Of Peoples and Places

Δημιουργοί που ταξιδεύουν, αποτυπώνουν τις εντυπώσεις τους, παρατηρούν ανθρώπινες συμπεριφορές και πολιτισμούς και σχολιάζουν τον αντίκτυπο της τεχνολογίας στην κοινωνική ζωή.

Πιο συγκεκριμένα, η Alexandra Mir από την Πολωνία σχολιάζει την αποξένωση στις πόλεις, ο Martin Kersels από τις Η.Π.Α καταγράφει τον εαυτό του και τους φίλους του να πέφτουν, να στροβιλίζονται, να σκοντάφτουν και να κυλούν σ’ ένα ιλιγγιώδες “γύρω-γύρω-όλοι” που συνδυάζει αντικρουόμενα συναισθήματα χαράς και τρόμου. Η Βραζιλιάνα Bia Gayotto εμπνέεται από το Λος Άντζελες και διερευνά τη σχέση ανάμεσα στη γεωγραφία, το τοπίο, την ατομικότητα και τον πολιτισμό. O Olafur Eliasson από τη Δανία αποτυπώνει φυσικά τοπία αναζητώντας την αρμονία, ο Πολωνός Josef Schulz από την άλλη, επιλέγει να σβήσει τις λεπτομέρειες που προσδιορίζουν έναν τόπο δίνοντας την αίσθηση μιας αρχιτεκτονικής σκιαγράφησης.

Οι εικόνες της Αμερικανίδας Lisa Ruyters βασίζονται σε φωτογραφίες από συνευρέσεις ανθρώπων (πάρτυ, διεθνή meeting κ.α) που αποκτούν μια αφηρημένη διάσταση. Οι στρογγυλές, θολές φωτογραφίες τοπίου της Αγγλίδας Josephine Pryde παραπέμπουν στην αισθητική του 19ου αιώνα και αποτελούν μια κριτική στη σύγχρονη φωτογραφία. Κλασσικά καλλιτεχνικά θέματα όπως τα τοπία, η νεκρή φύση, τα πορτραίτα και το γυμνό είναι τα κύρια θέματα του Γάλλου Eric Poitevin ιδωμένα όμως έξω από κάθε συναισθηματικό περιεχόμενο, είτε πρόκειται για ανθρώπους, ζώα ή φυτά. Στο έργο της Αμερικανίδας Lina Bertucci, οι άνθρωποι φωτογραφημένοι στη δική τους, ιδιωτική σφαίρα φαίνονται μόνοι και ευάλωτοι.

Από την άλλη, η Νορβηγίδα Vibeke Tandberg επικεντρώνεται στη δική της ψυχοκοινωνική σχέση με τον περιβάλλοντα κόσμο και θίγει θέματα ταυτότητας και ομορφιάς. Την ίδια στιγμή, τα πορτραίτα του Seydou Keita από το Μάλι, φέρνουν στο προσκήνιο το θέμα της πολιτισμικής ετερότητας. Η έκθεση τελειώνει με το ειρωνικό σχόλιο της Γερμανίδας Olav Westphalen, για την πάλη μεταξύ του άγριου και του πολιτισμένου.

Την έκθεση επιμελέιται η Els Hanappe και ο Λάζαρος Σιάκος.