Ανδρέας Αγγελιδάκης “Κάθε τέλος είναι μία αρχή” στο ΕΜΣΤ

Λίγο πριν τη μετάβαση του ΕΜΣΤ στη νέα, μόνιμη κατοικία του, ο Ανδρέας Αγγελιδάκης παρουσιάζει τον εκθεσιακό χώρο στο Ωδείο Αθηνών ήδη εγκαταλελειμμένο, μισοφωτισμένο με ορατά τα ίχνη των προηγούμενων κατοίκων του, όπου το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον συναντιούνται.

Η καλλιτεχνική πρακτική του Ανδρέα Αγγελιδάκη εκτείνεται σε ένα ευρύ φάσμα. Είναι αρχιτέκτονας, εικαστικός, επιμελητής εκθέσεων και αρθρογράφος. Έντονα επηρεασμένος από το διαδίκτυο αφηγείται ιστορίες για χώρους και κτίρια αλλά και τις κοινωνίες που τα κατοικούν. Χρησιμοποιεί το διαδίκτυο σαν ένα εργαστήριο πειραματισμού και νέων ιδεών, ένα τόπο ιδανικό για να μελετήσει το νέο ρόλο που προσλαμβάνει όχι μόνο η αρχιτεκτονική σήμερα αλλά και η ίδια η ανθρώπινη συμπεριφορά.

Όταν επιμελείται εκθέσεις προκαλεί τόσο με το περιεχόμενο όσο και με το σχεδιασμό μετατρέποντας την έκθεση σε εμπειρία. Αυτή είναι η συνθήκη και στην έκθεση του ΕΜΣΤ. Ο θεατής θα αισθάνεται ότι επισκέπτεται ένα μουσείο κλειστό που κάποιος ξέχασε ανοιχτή την πόρτα…

Μέσα από μια επιλογή 40 παλαιότερων και νέων έργων (αρχιτεκτονικές μελέτες, εγκαταστάσεις, τρισδιάστατες εκτυπώσεις και βιντεοπροβολές), από όλες τις περιόδους της δουλειάς του, η έκθεση Κάθε τέλος είναι μια αρχή εξετάζει την έννοια της μετάβασης ενός κτιρίου από μια κατάσταση σε μία άλλη.

Ο Ανδρέας Αγγελιδάκης αντιμετωπίζει το κτίριο ως ζωντανό οργανισμό που συνεχώς μεταλλάσεται. Πολλές από τις αρχιτεκτονικές του μελέτες ξεκινούν από ένα κτίριο-ερείπιο, ένα εγκαταλελειμμένο οικοδόμημα για να αφηγηθούν παράδοξες, αλληγορικές, ποιητικές και ουτοπικές ιστορίες. Στο έργο Domesticated Mountain ένας σωρός από χαρτόκουτα διαδικτυακών αγορών μεταμορφώνεται σε κατοικία. Στο βίντεο Troll μια πολυκατοικία στο κέντρο των Αθηνών μεταμορφώνεται σε βουνό και φεύγει από την πόλη.

Στο Συννεφόσπιτο ένα στοιχείο της φύσης μετατρέπεται σε σπίτι, ενώ στο Μενίρ ένας βράχος μεταμορφώνεται σε παραθαλάσσια κατοικία αποτελώντας μια πρόταση για ένα βιώσιμο και ενεργειακά αυτόνομο σπίτι στην παραλία. Το νέο του έργο, Shell House είναι ένα σπίτι φτιαγμένο από αντικείμενα που βρήκε ο καλλιτέχνης στην παραλία, όπως ένα κοχύλι κι ένα σφουγγάρι, αλλά και στο Ίντερνετ (μια τρισδιάστατη απεικόνιση ενός ανθρώπινου χεριού, μια εικόνα άμμου, μια αρχαία κολόνα κ.ά). To Κτίριο που περπατάει αντλεί την έμπνευσή του από το παλιό εργοστάσιο του Φιξ, για να προτείνει ένα υβριδικό μουσείο που περιλαμβάνει την πόλη της Αθήνας μέσα του.

Σύντομο βιογραφικό
Ο Ανδρέας Αγγελιδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Southern California Institute of Architecture και στη συνεχεία στο Columbia University (MSAAD) στη Νέα Υόρκη απ’ όπου αποφοίτησε το 1995. Δραστηριοποιείται σε ένα ευρύ φάσμα που εκτείνεται από την τέχνη και την αρχιτεκτονική στον σχεδιασμό, την επιμέλεια εκθέσεων και την αρθρογραφία. Η πρόσφατη δραστηριότητα περιλαμβάνει τη συμμετοχή του στην 8η Μπιενάλλε του Βερολίνου 2014 με το CrashPad, τον σχεδιασμό της έκθεσης DO-IT Moscow, στο Garage Center for Contemporary Art, Μόσχα 2014), την επιμέλεια και τον σχεδιασμό της έκθεσης System of Objects – The Dakis Joannou collection reloaded, στο Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, Αθήνα 2013.

Ώρες λειτουργίας
Τρίτη – Κυριακή: 11.00 – 19.00
Πέμπτη: 11.00 – 22.00
Δευτέρα: κλειστά

Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Κτίριο Ωδείου Αθηνών, Βασ. Γεωργίου Β’ 17 -19 & Ρηγίλλης, Αθήνα, 10675
Τηλέφωνα: 210 92.42.111 – 3