MENU
Κερδίστε Προσκλήσεις
ΣΑΒΒΑΤΟ
27
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
  • ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ
    ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    Larry Fink: Ο διάσημος φωτογράφος των πάρτι που υμνεί τη χαρά
    Άγριες νύχτες στο Studio 54, στιγμιότυπα του Χόλυγουντ, συγκεντρώσεις του Bernie Sanders: μια ωδή στη χαρά των πάρτι και των πολιτικών συγκεντρώσεων στην αναδρομική έκθεση του Αμερικανού φωτογράφου Larry Fink, στη γκαλερί Bene Taschen στην Κολωνία.
    Αγγελική Βασιλάκου | 12.02.2021

    «Ω, Θεέ μου, έχω να πάω και σε πάρτι», λέει ο Αμερικανός φωτογράφος Larry Fink, γελώντας στο Zoom από το κτήμα του στην αγροτική Πενσυλβάνια. Συζητάμε για την αναδρομική του έκθεση, στη γκαλερί Bene Taschen στην Κολωνία, όπου παρουσιάζει φωτογραφίες 65 χρόνων, που πραγματεύονται τη μόνιμη έλξη του για τους ανθρώπους και το αξιοσημείωτο ταλέντο του να αποτυπώνει τις καλύτερες στιγμές τους –ιδιαίτερα τις χαρμόσυνες.

    Ο Fink έχει αποθανατίσει αμέτρητα πάρτι, είτε ως προσκαλεσμένος είτε ως επαγγελματίας φωτογράφος (συνεργαζόταν επί χρόνια με το Vanity Fair). Και ο τρόπος που χρησιμοποιεί το φως και τα τρομερά κάδρα του κάνουν τις φωτογραφίες του να ξεχωρίζουν δραματικά από όλων των άλλων, όπως και η ικανότητά του να πιάνει την ουσία του θέματος, είτε πρόκειται για μια υπεροπτική ντεμπιτάντ είτε για τους συνήθεις αλλά πάντα ενθουσιώδεις μποέμ.

    New York Magazine Party, October 1977 © Larry Fink, courtesy Galerie Bene Taschen

    Οι πρωταγωνιστές του Larry Fink

    Όπως μαρτυρούν και τα δεκάδες photobooks του, το ενδιαφέρον του Fink εκτείνεται σε ανθρώπους κάθε κοινωνικής τάξης, από την Beat Generation με την οποία ανδρώθηκε στη Νέα Υόρκη ως τους κύκλους του μποξ. Κι από τους εργάτες της μεσαίας τάξης στην Πενσυλβάνια ως τους αστέρες του Χόλυγουντ. «Είμαι καλός στο να ακούω, είτε μιλάω με οδηγούς νταλίκας είτε με διασημότητες», εξηγεί. Κι αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στις φωτογραφίες που βγάζει στα πάρτι, όπου κάποιοι χαϊδεύουν ο ένας τον άλλον με παθιασμένη εγκατάλειψη, η Meryl Streep ψιθυρίζει στο αυτί της Natalie Portman, και τα party animals του Studio 54 χορεύουν ξέφρενα – σε απόσταση αναπνοής από τον φακό του. Και τώρα εξηγεί γιατί τον συνεπαίρνουν τα πάρτι και τον απορροφούν όταν καλείται να τα αποτυπώσει.

    «Πολύ πριν από την εποχή του Vanity Fair – η οποία εξυπακούεται πως προϋποθέτει κι ένα είδος φιλοδοξίας αλλά και κεφιού που οι περισσότεροι άνθρωποι ούτε καν φαντάζονται–, εκεί λοιπόν, γύρω στη δεκαετία του ΄70, ετοίμαζα ένα βιβλίο με τίτλο Social Graces, εξ ου και παραβρέθηκα σε πολλά λαμπερά πάρτι. Κάποιος πρώην μαθητής μου ανήκε στην υψηλή κοινωνία και με κάλεσε να αποθανατίσω διάφορους χορούς – Ρωσικούς χορούς,  Ουγγρικούς, ακόμη και χορούς των ντεμπιτάντ.

