Το τραμ με το όνομα «Πόθος» του Τένεσι Ουίλιαμ στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Το τραμ με το όνομα «Πόθος» του Τένεσι Ουίλιαμς (όπως είναι η ακριβής μετάφραση του πρωτότυπου τίτλου) έχει μια μακρά όσο και ευτυχή πορεία στη διεθνή θεατρική σκηνή, από το πρώτο ανέβασμα το 1947 στη Νέα Υόρκη, ενώ η ταινία του Ελία Καζάν με τη Βίβιαν Λι και τον Μάρλον Μπράντο παραμένει στο πάνθεον του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Χρόνος; 1947. Τόπος; Νέα Ορλεάνη. Η ιστορία; Η Μπλανς, καθηγήτρια από το Νότο επισκέπτεται στη Νέα Ορλεάνη την αδελφή της Στέλλα, που ζει με τον άνδρα της Στάνλεϋ. Η Μπλανς βλέπει υποτιμητικά τον Στάνλεϋ, λόγω της καταγωγής του αλλά και του οξύθυμου και ακατέργαστου χαρακτήρα του, στοιχεία που καθηλώνουν την Στέλλα σε μια σχέση που κυριαρχείται από το ωμό πάθος. Η εύθραυστη και με ευγενική καταγωγή Μπλανς βρίσκεται σε συνεχή αντιπαράθεση με τον Στάνλεϋ και η συγκατοίκηση μαζί του αποτελεί την αφετηρία για να ξεδιπλωθεί το ομιχλώδες παρελθόν της και να αναπτυχθεί μια σχέση πάθους και μίσους, που κλονίζει για πάντα τις ευαίσθητες ισορροπίες των ηρώων.

Κοινωνικές και προσωπικές αντιλήψεις, κρυφοί πόθοι και ανομολόγητες λέξεις, τραυματισμένες μνήµες και όνειρα ανεκπλήρωτα, ένας κόσμος φοβισμένος «συνωστίζεται» μέσα στο … τραμ με το όνομα «Πόθος».

Μα, τι μουσική είναι αυτή που έρχεται από τη γωνία; Ας δούμε τι πραγματικά μπορεί να συμβεί όταν αυτά τα αλύτρωτα πρόσωπα από το θρυλικό “tram named “desire””, το θρυλικό τραμ με την ονομασία “Πόθος”, συναντηθούν με κάποια άλλα αλύτρωτα, πιο κοντινά μας , ηθοποιούς αυτή τη φορά, σε μια εξίσου σκληρή εποχή κατάρρευσης πρώην ονείρων, σε κάποιαν άλλη γειτονιά που κι αυτή ξέρει από ισορροπίες που αναπτύσσονται δύσκολες κοντά στα νερά – είτε πρόκειται για λιμάνι, είτε πρόκειται για ένα ποτάμι μυθικό που γέννησε απ τα νερά τον πόνο και τα οριστικά τραγούδια των νέγρων. Μιχαήλ Μαρμαρινός