Το κάλεσμα 4: Τελευταία τελετουργία

Το 1986 η Λορέιν και ο Έντ Γουόρεν έχουν αποσυρθεί από την έρευνα μεταφυσικών υποθέσεων όμως μια εφιαλτική κατάσταση που βιώνει 8μελής οικογένεια στην Πενσιλβάνια θα τους προβληματίσει για το αν πρέπει να ξαναπιάσουν τα κομποσκοίνια τους.

Αν κάτι διαφοροποιεί την τέταρτη και τελευταία κινηματογραφική – αλλά και βασισμένη σε αυθεντικά συμβάντα- αποστολή των Γουόρεν σε σχέση με τις προηγούμενες είναι όχι τόσο η ταυτότητα του Κακού όσο η προσωπική διάσταση της ιστορίας.

Το φιλμ ξεκινά με ένα σκηνικό από το 1964 όπου οι νέοι ακόμη ερευνητές αναζητούν τα πατήματα τους σε ένα χώρο αν όχι επικίνδυνο τουλάχιστον αβέβαιο και γεμάτο μυστήρια. Η δοσμένη με ανατριχιαστικές σκηνές εισαγωγή του έργου, μας προϊδεάζει για όσα ακολουθήσουν και κυρίως για την παρουσία ενός ακόμη σατανικού πνεύματος που θεωρητικά μοιάζει ανίκητο.

Η αφήγηση δίνεται μέσω δύο παράλληλων γραμμών (η οικογενειακή ιστορία των Γουόρεν και της κόρης τους Τζούντι που είναι το κεντρικό πρόσωπο του φιλμ και της θρήσκας οικογένειας από την Πενσιλβάνια) που κάποια στιγμή αναμένεται να βγουν από την πορεία τους και να συγκλίνουν.

Η αφήγηση ρέει λειτουργικά σε όλο σχεδόν τη διάρκεια της ταινίας, οι βάσεις για ένα εντυπωσιακό φινάλε μπαίνουν σε στέρεο έδαφος και οι φρέσκοι (η Τζούντι και ο φίλος της) ή αναβαθμισμένοι (ο πάτερ Γουόκερ)  χαρακτήρες υπηρετούν πιστά την καλοφτιαγμένη πλοκή. Πάνω από όλα όμως οι δύο σταρ του franchise – Πάτρικ Γουίλσον, Βέρα Φαρμίγκα–αποχαιρετούν με τη δέουσα αφοσίωση και γενναιοδωρία τους ρόλους με τους οποίους ταυτίστηκαν για μια ολόκληρη ζωή.