Black Adam

5.000 χρόνια πριν, στο αρχαίο Κάντακ ένας σκλάβος αποκτά θεϊκές δυνάμεις τις οποίες χρησιμοποιεί για εκδίκηση με συνέπεια οι μέχρι πρότινος ευεργέτες του να τον τιμωρήσουν με αιώνια δεσμά. Στην σύγχρονη εποχή κάποιοι εξερευνητές που γνωρίζουν την ιστορία του επιχειρούν να τον απελευθερώσουν.

Ανισορροπίες στο σύμπαν της DC

Απτόητος και κυρίως ασυμβίβαστος, ο Μπλακ Aνταμ έρχεται να πάρει θέση δίπλα στα τοτέμ της DC αλλά ως φαίνεται δύσκολα θα μπορέσει να σταθεί ισάξια απέναντι στους Σούπερμαν και Μπάτμαν (αν βέβαια δοθεί πράσινο φως στη συνέχεια της κινηματογραφικής περιπέτειας του). Τα πάντα εξαρτώνται φυσικά από την εμπορική απήχηση της ταινίας αλλά καλό θα ήταν οι παραγωγοί να ρίξουν κι ένα βλέφαρο στο καλλιτεχνικό κομμάτι του φιλόδοξου franchise τους που δεν μοιάζει να πραγματοποιεί τολμηρά πρώτα βήματα.

Ο Ισπανός Ζομ Κολέτ-Σέρα μπορεί να είναι ικανός στα ψυχολογικά θρίλερ («The orphan») αλλά ως κουμανταδόρος μιας βαριάς και πανάκριβης χολιγουντιανής υπερπαραγωγής με σούπερ ήρωες, μάλλον βρίσκεται έξω από τα νερά του. Δυστοκία στα κεντρικά ζητήματα του σεναρίου (η πραγματική φύση του κακού, η εκδίκηση ως πυξίδα πορείας αλλά και ύπαρξης κ.α.), ανισορροπία στην σύζευξη των διαφορετικών κινηματογραφικών ειδών και αδυναμία στο να βρει η ταινία την πραγματική της ταυτότητα.

Επίσης, δεν υπάρχει πιο καραμπινάτη αστοχία από τον τρόπο που ένα ανάλαφρο σκετς διαδέχεται μια «δραματική» σκηνή από την προσωπική τραγωδία του ήρωα. Ο Ντουέιν Τζόνσον πάντως είναι μια χαρά στο ρόλο του και καταφέρνει χάρη στην αυτοπεποίθηση που του χαρίζει η πλούσια εμπειρία του στο χώρο του μπλοκμπάστερ, να «σβήσει» κάποια ενοχλητικά ή αφελή κλισέ που στοχεύουν στην εύκολη ψυχαγωγία και την ανώδυνη προσχηματική χρήση του δίπολου «καλού vs κακού».