The Greatest Showman
Το φιλμ του Μάικλ Γκρέισι είχε προδιαγραφές όσκαρ αλλά μάλλον θα περιοριστεί στις (μόλις 3) υποψηφιότητες των Χρυσών Σφαιρών αφού δεν πραγματοποιεί το μαγικό θέαμα που υπόσχεται.
Η ιστορία του πρωτοπόρου Φ.Τ. Μπάρνουμ, του ανθρώπου που οραματίστηκε το μεγαλύτερο σόου στον κόσμο, ξεκινώντας από το μηδέν και από την πεποίθηση πως μπορούμε να μετατρέψουμε την άχρωμη καθημερινότητας της ζωής μας σε απόλυτη μαγεία.
Η αλήθεια είναι ότι ο Χιου Τζάκμαν (δίκαιη η υποψηφιότητα του στις Χρυσές Σφαίρες) κάνει ότι μπορεί για να μας συνεπάρει και να μας βάλει για τα καλά στο μαγικό κομμάτι της ταινίας αλλά δεν τον βοηθά ιδιαίτερα η σκηνοθεσία του Μάικλ Γκρέισι. Ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης θέλει να αντιγράψει το δυναμισμό ενός Μπαζ Λούρμαν με την δεινότητα ενός Τζο Ράιτ αλλά οι θεαματικές χορογραφίες του στερούνται δραματικής υφής και ιδεολογικού μεγαλείου.
Η ευκαιρία μοιάζει χαμένη, καθώς η ιστορία ζεσταίνεται για τα καλά όταν ο Μπάρνουμ κάνει οικογένεια τα απόκληρα παιδιά ενός κατώτερου θεού (το αριστουργηματικό «Freaks» του Τοντ Μπράουνινγκ έρχεται στο νου), όμως τόσο η επιδερμική ματιά του στην προβλέψιμη πλοκή σε συνδυασμό με το ελάχιστα συναρπαστικό (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων σε 2-3 σκετς) θέαμα του καθιστούν το έργο άνισο (στην καλύτερη) και τυποποιημένο, τίγκα στα κλισέ και τη χρυσόσκονη.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
