Κερδισμένος ο Νταλάρας από τα γιαούρτια…

Ο Γιώργος Νταλάρας ήταν ένας θρύλος στο χώρο του λαϊκού τραγουδιού, που μεσουράνησε τη δεκαετία του 80 ενώ διατήρησε και τα επόμενα χρόνια ένα υψηλό καλλιτεχνικό προφίλ. Ωστόσο, τα γούστα του κοινού αλλάζουν και αυτούς που κάποτε λάτρευε, μετά τους αποκαθηλώνει. Παράλληλα, η έντονη κοινωνική και πολιτική παρουσία του Νταλάρα ενόχλησε αρκετούς, από πολλούς πολιτικούς χώρους, καθώς και ο ίδιος δεν είχε πάντα ιδεολογική συνέπεια.

Ακόμα, οι επιθέσεις που έχει δεχθεί κατά κόρον από τον Τζίμη Πανούση, αλλά και η τελείως λανθασμένη επιλογή του, να απαντήσει με μηνύσεις στον σατυρικό, κλόνισε πολύ το πρεστίζ του. Μετά τον Πανούση ήρθε ο ακόμα πιο δημοφιλής Λάκης Λαζόπουλος, ο οποίος “στόλισε” σε πολλές περιπτώσεις τον τραγουδιστή, καθιστώντας το όνομα του κάτι σαν υποκατάστατο της… εθνικής μας λέξης. Αυτά σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η καριέρα του Νταλάρα δεν είχε την ίδια απήχηση με το παρελθόν, καταβαράθρωσαν το κύρος του.

Τον τελευταίο καιρό ο Γιώργος Νταλάρας έκανε προσπάθειες να ξαναβγεί το προσκήνιο, τόσο με συνεντεύξεις του στην τηλεόραση, όσο και με τις συναυλίες αλληλεγγύης που οργανώνει. Προσπαθώντας να θυμηθεί τον τραγουδιστή με το πολιτικό περιεχόμενο, τόσο στα τραγούδια του, όσο και στις εκδηλώσεις που οργάνωνε τις προηγούμενες δεκαετίες, θεώρησε ότι η οικονομική κρίση και η ανέχεια πολλών συμπολιτών του είναι ένας λόγος, για να οργανώσει συναυλίες αλληλεγγύης. Η κίνησή του αυτή μάλλον θα περνούσε στο ντούκου, αν δεν είχε γίνει αυτή η επίθεση με τα γιαούρτια και τις καρέκλες.

Αυτό που νομίζω ανέβασε το προφίλ του καλλιτέχνη, δεν ήταν το ότι έγινε δέκτης μίας βιαιοπραγίας. Άλλωστε, πολλοί έχουν δεχθεί αντίστοιχες επιθέσεις. Κυρίως, τον βοήθησε επικοινωνιακά η μετριοπαθής στάση που επέδειξε κατά τη διάρκεια της επίθεσης, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν σταμάτησε να τραγουδάει. Αυτό έδειξε αξιοπρέπεια και θάρρος, από τη μεριά του και βελτίωσε την εικόνα του, που είχε υποστεί πολλά πλήγματα τα τελευταία χρόνια.

Γιώργος Σμυρνής