Alaska της Ίρις Καραγιάν στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών

Η χορεύτρια και χορογράφος και η ομάδα της, Ζήτα, έχουν χαράξει με σταθερά και προσεκτικά βήματα μια πορεία που περιλαμβάνει σημαντικούς σταθμούς στην Ελλάδα, ενώ οι διεθνείς της διακρίσεις προσφέρουν νέες ευκαιρίες σε αυτή τη δυναμική εκπρόσωπο του σύγχρονου ελληνικού χορού. Η βιαιότητα της ανθρώπινης φύσης, η σχέση του ατόμου με την ομάδα, η κατασκευή της κίνησης και η διαδικασία εξέλιξής της, η εξερεύνηση της δράσης στο χώρο και του ίχνους που αυτή αφήνει, είναι θέματα πού την απασχόλησαν σε προηγούμενα έργα.

Στη νέα παραγωγή της, η Ίρις Καραγιάν εμπιστεύεται και πάλι έναν από τους μόνιμους συνεργάτες της, τον τσελίστα και συνθέτη ηλεκτρονικής μουσικής Νίκο Βελιώτη, ενώ παράλληλα αποδεικνύει ότι είναι ανοιχτή σε νέες συνεργασίες από τον ευρύτερο χώρο των τεχνών, προσκαλώντας τον θεωρητικό Τέχνης, επιμελητή εκθέσεων και συγγραφέα Σωτήρη Μπαχτσετζή ως σύμβουλο δραματουργίας και τον εικαστικό Γιώργο Μαραζιώτη στη δημιουργία του σκηνικού περιβάλλοντος. Μαζί με την ομάδα Ζήτα, πειραματίζονται με τις αισθήσεις και τον τρόπο με τον οποίο αυτές λειτουργούν σε σχέση με την αντίληψη και την κατανόηση της εικόνας σε κίνηση.

Μέσα σε έναν άδειο λευκό χώρο, πέντε σώματα κινούνται σε διαρκή επαφή. Κατευθύνουν την προσοχή τους σε μια χορογραφία που σχεδιάζεται πάνω στις επιφάνειες των σωμάτων και, σταδιακά, στο χώρο που προκύπτει καθώς απομακρύνονται. Γλιστρούν το ένα πάνω στο άλλο, δημιουργούν στενούς, οριακούς χώρους, ενεργοποιούν και δέχονται κινητικά ερεθίσματα. Πρωταρχικό σημείο της έρευνας του έργου είναι η εμπειρία της επαφής των σωμάτων με βασικό άξονα την αφή. Οι χορευτές δουλεύουν με την ιδέα ότι η κάθε κίνηση που δημιουργεί την επαφή μεταξύ των σωμάτων προεκτείνεται και επιχειρεί να μπει στο σώμα του άλλου. Η λεπτομέρεια της κίνησης του συνόλου και του καθενός ξεχωριστά, σαν σε κοντινό πλάνο (close-up), βάζει τον θεατή σε διαδικασία θέασης μιας μικροχορογραφίας. Αυξομειώσεις εντάσεων, εναλλαγές στην ταχύτητα και το ρυθμό δημιουργούν χώρους δράσης ανάμεσα στο φανταστικό και το ρεαλιστικό.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΡΑΣΗ
Κυριακή 28 Φεβρουαρίου
Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές
Συντονισμός: Νίνα Αλκαλάη, θεωρητικός του χορού