Η έκθεση πραγματεύεται το ζήτημα της μετανάστευσης και ενέχει το ερώτημα, εάν και κατά πόσο ο πάλαι ποτέ μετανάστης Έλληνας, νιώθει ρατσιστής. Ο Έλληνας ξέρει καλά το πρόβλημα και τις δυσκολίες του αφού υπήρξε οικονομικός μετανάστης πότε στην Αμερική, πότε στην Αυστραλία αλλά και πολιτικός μετανάστης στη διάρκεια της επταετίας της χούντας. Οι Έλληνες καλλιτέχνες, πάλι, μετανάστες σε τόπους επιβίωσης στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες ή ανάγκης συλλογής ερεθισμάτων στις δεκαετίες από το 1960 και ύστερα και έως την ισχυροποίηση της παρουσίας του διαδικτύου, δημιούργησαν και ενίοτε επέβαλλαν το έργο τους, στο πλαίσιο της νεωτερικότητας και των κινημάτων που εκφράστηκαν μετά το μοντερνισμό.
Η έκθεση, επίκαιρη όσο ποτέ, επανεξετάζει το ζήτημα της δημοκρατίας στην Ευρώπη ως μη δεδομένο και εστιάζει στην κοινότητα της τέχνης. Γιατί άλλο είναι ο καλλιτέχνης που μετακινείται και άλλο ο καλλιτέχνης που είναι και οικονομικός μετανάστης ή προέρχεται από οικογένεια οικονομικών μεταναστών. Άλλο ο καλλιτέχνης πολίτης του κόσμου και άλλο ο καλλιτέχνης εξόριστος.
Το έργο του Βλάσση Κανιάρη «Μετανάστης», ευγενικός δανεισμός της Γκαλερί Καλφαγιάν, ανήκει στην περίοδο της μετανάστευσης που επέβαλλε η επτάχρονη δικτατορία. Τα έργα των Κύπριων καλλιτεχνών, Γιούλας Χατζηγεωργίου και Αντρέα Σάββα, άκρως ευαισθητοποιημένων στο ζήτημα της βίαιης αποχώρησης, εκτέθηκαν για πρώτη φορά στους Δελφούς και θα εκτεθούν μετά το Ρέθυμνο στην Ελευσίνα και την Κύπρο.
Η έκθεση είναι αφιερωμένη στον Ρεθύμνιο εικαστικό Νίκο Αλεξίου που έφυγε από τη ζωή πρόσφατα.
Με την έκθεση θα κυκλοφορήσει δίγλωσσος κατάλογος.
Επιμέλεια: Μαρία Μαραγκού – Κριτικός Τέχνης, Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης.
Χορηγός: Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου.
