Ένα-αντί-ον του Ιορδάνη Κουμασίδη στην θεατρική σκηνή “21”

Ζει μόνος, απομονωμένος, μακριά από όλους αυτούς που υπάκουσαν στην θέληση του και τον εγκατέλειψαν. Έρωτας, πόνος, αγανάκτηση και σκέψεις που πληγώνουν χειρότερα από λεπίδα, εκσφενδονίζονται προς όλες τις κατευθύνσεις και κυρίως προς την δική του, με διάθεση σκληρής αυτοκριτικής και σαρκασμού. Η έμπνευση του τον έχει εγκαταλείψει. Η μοναξιά δεν είναι αχανές σημείο, σε οδηγεί κάπου. Σε μια αντίδραση, φωναχτή ή σιωπηλή, που γεννά συναισθήματα. Συναισθήματα και σκέψεις. Γέλιο. Ανησυχία. Ενθουσιασμό. Απογοήτευση. Θάνατο. Αναγέννηση.