Ο Τάκης Ζαχαράτος ως «Δεσποινίς Μαργαρίτα» στο Πτι Παλαί

Ένα από τα πιο πολυαναμενόμενα καλλιτεχνικά γεγονότα της χρονιάς ετοιμάζεται να κάνει την πρεμιέρα του στις 16 Οκτωβρίου, στη σκηνή του Θεάτρου Πτι Παλαί. Ο χαρισματικός και πάντα ανατρεπτικός Τάκης Ζαχαράτος επιστρέφει στο θέατρο για να αναμετρηθεί με έναν από τους πιο απαιτητικούς, εμβληματικούς και διαχρονικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου: τη «Δεσποινίδα Μαργαρίτα» του Βραζιλιάνου συγγραφέα Ρομπέρτο Ατάιντε, σε μετάφραση του σπουδαίου Κώστα Ταχτσή και σκηνοθεσία του Βασίλη Μυριανθόπουλου.

Το έργο κουβαλάει μια βαριά και σπουδαία καλλιτεχνική κληρονομιά, καθώς έχει σφραγιστεί ανεξίτηλα από την ιστορική, καθηλωτική ερμηνεία της Έλλης Λαμπέτη το 1975 — μια παράσταση-σταθμό που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στο ελληνικό θέατρο.

Για πρώτη φορά στην πολυετή καριέρα του, ο κορυφαίος Έλληνας performer επιχειρεί μια θεαματική καλλιτεχνική υπέρβαση, αναλαμβάνοντας έναν ρόλο που ισορροπεί αριστοτεχνικά ανάμεσα στο καυστικό χιούμορ και το βαθύ δράμα. Με όπλο την εκφραστική του δεινότητα, τη σκηνική του επιβολή και τον απαράμιλλο μαγνητισμό του, ξεδιπλώνει όλο το ερμηνευτικό του εύρος, δίνοντας μια μοναδική πνοή στην ανατρεπτική, αυταρχική και ταυτόχρονα βαθιά ανθρώπινη προσωπικότητα της δασκάλας “Δεσποινίδος Μαργαρίτας”.

Η «Δεσποινίς Μαργαρίτα» δεν είναι απλώς μια δασκάλα δημοτικού· είναι μια αλληγορική φιγούρα της εξουσίας, της χειραγώγησης, της επιβολής και των ορίων της ελευθερίας. Στήνοντας ένα αδιάκοπο παιχνίδι αλληλεπίδρασης με το κοινό —το οποίο τοποθετείται στη θέση των «μαθητών» της τάξης— το έργο ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ, την τραγικότητα, τον παραλογισμό και την απόλυτη αλήθεια.

Τη δική τους ξεχωριστή σφραγίδα στην παράσταση βάζουν δύο σπουδαίοι δημιουργοί. Ο καταξιωμένος συνθέτης Δημήτρης Παπαδημητρίου υπογράφει την πρωτότυπη μουσική, ντύνοντας την ατμόσφαιρα με εξαιρετικές μελωδίες που αγκαλιάζουν κάθε στιγμή του έργου. Δίπλα του, ο αγαπημένος συγγραφέας και στιχουργός Γιάννης Ξανθούλης προσφέρει το μοναδικό του ταλέντο μέσα από τους υπέροχους στίχους του τραγουδιού, χαρίζοντας στην παράσταση αιχμηρό χιούμορ, φαντασία, ρυθμό και αληθινή θεατρική ομορφιά.

Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Βασίλη Μυριανθόπουλου, η παράσταση αναδεικνύει τις διαχρονικές αιχμές του κειμένου, μετατρέποντας τη σχολική αίθουσα σε έναν καθρέφτη των σύγχρονων κοινωνικών και πολιτικών δομών, όπου η εκπαίδευση γίνεται στίβος εξουσίας και η ανάγκη για αγάπη συγκρούεται με την επιθυμία για έλεγχο.

Η ανακοίνωση της παράστασης προκάλεσε κύμα ενθουσιασμού στο θεατρόφιλο κοινό. Αν και ο αρχικός προγραμματισμός αφορούσε αυστηρά 20 μόνο παραστάσεις, η αθρόα προσέλευση και η ταχύτατη εξάντληση των διαθέσιμων θέσεων στη προπώληση κατέστησαν σαφή την ανάγκη για επέκταση του κύκλου των παραστάσεων. Έτσι, προστίθενται νέες ημερομηνίες, δίνοντας την ευκαιρία σε ακόμα περισσότερους θεατές να βιώσουν από κοντά αυτή τη σπουδαία θεατρική στιγμή.