Εξήντα έξι σύγχρονοι εικαστικοί παρουσιάζουν έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίας, αντλώντας έμπνευση από την “Κάλαϊς” ή, αλλιώς, το χρώμα του γαλάζιου.
Ο ιστορικός Τέχνης και Eπίκουρος Kαθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Βαφειάδης, μαζί με την ιστορικό Tέχνης Όλγα Λατουσάκη επιμελούνται την έκθεση, ενώ ο Δημήτρης Λαζάρου είναι υπέυθυνος για το concept, την οργάνωση και την επικοινωνία.
Χαραμή Πέγκυ, Ρεμβάζοντας, Λάδι σε καμβά
Κυρίαρχα χρώματα αυτής της έκθεσης, το τιρκουάζ και το γαλάζιο, με τη δική του ψυχολογική ερμηνεία το καθένα. Το τιρκουάζ, σύμβολο της εσωστρέφειας και της αναγέννησης, της προόδου και της ανθρωπιάς, αλλά, πάνω από όλα, σύμβολο της απέχθειας προς ό,τι μας περιορίζει ή μας καταπιέζει. Το χρώμα που έχουν οι καρδιές των αγνών ανθρώπων, εκείνων που επικοινωνούν καθαρά και ειλικρινά, το χρώμα – σύμμαχος της γνώσης και της πληροφόρησης. Από την άλλη το γαλάζιο, το χρώμα της ουράνιας συνείδησης, της αρμονίας και της ηρεμίας. Το χρώμα – σύμβολο της αποκάλυψης, της σοφίας και της ευσέβειας. Το “ψυχρό” γαλάζιο της μάθησης και των υγιών συναισθημάτων, της αφοσίωσης και της σταθερότητας, της μεγαλοψυχίας και της πιστής φιλίας, το χρώμα που ηρεμεί και κατευνάζει τα πάθη.
Ρουφάνη Μαρία, Μικτή Τεχνική
Ο Κωνσταντίνος Βαφειάδης, στο κείμενό του “Κάλαϊς: Μήτρα του κόσμου πολύτροπος και πολυπενθής”, σημειώνει:
“Κάλαϊς: γλαυκοπράσινος χρυσοφυὴς ουρανός και σμαραδόχρους θάλασσα, μήτρα που γεννά αέναα τον πολυπλάνητα και περιπαθή Ἐλληνα ποιητή. Η κυανίζουσα αυτή μήτρα τον πλαστουργεί και τον ανδρώνει, ωθώντας αυτὸν πρὸς την σισύφεια ατραπό, τὴν ουρανόχρου θύρα που οδηγεί στὴν απειρία της ζωής.
Κάλαϊς: γαλαζοπράσινοι ανεμόδαρτοι αιγιαλοὶ καὶ σμαραγδένιοι ανεμοφυείς βράχοι, είναι η φωνή η οποία καλεί τον καλλιτέχνη, καλεί σε σύναξη όλους όσους αποδέχονται ταπεινά την Αλήθεια του καλλιτέχνη, του πλάνητα ανθρώπου που δεν γνωρίζει Ιθάκη.
Κάλαϊς: χαλκόχρυση γη και γλαυκόχροες υδάτινες πηγές ορίζουν το άδηλο καὶ γαλαζόμαυρο μέλλον του δημιουργού. Κυανωπός ο δρόμος του, σε εύφορους λειμώνες, συμφυείς με ουρανομήκη πέρατα. Το γλαυκό του βλέμμα, θολό σαν φαιογάλανη ομίχλη, στρέφεται πρός την χαλκίνη πύλη, την έξοδο προς τους ιερούς τόπους του Ουρανού.
Κάλαϊς: κυανίζουσες νεφέλες και ουρανόχρους υετός δροσίζει τώρα την ψυχή του, τον κόσμο που αυτός έπλασε, ερήμην του ιδίου. Σταγόνες διάφανες χρυσοειδείς, από χαρίσματα και θεία δώρα, προσπίπτουν στα γλαυκά του χέρια, τα χέρια εκείνα που ορίζουν τα πέρατα του κόσμου, τά πέρατα της σκέψης μας.
Κάλαϊς: γλαυκωπό το γάλα μικρής θεραπαινίδος και σίτος χρυσοϋφής θρέφει ακόμη τον δημιουργό, γαλαζόμαυρο πλέον από τα πολυειδή τραύματα στο κυανό του σώμα. Αλλά αυτός φέρει αιγίδα βαθυκύανη αλλά και παυσίλυπο, καθώς βαδίζει πρὸς το σισύφειο τέλος του, προστατευμένος.
Κάλαϊς: κυανίζει τώρα το ουρανόπεμπτο έμβλημα, γαλανόλευκος είναι τώρα η σμύρνα στο φωτοειδές σάβανο του Ποιητή, κεντημένο από τὴν αγάπη κυανόαιμων και γλαυκοπρόσωπων αγγέλων. Γλαυκόχροο το νερό στον κύαθο. Μέλλει να γίνει χρυσή σπονδή στὴν ποιητική του μήτρα, στον τόπο τούτο που τον γέννησε, συνώνυμο της καλλιτεχνικής δημιουργίας.”
Εγκαίνια: Τρίτη 19/06/2018 από τις 20:00 έως τις 23:00.
