Ο κύριος Αζναβούρ
Η βιογραφία για τον Σαρλ Αζναβούρ είναι πλημμυρισμένη όπως αναμενόταν με μερικά από τα πιο όμορφα τραγούδια του θρυλικού τραγουδιστή.
Ο Γάλλο-Αρμένιος νεαρός τραγουδιστής επιδιώκει να κάνει καριέρα στα γαλλικά καμπαρέ ερμηνεύοντας ερωτικά τραγούδια, αλλά λίγοι είναι εκείνοι (η αδελφή του, δύο τρεις φίλοι μεταξύ των οποίων ο πιανίστας Πιέρ Ρος, η σύζυγός του) που θεωρούν ότι μπορεί να τα καταφέρει.
Σημασία έχει να πιστεύεις
Όλο το φιλμ είναι φτιαγμένο σαν μια συμβατική βιογραφία που αποκτά ενδιαφέρον κάθε φορά που ο ήρωας (ο ικανότατος Ταχάρ Ραχίμ κάνει ότι μπορεί για να προσδώσει δυναμισμό στον χαρακτήρα του) πιάνει το μικρόφωνο για να ερμηνεύσει τα τραγούδια του.
Τ
Η αφήγηση βρίσκεται στον αυτόματο, τα περισσότερα στιγμιότυπα είναι γνωστά ειδικά σε εκείνους που αγαπούν τη μουσική του Αζναβούρ, ενώ τις ελάχιστες φορές που το σενάριο επιχειρεί να εμβαθύνει στην προσωπικότητα του ήρωα υποχρεωτικά μπαίνει στο κάδρο η Εντίτ Πιαφ.
Στις σκηνές μεταξύ των δύο αυτών ινδαλμάτων, η τάση για αγιοποίηση υποχωρεί (τόσο για τον Αζναβούρ αλλά και για την θρυλική γαλλίδα τραγουδίστρια) με συνέπεια να ξεφεύγει η ταινία από το πλαίσιο της επιδερμικής αφήγησης. Υποψηφιότητα Σεζάρ ερμηνείας για τον Ραχίμ.
