Einstürzende Neubauten: Μια μυσταγωγία με εκκωφαντική σιωπή για μουσική υπόκρουση

Υπάρχουν κάποια live που όταν τελειώνουν και φεύγεις από το venue, δε σε χωρά ο τόπος (ένα πράμα), όπου και να πας στη συνέχεια να πιείς ένα ποτό, βρε αδερφέ, δε σε βαστά το μέρος γιατί στα αυτιά σου και στις φλέβες σου κυλά η μουσική και τα αισθήματα που έζησες πριν, σε εκείνο το live – ε, έτσι ακριβώς ένοιωσα και στην μυσταγωγική performance των θρυλικών Einstürzende Neubauten.

Και από που να αρχίσει κανείς μια περιγραφή αυτού του μουσικού υπερθεάματος; Ο αγέρωχος και άκρως θεατράλε Blixa Bargeld απέπνεε έναν συνηδητοποιημένο συναισθηματισμό και ταυτόχρονα σοβαρότητα στην τέχνη του, η οποία μεγαλώνει όμορφα και αυτή (όπως και ο ίδιος) και μεταλλάσσεται… εξού και γι’ αυτό μάλλον προλογίζοντας το “Silence is Sexy”, μίλησε για “old” και “new” Blixa…

Τι να πούμε επίσης για τον μπασίστα Αlexander Hacke, στου οποίου του πρόσωπο, έβλεπες τον Lemmy των Motörhead, (λες και είχε αναστηθεί, ένα πράμα)… Ο Hacke με απόλυτο συντονισμό με τον “μαέστρο” του Blixa, εκτελούσε τη μουσική του με μια απίστευτη αισθαντικότητα και εκφραστικότητα, την κάθε χορδή – κάθε νότα.

Όλα τα μέλη των Einstürzende Neubauten ( N.U. Unruh [custom-made instruments, percussion, vocals}, Jochen Arbeit {guitar and vocals} και Rudolf Moser – drums) ήταν άρτιοι στην παρουσία και εκτέλεση τους, με μια ευλαβική συνεννόηση και συντονισμό με τον καθοδηγητή Blixa. Φαίνεται σα να προχωράνε όλοι μαζί, σε άλλα, εξελιγμένα (γνώριμα μεν στα ακούσματα που έχουμε από αυτούς) μουσικά μονοπάτια χρησιμοποιώντας την μακρόχρονη εμπειρία τους σε κάτι που έχει ζυμωθεί με, ακόμα πιο πολύ, τέχνη, διαφοροποίηση, συναίσθημα, συνειδητοποίηση.

Ενδιαφέρον είχε όμως και το κοινό της συναυλιάς, που είναι από τις ελάχιστες φορές, που προσωπικά παρατήρησα την ησυχία που έκανε μεταξύ του, για να προσηλωθεί και να εισχωρήσει ακόμα παραπάνω στα άδυτα της 2ωρης αυτης μυσταγωγικής performance. Κοινό που αποτελούνταν από τους παλιούς τους φαν (50άρηδες +) αλλά και ένα πιο νέο goth μουσικό κοινό της πόλης.

Τέλος δε θα μπορούσα να μην αναφέρω και ένα από τα χαρακτηριστικά του backline των Neubauten – το μουσικό “οπλοστάσιο” τους, που εκτός από τα κλασσικά όργανα μιας μπάντας, το συγκεκριμένο αποτελούνταν από βιομηχανικούς σωλήνες ύδρευσης (μουσικά υπερόπλα, που όταν ο βοηθός παραγωγής τα κουβαλούσε να τα στήσει στη σκηνή, ήταν λες και κουβαλάει μπαζούκας), δεμένα μεταξύ τους πλαστικά μπετόνια, μεταλλικούς σπιράλ σωλήνες, πλαστικά χρυσά υφάσματα και γιαλιά, μεταξύ άλλων… και όλα αυτά να “παντρεύονται” μαγικά μεταξύ μελωδίας, στίχων και των βουκολικών, “νεραιδοκραυγών” του υπερτεράστιου Blixa.

Πως πέρασε η ώρα δε το κατάλαβα. Στο επαινδείν Einstürzende Neubauten! Ευχαριστούμε για την εμπειρία… Bless you!