Ο Τίποτας (μια πονεμένη ιστορία), του Γουίλ Ίνο σε σκηνοθεσία του Θάνου Τοκάκη στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

Θα έρθει μια μέρα, θα έρθει κάποια δεδομένη στιγμή, που θα σας απομένουν τριάντα δευτερόλεπτα ζωής. Ε, θέλω να με σκεφτείτε τότε. Σκεφτείτε με εκείνη τη στιγμή, σας παρακαλώ, σκεφτείτε με να παίζω με τα νεύρα σας, να σπάω πλάκα με τη ζωή σας και κάντε μια προσπάθεια να χαμογελάσετε.

Ο Τίποτας. Είναι (σχεδόν) ένας άνθρωπος. Όπως όλοι. Με ένα παρελθόν. Κι ένα μέλλον (;). Και μια ήσυχη ατάραχη ζωή. Ή τουλάχιστον αυτό θέλει να πιστεύει και να πιστέψουν κι οι άλλοι. Ο Θάνος Τοκάκης συνεχίζει την καλλιτεχνική έρευνα πάνω στην αναζήτηση της ταυτότητας και την έννοια της ευτυχίας. Μετά τη μικρού μήκους ταινία “Tokakis ή What’s my name”, όπου, αξιοποιώντας προσωπικά του βιώματα, επίσης ασχολήθηκε με αυτοσαρκασμό με το θέμα, σκηνοθετεί και ερμηνεύει έναν σχεδόν μπεκετικό ήρωα, που από σκηνής μιλάει για τον πόνο, τα ραγίσματα και τα τραύματα που κουβαλά. Θέματα για τα οποία δεν θέλει να μιλήσει κανείς, οριακά ούτε ο ίδιος.

Βασισμένη στο κείμενο του υποψήφιου για Πούλιτζερ, Γουίλ Ίνο, η παράσταση, στα όρια της stand up comedy, γεμάτη χιούμορ, αυτοσαρκασμό, ανατροπές αλλά και πολύ πόνο, αξιοποιεί θραύσματα μιας ιστορίας για να αναρωτηθεί για το πόσο μας ορίζει η ευτυχία και η «υποχρέωση» να την αναζητούμε. Ο Τίποτας δεν είναι ακριβώς ένας μονόλογος στο θέατρο, ούτε ακριβώς stand up comedy, είναι μια μίξη. Μοιάζει σαν να παρακολουθούμε μια κουβέντα, μια χαλαρή συζήτηση περί ζωής που δεν αφορά κάτι συγκεκριμένο. Ο Τίποτας έχει στο μυαλό του κάνα δυο –το πολύ– απλά πράγματα που τον απασχολούν και μας απασχολούν.

Όπως εξηγεί ο Θάνος Τοκάκης: Ο Τίποτας δεν πρόκειται να σας μιλήσει για κάτι φοβερό. Κάτι συνταρακτικό. Ή για κάτι που θα σας ενοχλήσει. Μη φοβάστε, δεν πρόκειται να εμβαθύνει. Αυτό που θα προσπαθήσει τουλάχιστον είναι να σας διασκεδάσει. Να σας κάνει να ξεχαστείτε για λίγο από την καθημερινότητα της ζωής και τα βάσανά της. Ένα ευχάριστο διάλειμμα. Κι ύστερα να επιστρέψετε στο σπίτι σας ευχαριστημένοι. Και να συνεχίσετε τη ζωή σας όπως την αφήσατε. Το ίδιο χαρούμενοι. Το ίδιο ευτυχισμένοι. Χωρίς πληγές. Χωρίς ραγίσματα. Χωρίς πόνο. Όλα αυτά είναι ένα τίποτα. Όσο η ίδια η ζωή.