Μεγαλώνοντας στα 80’s: Ο The Boy επιλέγει ταινίες για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Η πιο παρεξηγημένη δεκαετία επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη από τις 31 Οκτωβρίου έως τις 10 Νοεμβρίου 2019. Το 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ανέθεσε στον γνωστό σκηνοθέτη και μουσικό The Boy (Αλέξανδρος Βούλγαρης) να βουτήξει στα 80′s και να επιλέξει δέκα ταινίες γεμάτες τρόμο, τρυφερότητα, χιούμορ, μουσική.

Τα 80’s ζουν ξανά μέσα από τις τάσεις της μόδας, τα εντυπωσιακά κουρέματα, τα συνθεσάιζερ, τα σίκουελ, τις ταινίες και τις σειρές που αναβιώνουν την εποχή εκείνη, και εμπνέουν τους δημιουργούς του σήμερα. Με το αφιέρωμα «Μεγαλώνοντας στα 80s» το Φεστιβάλ θυμάται τη μεταβατική και ταυτόχρονα αθώα δεκαετία που επηρέασε με τρόπο καθοριστικό την ποπ κουλτούρα.

«Η δεκαετία του ’80 μας. Οι μισοί θέλουν να ξεχάσουν για πάντα ότι υπήρξε και οι άλλοι μισοί να επιστρέψουν σε αυτήν και να τη ζούνε μέχρι το τέλος της ζωής τους ξανά και ξανά σαν μια Δεκαετία της Μαρμότας. Οι ταινίες που θα προβληθούν στο αφιέρωμα “Μεγαλώνοντας στα 80s” είναι μοναδικά φιλμ που επιβεβαιώνουν ότι κινηματογραφικά αυτή η δεκαετία δεν έχει να ντρέπεται για τίποτα. Πώς ξεκινάς σαν το πιο όμορφο όνειρο και καταλήγεις στον χειρότερο εφιάλτη; Πώς μεταφράζεις σε παιδικό νανούρισμα ότι το τέλος του κόσμου μπορεί να είναι κοντά; Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά;» εξηγεί ο The Boy.

Η πλήρης λίστα ταινιών θα ανακοινωθεί σύντομα.

Μια παρέα παιδιών πρωταγωνιστεί στο Foxes (1980) του Άντριαν Λιν. Μια πιο σκοτεινή εκδοχή των εφηβικών ταινιών του Τζον Χιούζ, οι «Αλεπουδίτσες» παρακολουθούν τέσσερα κορίτσια στην εφηβεία που αναζητούν την ανεξαρτησία τους μέσα από το σεξ, τη ροκ μουσική, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Αντιμέτωπα με συναισθηματικές εμμονές και αδιάφορες οικογένειες, τα τέσσερα κορίτσια (έναν από τους κεντρικούς ρόλους ερμηνεύει η Τζόντι Φόστερ) σχηματίζουν τη δική τους ιδιότυπη οικογένεια και καλούνται να περάσουν από τον κόσμο των 16χρονων σε εκείνον των ενηλίκων.

Ούτε οι έφηβοι του River‘s Edge (1986) του Τιμ Χάντερ είναι λαμπεροί. Πίνουν, κάνουν χρήση μαριχουάνας και δεν φαίνεται να συμμερίζονται τα ηθικά διλήμματα των ενηλίκων γύρω τους. Βασισμένο σε πραγματικό περιστατικό, το River’s Edge είναι η ιστορία ενός έφηβου αγοριού που δολοφονεί τη νεαρή σύντροφό του και στη συνέχεια καλεί τους φίλους του να δουν το πτώμα της. Εκείνοι διχάζονται για το εάν θα πρέπει να τον προστατεύσουν ή όχι. Στην ταινία βλέπουμε και τον Κιάνου Ριβς σε έναν από τους πρώτους πρωταγωνιστικούς ρόλους της καριέρας του.

Ένα σκοτεινό παραμύθι είναι το Return to Oz (1985) του Γουόλτερ Μερτς, μία από τις πιο ανατρεπτικές δημιουργίες της Disney, που όταν προβλήθηκε προκάλεσε πολλούς παιδικούς εφιάλτες. Η Ντόροθι περνά μια νύχτα σε ψυχιατρική κλινική, καταφέρνει να δραπετεύσει και φτάνει στη χώρα του Οζ, όπου βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πριγκίπισσα που μπορεί να αλλάζει κεφάλια, έναν σαδιστή βασιλιά και τους Wheelers, μια ομάδα ανατριχιαστικών πλασμάτων που κινείται με ρόλερ σκέιτ.

Η δύσκολη διαδικασία της ενηλικίωσης, η συναισθηματική και σωματική σύγχυση που προκαλείται από την εγκατάλειψη της παιδικότητας απασχολεί τον Βίνσεντ Γουόρντ στην ταινία Vigil (1984). Η Τος ζει μοναχική ζωή σε μια φάρμα της Νέας Ζηλανδίας. Όταν ο πατέρας της πεθαίνει, η ζωή της θα διαταραχτεί από την άφιξη ενός ξένου και από τις σχέσεις που θα αναπτύξει η ίδια και τα μέλη της οικογένειάς της μαζί του.

Στο σινεμά των 80s, ακόμα και τα πιο αθώα σύμβολα μπορούσαν να αποκτήσουν τρομακτική υπόσταση. Στο Christmas Evil (1980) του Λούις Τζάκσον ένας εργάτης σε εργοστάσιο παιχνιδιών, ο οποίος φέρει παιδικά τραύματα από την αποκάλυψη ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης, καταλαμβάνεται από δολοφονική μανία, φορά την κόκκινη και άσπρη στολή και σκορπά γύρω του τον τρόμο.

Το αφιέρωμα έχει το δικό του «σάουντρακ», ένα mixtape με τραγούδια και μουσικές επιλεγμένες από τον The Boy. Τα κομμάτια αυτά αντλούν έμπνευση από τις θεματικές των ταινιών και τη διάθεση της εποχής και μπορείτε να τα ακούσετε (και να τα δείτε) παρακάτω:

Track by Track:

1. Dune ost – Prologue

2. Harry Nilsson (ft. Shelley Duvall) – He needs me

3. Public enemy – Fight the power

4. Daniel Johnston – Casper the friendly ghost

5. Oingo boingo – Private life

6. Yello – Oh yeah

7. Αρλέτα – Το μπαρ της Τέτης και της Κατερίνας

8. Howard Shore – Dead ringers

9. Lewis- Love showered me

10. Depeche Mode – Shake the disease

11.Jurgen Knieper – River’s edge theme

12. Yell-o-Yell – Drifters

13. Metallica – Anesthesia

14.Vangelis – Memories of green

15. George Michael – They won’t go when I go

Το αφιέρωμα στα 80s δεν θα μπορούσε να μην συνοδεύεται και από ένα μουσικό event – έκπληξη, με την πινελιά του The Boy.

γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Έχει πάθος με τις ταινίες και με τον κόσμο του σινεμά. Έχει γράψει, σκηνοθετήσει και έχει παίξει σε ταινίες δικές του και πολλών συναδέλφων του. Ως μουσικός, έχει κυκλοφορήσει μια σειρά από σόλο άλμπουμ και έχει γράψει μουσική για πολλές ταινίες. Το τελευταίο του πρότζεκτ Winona παρουσιάστηκε ως work in progress στη δράση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, «Thessaloniki Goes to Cannes», η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του τμήματος Marché du Film του 72^ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ανυπομονεί να φιλοξενήσει την ελληνική πρεμιέρα της ταινίας.