Παύλος Μάτεσις: Μια δυσαναπλήρωτη απώλεια για τα ελληνικά γράμματα!

Έδωσε μάχη για την ζωή επί πολλούς μήνες, όντας σε ιδιωτικό θεραπευτήριο, μετά από εγκεφαλικό που είχε πάθει τον Δεκέμβριο του 2010, στη διάρκεια παρακολούθησης μιας θεατρικής παράστασης. ‘Εκτοτε δεν είχε ανακτήσει την ικανότητα του λόγου ενώ η κατάστασή του είχε επιδεινωθεί τον τελευταίο καιρό. Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη 22 Ιανουαρίου στις 4 το απόγευμα από το Κοιμητήριο Παπάγου.

Η ζωή και το έργου του

Θαυμαστής του Κάφκα, του Φώκνερ και του Ντοστογιέφσκι, έβαλε την σφραγίδα του στον ελληνικό λογοτεχνικό μοντερνισμό. Για το θέατρο του 21ου αιώνα πίστευε ότι πρέπει να μείνει μακριά από τον ρεαλισμό, τον νατουραλισμό και τον εθνικισμό. Είχε πει χαρακτηριστικά: «Είδαμε ποτέ τον Κάφκα και τον Μπέκετ να είναι εθνικόφρονες; Βεβαίως, ρέει στο αίμα τους ο ρυθμός της γλώσσας τους, ο σφυγμός της χώρας τους. Αλλά αυτό είναι άλλο πράγμα. Ξέρω ότι οι συγγραφείς αναγκάζονται σε ορισμένες κρίσιμες περιόδους να γράψουν για την πατρίδα τους, να επιστρατευθούν. Εμένα δεν μου συνέβη, αν και δεν είμαι σίγουρος ότι θα μπορούσα να το κάνω».

Ο Παύλος Μάτεσις γεννήθηκε το 1933 στο χωριό Δίβρη, στην Πελοπόννησο. Πολύπλευρη καλλιτεχνική φύση, σπούδασε θέατρο (πτυχίο ηθοποιού), μουσική (πτυχίο βιολιού), ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά). Διετέλεσε βοηθός – δραματουργός στο Εθνικό Θέατρο, 1971-1973.

Έγραψε και σκηνοθέτησε 2 τηλεοπτικές σειρές (ΥΕΝΕΔ 1974-6) και έχει γράψει κείμενα για Floor Show. Η πρώτη παρουσία του στα ελληνικά γράμματα ήταν το 1967 με το θεατρικό έργο “Η τελετή” (θέατρο Ν. Ιωνίας 1967 και Εθνικό Θέατρο 1969) Τα 11 από τα 13 θεατρικά έργα του είναι κυρίως παιγμένα από το Εθνικό Θέατρο. Κέρδισε πολλά βραβεία, εντός και εκτός Ελλάδας, τόσο για την προσφορά του στο θέατρο, όσο και για το έργο του στο μυθιστόρημα, που ταξίδεψε περισσότερο μάλιστα σε διεθνές επίπεδο.

Μετάφρασε στα ελληνικά Μρόζεκ, Τζόνσον, Αρτό, Ίψεν, Σέξπηρ κ.ά και στα νέα ελληνικά τα έργα του Αριστοφάνη “Ειρήνη”, “Πλούτος”, “Βάτραχοι”, “Νεφέλαι”, “Όρνιθες”, “Αχαρνής”, “Θεσμοφοριάζουσαι”, “Λυσιστράτη”.

Σημαντικά έργα του είναι «Η μητέρα του σκύλου», μυθιστόρημα για την κατοχή και τα αμέσως μεταγενέστερα χρόνια, που έγινε παράσταση για το Εθνικό Θέατρο το 2011, «Αλδεβαράν», «Έκθεσις Ιδεών», «Μύρτος», «Ενοικιάζεται φύλακας άγγελος», «Πάντα καλά», «Σκοτεινός οδηγός», «Ύλη δάσους», «Αφροδίτη», «Βιοχημεία», «Η βουή», «Η τελετή», «Περιποιητής φυτών», «Το φάντασμα τρου κυρίου Ραμόν Ναβάρο», «Προς Ελευσίνα»,»Λύκε- λύκε», «Εξορία», «Η καθαίρεση».

Tα μυθιστορήματά του “Η μητέρα του σκύλου” (50η έκδοση), “O Παλαιός των Ημερών” (13η έκδοση) και “Πάντα καλά” (27η έκδοση) κυκλοφορούν σε δεκατέσσερις χώρες, ενώ θεατρικά του έργα έχουν εκδοθεί στην Αγγλία, την Ιταλία, τη Ρουμανία, τη Γαλλία, τη Φινλανδία και το Iσραήλ.