Τι κρατά τους Black Veil Brides ζωντανούς στην post-emo εποχή; Η απάντηση έρχεται στο Release Athens

Τι κοινό έχουν το Tumblr, τα side bangs, τα ατελείωτα lyrics στα status και οι Black Veil Brides; Αν μεγάλωσες στις αρχές των 2010s, η απάντηση είναι μάλλον «πάρα πολλά». Το περίεργο, όμως, είναι ότι ενώ πολλά από τα πράγματα εκείνης της εποχής έμειναν πίσω σαν ψηφιακά απολιθώματα ενός πιο δραματικού internet, οι BVB εξακολουθούν να είναι εδώ. Και όχι με τον τρόπο που μια μπάντα απλώς επιβιώνει χάρη στη νοσταλγία. Οι Black Veil Brides συνεχίζουν να περιοδεύουν, να προσελκύουν νέο κοινό και να εμφανίζονται στα playlists ανθρώπων που πιθανότατα δεν έχουν ιδέα τι ήταν το Tumblr στο peak του. Κάτι που κάνει την περίπτωσή τους αρκετά ενδιαφέρουσα.

Γιατί αν υπάρχει ένα πράγμα που η μουσική βιομηχανία αγαπά περισσότερο από ένα trend, είναι να το αντικαθιστά με το επόμενο. Κι όμως, σε μια εποχή που το emo δεν βρίσκεται ούτε κατά διάνοια στο πολιτισμικό peak που γνώρισε πριν από δεκαπέντε χρόνια, οι Black Veil Brides παραμένουν ένα όνομα με «βάρος».

Πώς ακριβώς τα κατάφεραν; Γιατί μια μπάντα που πολλοί θεωρούσαν προϊόν μιας συγκεκριμένης εποχής συνεχίζει να μοιάζει τόσο επίκαιρη σήμερα;

Ας βγάλουμε από τη μέση το προφανές: Ναι, υπήρχε eyeliner, υπήρχαν μαλλιά που αψηφούσαν τη βαρύτητα και υπήρχε αρκετό μαύρο για να ζηλέψει το Tumblr του 2012. Όμως οι Black Veil Brides είχαν πάντα περισσότερα κοινά με το glam και το heavy metal παρά με την εικόνα που πολλοί είχαν σχηματίσει γι’ αυτούς. Μεγάλα ρεφρέν, σόλο κιθάρας και επιρροές από συγκροτήματα όπως οι Kiss και οι Mötley Crüe έδιναν εξαρχής το στίγμα τους. Ίσως αυτό να είναι το μυστικό τους: Ακόμα κι όταν οι μουσικές τάσεις αλλάζουν, η αγάπη για ένα καλό riff και ένα τραγούδι που μπορείς να τραγουδήσεις με όλη σου τη δύναμη δεν φεύγει ποτέ από τη μόδα.

Υπάρχουν τραγούδια που τα ακούς και λες «ωραίο» και υπάρχουν τραγούδια που σε κάνουν να θέλεις να τραγουδήσεις μαζί τους, ακόμα κι αν βρίσκεσαι μόνος στο δωμάτιό σου. Οι Black Veil Brides ανήκουν ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Από το «In the End» μέχρι το «Wake Up», οι BVB ξέρουν να γράφουν εκείνα τα ρεφρέν που μένουν στο κεφάλι σου για ώρες. Μπορεί η post-emo εποχή να έχει φέρει νέους ήχους και νέες τάσεις, αλλά η χαρά ενός μεγάλου, σχεδόν κινηματογραφικού chorus παραμένει αναλλοίωτη. Γιατί μερικά πράγματα δεν χρειάζονται επανεφεύρεση. Απλώς χρειάζονται να παιχτούν δυνατά.

Όσοι άκουγαν Black Veil Brides στις αρχές της δεκαετίας του 2010 μπορεί σήμερα να έχουν αφήσει πίσω τους τα skinny jeans και τις ατελείωτες ώρες στο Tumblr, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι άφησαν πίσω και τη μουσική που τους συνόδευσε σε εκείνα τα χρόνια. Αντίθετα, οι BVB έχουν εξελιχθεί μαζί με το κοινό τους, διατηρώντας μια σχέση που βασίζεται περισσότερο στις αναμνήσεις και λιγότερο στη νοσταλγία. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι, παράλληλα, συνεχίζουν να αποκτούν και νέους ακροατές. Γιατί τελικά όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές, πάντα θα υπάρχει χώρος για μια μπάντα που ξέρει να δημιουργεί κοινότητες και όχι απλώς playlists.

Σε μια εποχή όπου τα singles και τα playlists κυριαρχούν, οι Black Veil Brides συνεχίζουν να σκέφτονται σε όρους ολόκληρων άλμπουμ. Από το Wretched and Divine μέχρι το The Phantom Tomorrow, οι δίσκοι τους δεν είναι απλώς συλλογές τραγουδιών αλλά μικρά σύμπαντα γεμάτα χαρακτήρες, ιστορίες και αρκετή δόση δυστοπίας. Υπάρχει κάτι πολύ γοητευτικό σε αυτή τη φιλοσοφία. Σαν να σου λένε «κάτσε λίγο, πάρε τον χρόνο σου και μπες στον κόσμο μας». Σε μια εποχή που όλα κινούνται όλο και πιο γρήγορα ίσως αυτό να είναι πιο αναζωογονητικό από ποτέ.

Οι Black Veil Brides δεν υπήρξαν ποτέ το συγκρότημα που θα προσπαθούσε να περάσει απαρατήρητο. Και ευτυχώς. Από την αισθητική τους μέχρι τα μεγάλα ρεφρέν και τη θεατρικότητα των εμφανίσεών τους, οι BVB δεν φοβήθηκαν ποτέ να βάλουν λίγο παραπάνω δράμα στο παιχνίδι.  Και κάπου εκεί βρίσκεται η γοητεία τους. Γιατί σε μια εποχή που η λέξη «extra» χρησιμοποιείται συχνά ως κριτική, οι ίδιοι την αντιμετωπίζουν σχεδόν σαν παράσημο. Άλλωστε, η rock μουσική ποτέ δεν ήταν υπόθεση μετριοπάθειας και οι Black Veil Brides το ξέρουν καλύτερα από τον καθένα.

Ίσως γι’ αυτό και η σκηνή παραμένει το μέρος όπου η φιλοσοφία τους βγάζει περισσότερο νόημα. Οι BVB δεν είναι από τις μπάντες που ανεβαίνουν για να παίξουν απλώς μια σειρά τραγουδιών. Είναι από εκείνες που αντιμετωπίζουν κάθε εμφάνιση σαν γεγονός, δίνοντας χώρο στα μεγάλα ρεφρέν, τη θεατρικότητα και την αίσθηση ότι όλοι όσοι βρίσκονται εκεί συμμετέχουν σε κάτι μεγαλύτερο από μια απλή συναυλία.

Κάτι αντίστοιχο αναμένεται και όταν ανέβουν στη σκηνή του Release Athens Festival. Γιατί, είτε τους ανακάλυψες στο γυμνάσιο είτε πολύ αργότερα, οι Black Veil Brides εξακολουθούν να ξέρουν πώς να μετατρέπουν ένα live σε εμπειρία. Και αυτό είναι μάλλον το πιο ισχυρό επιχείρημα υπέρ της διαχρονικότητάς τους: Σε έναν κόσμο που αλλάζει συνεχώς, εξακολουθούν να θυμίζουν πόσο διασκεδαστικό μπορεί να είναι μια μπάντα να μην φοβάται να δώσει λίγο παραπάνω απ’ ό,τι περιμένεις.