«Isabel»: Μια πρόποση στα όνειρα που δεν πάνε σύμφωνα με το σχέδιο

Η Ιζαμπέλ (Μαρίνα Πέρσον) είναι μια καταξιωμένη σομελιέ που εργάζεται σε εστιατόριο με δύο αστέρια Michelin στο Σάο Πάολο. Έχει αφιερώσει την καριέρα της στην ανάδειξη των βραζιλιάνικων φυσικών κρασιών, όμως αισθάνεται ότι η επαγγελματική της ζωή έχει βαλτώσει. Οι συνάδελφοί της προχωρούν, ανοίγουν δικές τους επιχειρήσεις, εξελίσσονται, ενώ εκείνη παραμένει στην ίδια θέση, κάτω από τη σκιά ενός αυταρχικού σεφ που απορρίπτει τις επιλογές της.

Όταν η υπομονή της εξαντλείται, αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα: να ανοίξει το δικό της wine bar, μαζί με τον φίλο και συνεργάτη της, Νίκο (Κάιο Χόροβιτς). Το ονομάζουν Os Rejeitados («Οι Απορριφθέντες»), δίνοντας μια δεύτερη ευκαιρία στα κρασιά που δεν βρήκαν θέση στο εστιατόριο.

Η πραγματικότητα, βέβαια, αποδεικνύεται πιο περίπλοκη. Οι οικονομικές δυσκολίες, οι προσωπικές σχέσεις και οι αντιφάσεις της ίδιας της Ιζαμπέλ δοκιμάζουν την αποφασιστικότητά της. Γιατί το να ακολουθείς το πάθος σου δεν εγγυάται απαραίτητα την επιτυχία.

Η Μαρίνα Πέρσον στην ταινία Isabel του Γκέιμπ Κλίνγκερ, που προβάλλεται στο 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Ο βραζιλιάνικης καταγωγής Γκέιμπ Κλίνγκερ, γνωστός από το Porto (2016) και το ντοκιμαντέρ Double Play, επιστρέφει κινηματογραφικά στη γενέτειρά του, δημιουργώντας ένα ατμοσφαιρικό πορτρέτο του σύγχρονου Σάο Πάολο.

Γυρισμένη σε φιλμ 16mm, με φωτογραφία της Φλόρα Ντίας, η Isabel ξεχωρίζει για την κοκκώδη υφή της εικόνας, τα ζεστά χρώματα και την αισθησιακή αποτύπωση της πόλης. Μπαρ, εστιατόρια, φωτισμένοι δρόμοι και καθημερινές συναντήσεις συνθέτουν ένα γοητευτικό αστικό τοπίο γεμάτο ζωή.

Η επιλογή του φιλμ δεν είναι τυχαία. Όπως εξηγεί ο σκηνοθέτης, η αναλογική κινηματογράφηση συνομιλεί με τη φιλοσοφία των φυσικών κρασιών: την έμφαση στη χειροποίητη διαδικασία, την αυθεντικότητα και την αποδοχή της ατέλειας.

Η ιστορία έχει και προσωπικές αναφορές. Σε συνέντευξή του στο Latino Life, ο Κλίνγκερ αποκάλυψε ότι μετά την πανδημία είχε σκεφτεί και ο ίδιος να ανοίξει ένα μικρό wine bar. Η ιδέα συνδέθηκε με την ανάγκη να δημιουργηθούν ξανά χώροι πραγματικής ανθρώπινης συνάντησης, μακριά από την κυριαρχία της ψηφιακής ζωής.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η Μαρίνα Πέρσον, γνώριμη προσωπικότητα της βραζιλιάνικης πολιτιστικής σκηνής, η οποία συνυπογράφει και το σενάριο. Η Ιζαμπέλ της είναι φιλόδοξη, πεισματάρα, εγωκεντρική και συχνά αντιφατική. Μια γυναίκα που διεκδικεί την ελευθερία της, ακόμη κι όταν οι επιλογές της έχουν κόστος.

Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο τμήμα Panorama της 76ης Berlinale, αποσπώντας διαφορετικές κριτικές. Το Cineuropa ξεχώρισε τη λεπτή κοινωνική παρατήρηση και τον σκηνοθετικό έλεγχο του Κλίνγκερ, ενώ το Film Fest Report επαίνεσε την εντυπωσιακή φωτογραφία, επισημαίνοντας ωστόσο την επιφανειακή προσέγγιση ζητημάτων όπως τα ταξικά προνόμια και το gentrification.

Πέρα από τις επιμέρους ενστάσεις, η Isabel προτείνει μια διαφορετική ματιά στην επιτυχία. Μια τρυφερή, χαμηλόφωνη ιστορία για τους ανθρώπους που τολμούν να ξαναρχίσουν, ακόμη κι όταν δεν γνωρίζουν πού θα τους οδηγήσει η επόμενη επιλογή τους.