωνικές συνθήκες που όπως υποστηρίζει “μόνο αγκαλισμένοι” θα καταφέρουμε να ξεπεράσουμε.Συνέντευξη στην Ιωάννα Κρανιώτη
– «Όταν έχω εσένα»: Τι συμβαίνει, σύμφωνα με την παράστασή σας, όταν κάποιος έχει κάποιον άλλο;
Έχει να ακουμπήσει, να μοιραστεί, να αγκαλιάσει, να θυμώσει, να κλάψει, να γελάσει, να πάει μαζί…
– Φέτος υπογράφετε και τη μουσική στην παράσταση «La Moscheta». Πώς «μεταφράσατε» μουσικά μια ατμόσφαιρα αρχικά τοποθετημένη στο 1500;
Έγραψα ιταλιάνικα μοτιβάκια παντός καιρού, που παίζονται από δυο πιάνα κι ένα ακορντεόν. Ένα βασικό θέμα κι ένα τραγούδι, μια ερωτική μπαλάντα, έτσι κι αλλιώς το σχεδόν αυτοσχεδιαστικό ανέβασμα ξέχασε το 1500. Είναι παντός καιρού.
– Το καλοκαίρι η μουσική παράσταση «Αριστοφάνης τώρα» ταξίδεψε στην Ευρώπη. Τι γεύση σας άφησε αυτή η εμπειρία;
Σπουδαία χαρά, κάναμε κάτι για την Ελλάδα, μίλησαν για τη χώρα, για τον πολιτισμό μας, για τους ποιητές μας. Και στη Μικρή Επίδαυρο, που είναι εξαιρετικό επιστέγασμα, αλλά και οι δυο αθηναϊκές παραστάσεις στο ίδρυμα Κακογιάννη, ήταν αποθέωση. Φαίνεται ότι θα έχει κι άλλη ζωή αυτή η δουλειά.
– Το όνομά σας είναι συνδεδεμένο και με αυτό της Λίνας Νικολακοπούλου. Τι εκτιμάτε και στην προσωπικότητα της Λίνας Νικολακοπούλου πέρα από την “ποιήτρια”;
Την τόλμη της, το ζύγι της δικαιοσύνης της, την υπέροχη διαφανή ψυχή της.
– Υπάρχει κάποιο τραγούδι από την εγχώρια μουσική σκηνή που το «ζηλέψατε» και θα θέλατε να το είχατε γράψει εσείς;
Ναι, τις “Μέλισσες” του Γιώργου Καζαντζή.
– Πείτε μας κάτι που ακούσατε ή είδατε τελευταία από απλό κόσμο, και σας «έμεινε».
Έναν μαύρο πεσμένο στη αρχή της Σταδίου, μπρούμυτα ακίνητο με σωριασμένο το σακίδιο του, κι έναν νεαρό αστυνομικό να τον φυλάει αμήχανος… Είπα μέσα μου: “Ποιά μάνα, ποιά πατρίδα…”
– Αν στις «Πληροφορίες/About» της σελίδας σας στο Facebook, θέλατε να συνοψίσετε σε λίγες σειρές τη μέχρι τώρα πορεία σας, τι θα γράφατε;
Πάντα με τη μουσική…
– Γράψατε πρόσφατα ότι “με την είσοδο των ματ νύχτα ώρα στην ΕΡΤ, υπογράφτηκε το τέλος τους”; Σε ποιό τέλος αναφέρεστε, γιατί προς το παρόν δεν το βλέπουμε στην πράξη.
Είναι ιστορική νομοτέλεια. Η έκφραση αυτής της βίας κλείνει την πόρτα σε οποιοδήποτε μέλλον αυτών που την αποφασίζουν. Θα το δείτε σύντομα, ήδη σήμερα είχαμε τα πρώτα σημάδια.
– Οι στίχοι σας είναι σατιρικοί, οι δηλώσεις σας τολμηρές, και μερικές φορές σας καταλογίζουν πρόκληση για την πρόκληση. Τι ξεχωρίζει την πηγαία σάτιρα από την επικοινωνιακή πρόκληση;
Φέρομαι σαν πολίτης καλλιτέχνης, αυτό είναι. Το πόσο προκαλεί δεν με απασχολεί. Ο καθένας ερμηνεύει κατά το δοκούν.
– Συνήθως είστε «χείμαρρος». «Στερεύετε» ποτέ; Και αν ναι, πώς ξαναπαίρνετε μπρος;
Πίνω πολλά νερά, δεν κινδυνεύω.
– Από τους σύγχρονους Έλληνες καλλιτέχνες που είναι γνωστοί σε ευρύ κοινό, ξεχωρίζετε κάποιους που να επηρεάζουν θετικά τον κόσμο;
Θάνος Μικρούτσικος, Κώστας Καζάκος, Γιώργος Κιμούλης, Λάκης Λαζόπουλος.
– Τι ετοιμάζετε προσεχώς;
Άμεσα μέσα στον Γενάρη του 2014 θα κυκλοφορήσουν τριάντα καινούργια τραγούδια από το διαδίκτυο και στη συνέχεια και κανονικά στα public. Τίτλος: “Η λειτουργία των πόλεων”
– Τι επιθυμείτε για το μέλλον σας;
Δημιουργία και να ξαναδώ την χώρα μου ελεύθερη.
– Ένας «Κραουνακικός» χαιρετισμός-μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε στους αναγνώστες
Αγκαλιασμένοι θα τα καταφέρουμε.