    Meryl Streep, Natalie Portman, Oscars 2009, © Larry Fink, courtesy Galerie Bene Taschen

    Όταν βρίσκομαι σε πάρτι, μ’ αρέσει να συμμετέχω. Δεν είμαι ο φωτογράφος που στέκεται παράμερα όπως κάνουν πολλοί, οι οποίοι υποτίθεται πως πρέπει να είναι cool, υπεραναλυτικοί και συγκεντρωμένοι στην εικόνα. Έχω το χάρισμα και τη δύναμη να είμαι αναλυτικός, νοερά δηλαδή και, ταυτόχρονα, σωματικά να γίνομαι η ψυχή του πάρτι. Αλλά δεν θα το περιέγραφα ως μπορώ να κάνω πολλά πράγματα μαζί, ταυτόχρονα, θα έλεγα πως μάλλον απολαμβάνω πολλά πράγματα ταυτόχρονα σ’ ένα πάρτι.

    Και αν είναι ώρα να χορέψω, το κάνω. Και αν πρέπει να φωτογραφίσω, ξέρω πότε θα σταματήσω, και πώς θα πάρω τη σωστή ή τη λάθος λήψη. Προσωπικά, δεν ξεχωρίζω κάποιες φωτογραφίες μου, κάθε μια απ’ αυτές τις λήψεις αποτυπώνει την εμπειρία μιας στιγμής, ακριβώς αυτής που ήθελα τότε να έχω.

    GQ Party, August 1997, © Larry Fink, courtesy Galerie Bene Taschen

    Γεννήθηκα στους κόλπους μιας Κομουνιστικής οικογένειας, πράγμα σπάνιο για την Αμερική, και ομολογώ πως είχα έναν πολύ ενδιαφέροντα μαρξιστικό προσανατολισμό. Οπότε για μένα, το να αποθανατίζω αυτά τα μυθικά πάρτι δεν σήμαινε ότι γινόμουν απαραίτητα μέρος όλου αυτού, αλλά ότι ήμουν ικανός να αναλύω, να παρατηρώ και να αισθάνομαι πώς νιώθεις μέσα σ’ αυτήν την τόσο ιδιαίτερη κατάσταση.

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑΗ κατάρα της αγαλμάτινης ομορφιάς του Τάτζιο12.09.2018

    Το ωραιότερο πάρτι στο οποίο βρέθηκα ποτέ ήταν, μιας και το έφερε η κουβέντα, του κομουνιστικού Κόμματος στην Ιταλία, στη διάρκεια ενός ζεστού καλοκαιριού πριν από πολλά χρόνια. Δόθηκε κάτω από μια τέντα και ήμασταν περιστοιχισμένοι από βιβλία – πολλούς, πανέμορφους τόμους κατανεμημένους κατά είδος. Οι άνθρωποι έπιναν κρασί και έτρωγαν, περνούσαν καταπληκτικά, και εγώ δεν έβγαλα ούτε μία φωτογραφία. Απλά εξεπλάγην από το γεγονός ότι το πάρτι του Κομουνιστικού Κόμματος, το οποίο στην Αμερική θεωρείται παρίας, ήταν το πιο ανθρώπινο απ’ όλα όσα έχω πάει μέχρι τώρα.

    Peter Beard Opening Party New York, November 1977, © Larry Fink, courtesy Galerie Bene Taschen

    Πηγή: Galerie Bene Taschen / Αnothermag

    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

    Larry Fink – Retrospective
    Γκαλερί Bene Taschen, Κολωνία
    27 Ιανουαρίου έως 3 Απριλίου 2021
    Μόνο με ραντεβού

    Περισσότερα από Art & Culture
    Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας
    προτάσεις και προσκλήσεις από το Monopoli.gr
    ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ
    Αλλαγή μεγέθους γραμμάτων
    Επιλογή contrast