Στεφανία Γουλιώτη: “Η Τρισεύγενη μοιάζει με την Μπλανς Ντι Μπουά”

Ερμηνεύει μια γυναίκα ελεύθερη και παθιασμένη, σχεδόν σαν την “Στέλλα” του Κακογιάννη, μα και η οποία- όπως λέει η ίδια η ηθοποιός για το ρόλο της- ζει σαν τη Μπλανς Ντιμπουά σε έναν δικό της κόσμο, που όμως είναι ο μόνος αληθινός. Το αντιφατικό με την Τρισεύγενη είναι πως για αυτούς- τους λίγους- που είναι πιο κοντά της γίνεται τελικά μισητή και παραμένει αγαπητή για όλους εκείνους- τους πολλούς- που διατηρούν λιγότερο στενές σχέσεις μαζί της. Αυτή η αντίφαση, πολύ βαριά για να την αντέξει, σφραγίζει την τραγική της μοίρα. Ερωτευμένη με τον Πέτρο Φλώρη (Nίκο Κουρή) συγκρούεται σαν Δυσδαιμόνα με τον πατέρα της, τον οποίο εγκαταλείπει για χάρη του πάθους. Όμως, όπως είναι γνωστό, τα love stories  Δυσδαιμόνες δεν έχουνε ποτέ happy end.

Στην παράσταση του Εθνικού θεάτρου η Στεφανία Γουλιώτη καταφέρνει να δώσει μια ερμηνεία “κορυφής”, γεμάτη ζωή, πάθος, ενέργεια- όλα όσα θα λέγαμε μαζί “ψυχή”! Μαζί μας μίλησε για Τρισεύγενη, το θέατρο και τη ζωή της.

Γιατί το έργο του Παλαμά “Τρισεύγενη” θεωρείται τόσο σημαντικό σήμερα;
Το έργο αυτό δεν έχει μια απλά ενδιαφέρουσα υπόθεση… Είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία για τον τρόπο ζωής με τον οποίο ο άνθρωπος έχει φτιαχτεί για να ζει… Αυτό που μας εμποδίζει να βλέπουμε παραπέρα, όπως κάνει η Τρισεύγενη, είναι η κραταιά λογική μας, την οποία η ηρωίδα έχει παραμερίσει και γι’ αυτό αδικείται τόσο πολύ από τους δικούς της ανθρώπους..

Πώς είναι για μία νέα ηθοποιό να είναι πρωταγωνίστρια στο Εθνικό Θέατρο; Ποιά είναι η ιδιαίτερη “αύρα” ή αίγλη που αποπνέει αυτό το θέατρο;
Δεν νιώθω κάποια αίγλη ή κάποια αύρα. Το μόνο που αναγνωρίζω  είναι η συνέχεια μιας ιστορίας είτε είναι αυτή πετυχημένη είτε όχι. Το όμορφο σε αυτή την ιστορία είναι πως όλοι οι άνθρωποι που δουλεύουμε μέσα σ’ αυτή είμαστε κοντά σαν τρόπο σκέψης και τουλάχιστον εγώ τους νιώθω σαν συμμάχους..

Λένε πως πίσω από έναν μεγάλο άντρα κρύβεται μια μεγάλη γυναίκα. Άρα, όπως βλέπουμε στο ρόλο του πατέρα της Τρισεύγενης, πίσω από έναν μικρό άντρα, κρύβεται μια μικρή γυναίκα. Συμφωνείς με το ρητό;
Δεν έχω προσωπική εμπειρία… Ξέρω όμως πως ο τρόπος σκέψης της γυναίκας μπορεί να είναι πολύ χρήσιμος για έναν άντρα και συνάμα καταστροφικός.

Πώς ήταν η συνεργασία σου με τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης;
Υπέροχη. Ο καθένας δίνει κάτι πολύ προσωπικό δικό του για αυτή την παράσταση και είναι μαγικό να συνευρίσκεσαι με τόσες διαφορετικές προσωπικότητες επί σκηνής. Μαθαίνεις πολλά…

Βλέπουμε από τις επιτυχίες αρκετών παραστάσεων, όπως η Τρισεύγενη, ότι το θέατρο αντέχει, παρά την κρίση. Τι είναι αυτό που προσφέρει το θέατρο στον κόσμο, μέσα σε τόσο ζοφερές εποχές;
Το θέατρο είναι μια σταθερή αξία που δύσκολα θα αντικατασταθεί από κάτι άλλο και πολύ δύσκολα θα μεταδοθεί με άλλο τρόπο από τη συμμετοχή του κοινού στην αίθουσα. Αυτό που έχει γίνει με το τραγούδι είναι εγκληματικό… Από αυτή την άποψη είμαστε τυχεροί… Το θέατρο θα είναι πάντα ένας λόγος για να βγεις από το σπίτι και να συμμετάσχεις σε “κάτι”. Και αυτό θα το έχουμε πάντα ανάγκη.

Με ποιούς άλλους γυναικείους χαρακτήρες της παγκόσμιας δραματουργίας ή της λογοτεχνίας θα παραλλήλιζες την Τρισεύγενη;
Με τη Μπλανς από το «Λεωφορείο ο Πόθος». Και όλες οι ηρωίδες του Τένεσσι Ουίλιαμς που είναι σα να ζουν σε μια παράλληλη πραγματικότητα, που όμως είναι η αληθινή… μοιάζει ψεύτικη, όμως είναι αυτή που έχει άμεση σύνδεση με την Αλήθεια μέσα μας.

Για ένα χρόνο απείχες από τη σκηνή. Θεωρείς πως ένας ηθοποιός πρέπει να κάνει κάποια διαλείμματα από το “σανίδι”, για να ανακτά τη δημιουργικότητά του;
Ναι φυσικά. Χρειάζεται να απέχεις για να βρίσκεις τρόπους πιο βαθείς να επικοινωνήσεις τη δουλειά σου και όχι να διεκπεραιώνεις…

Σε μια συνέντευξή σου δηλώνεις πως έχεις μάθεις να παίρνεις θέση για τα πράγματα, μόνο όταν σου ζητηθεί. Θεωρείς ότι ένας ηθοποιός μιλάει κυρίως με το έργο του;
Φυσικά. Νιώθω πως αυτό που κάνω είμαι, και μέσα από αυτό προσφέρω έστω κάτι λίγο … Ελπίζω αργότερα να προσφέρω πιο πολλά.