Ο Στρατώνας Lourcine στο Παρίσι έγινε πανεπιστήμιο
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΣε ένα νέο έργο ανάπλασης προχώρησε το γαλλικό κράτος αναθέτοντας στους αρχιτέκτονες Chartier Dalix την μετατροπή ενός παλιού στρατώνα σε εκπαιδευτικό χώρο. Οι νέες εγκαταστάσεις μόλις εγκαινιάστηκαν.
Μια πρωτοβουλία που λειτουργεί ως υπόδειγμα ανάπλασης για τις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις και όχι μόνο, πήρε το Παρίσι, το οποίο προχώρησε σε ένα νέο έργο αρχιτεκτονικής ανάπλασης παλιών κτιρίων. Συγκεκριμένα, μετέτρεψε τον παλιό Στρατώνα Lourcine, που βρίσκεται στο 13ο Διαμέρισμα του της πόλης σε χώρους εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Paris I. Το έργο έφεραν σε πέρας οι αρχιτέκτονες Chartier Dalix.
Ο χώρος παρελάσεων που οδηγεί στο φουαγιέ και το αμφιθέατρο
Ο Στρατώνας κατασκευάστηκε το 1875 και περιλαμβάνει υπαίθριο χώρο παρελάσεων και συνοδευτικά στρατιωτικά κτίρια, τα οποία μετασχηματίστηκαν με μοντέρνο αρχιτεκτονικό στυλ, σε χώρους υποδομών του πανεπιστημίου. Έτσι, τα παλιά απενεργοποιημένα κτίρια του Στρατώνα, μπήκαν ξανά σε χρήση, ως δημόσιοι εκπαιδευτικοί χώροι, ανοιχτοί για το κοινό, αποκτώντας νέα πνοή.
Η μνημειακή περιστροφική σκάλα σηματοδοτεί την είσοδο της βιβλιοθήκης
Το πιο σημαντικό ασφαλώς είναι πως ο σχεδιασμός του έργου, διατηρεί την ιστορία και τον συμβολικό ρόλο του χώρου, αξιοποιώντας παράλληλα, την αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης. Ο χώρος της βιβλιοθήκης, του αμφιθέατρου διαλέξεων, οι χώροι διδασκαλίας και τα γραφεία του πανεπιστημίου, προσαρμόστηκαν με στοχευμένες επεμβάσεις στα παλιά κτίρια, διατηρώντας τον χαρακτήρα τους και εξυπηρετώντας τους νέους τρόπους διδασκαλίας. Επίσης, ο χώρος παρελάσεων διατηρεί τον κεντρικό, ενοποιητικό του ρόλο και οδηγεί προς το φουαγιέ και το αμφιθέατρο 500 θέσεων, το οποίο βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο, στη θέση ενός παλιού υπόγειου χώρου στάθμευσης.
Το αναγνωστήριο της βιβλιοθήκης.
Το αμφιθέατρο των 500 θέσεων.
Η ποιότητα των χώρων μεγιστοποιήθηκε με την ολοκληρωτική απελευθέρωση των χώρων, με ειδικά σχεδιασμένη επίπλωση, καθώς και με την υψηλή ποιότητα των υλικών κατασκευής. Το έργο λοιπόν, αποτελεί τεκμήριο μιας εγκατεστημένης νοοτροπίας για την δημόσια σφαίρα, που προσανατολίζεται στο δημόσιο συμφέρον με νέες, δημιουργικές ιδέες οι οποίες μπορούν να αναζωογονήσουν σημαντικά μια πόλη και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.
