Καρκίνος του παγκρέατος: 3 εξελίξεις που αλλάζουν τη θεραπεία της νόσου
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΤα νεότερα δεδομένα για τη θεραπεία του καρκίνου του παγκρέατος δίνουν ελπίδες στους ασθενείς και τις οικογένειές τους.
Ο καρκίνος του παγκρέατος παραμένει, δυστυχώς, μία από τις πιο θανατηφόρες μορφές καρκίνου, καθώς στα αρχικά στάδια συνήθως δεν προκαλεί ειδικά συμπτώματα, ενώ δεν υπάρχει καθιερωμένη μέθοδος προσυμπτωματικού ελέγχου για τον γενικό πληθυσμό. Η διάγνωση γίνεται έτσι συχνά όταν η νόσος έχει ήδη προχωρήσει. Η επιθετική συμπεριφορά του όγκου και οι περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την πρόγνωση.
Η Δρ Μαρία Καπαρέλου, παθολόγος – ογκολόγος, και ο Θάνος Δημόπουλος, καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας και διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα», παρουσιάζουν πρόσφατα δεδομένα που δείχνουν ότι η αντιμετώπιση της νόσου αρχίζει σταδιακά να αλλάζει.
Οι τρεις εξελίξεις στη θεραπεία
Η πρώτη αφορά στο daraxonrasib, ένα φάρμακο που στοχεύει την ενεργοποιημένη μορφή της πρωτεΐνης RAS, η οποία συνδέεται με την ανάπτυξη της μεγάλης πλειονότητας των παγκρεατικών αδενοκαρκινωμάτων. Ο αμερικανικός οργανισμός φαρμάκων FDA το ενέκρινε πρόσφατα για συγκεκριμένους ασθενείς με μεταστατική νόσο, μετά από προηγούμενη συστηματική θεραπεία ή όταν δεν μπορούν να λάβουν συνδυαστική συστηματική αγωγή. Η δεύτερη εξέλιξη αφορά σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο, ανεγχείρητο καρκίνο: στη μελέτη MAIBE, η ακτινοθεραπεία μαζί με καπεσιταβίνη επέτρεψε σε ορισμένους ασθενείς να οδηγηθούν στη συνέχεια σε χειρουργείο. Η διετής συνολική επιβίωση ήταν 38% στο σύνολο της μελέτης και 54% μεταξύ όσων χειρουργήθηκαν, αλλά η θεραπεία συνοδεύτηκε από σημαντική όψιμη τοξικότητα. Τρίτη νέα θεραπευτική κατεύθυνση είναι ο συνδυασμός στερεοτακτικής ακτινοθεραπείας, χημειοθεραπείας και ανοσοθεραπείας. Σε μικρή μελέτη 22 ασθενών καταγράφηκε μεγαλύτερο διάστημα χωρίς εξέλιξη της νόσου στην ομάδα που έλαβε στερεοτακτική ακτινοθεραπεία, χωρίς όμως στατιστικά σημαντική βελτίωση στη συνολική επιβίωση. Τα αποτελέσματα αυτά χρειάζονται επιβεβαίωση σε μεγαλύτερες μελέτες.
Προς πιο εξατομικευμένη αντιμετώπιση
Οι ερευνητές επισημαίνουν και τη σημασία των αποτελεσμάτων που δεν επιβεβαιώνουν τις αρχικές προσδοκίες. Σε μικρή ομάδα ασθενών με όγκους που εξέφραζαν HER2, η ανταπόκριση στο trastuzumab deruxtecan ήταν περιορισμένη. Η παρουσία ενός μοριακού στόχου, επομένως, δεν αρκεί από μόνη της για να προβλέψει ότι μια θεραπεία θα είναι αποτελεσματική στον καρκίνο του παγκρέατος.
Η χημειοθεραπεία εξακολουθεί να αποτελεί τη βάση της αντιμετώπισης για τους περισσότερους ασθενείς. Ωστόσο, οι νέες μελέτες επιτρέπουν στους γιατρούς να εξετάζουν περισσότερες επιλογές με βάση τη μοριακή βιολογία, την έκταση και τη συμπεριφορά κάθε όγκου. Σε μια νόσο όπου η πρόοδος υπήρξε για χρόνια αργή, η δυνατότητα ακριβέστερης επιλογής θεραπείας αποτελεί ένα ουσιαστικό βήμα προς μια πιο εξατομικευμένη ογκολογική φροντίδα.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
