Midsummer Party: Ένα εικαστικό συμπόσιο από νέους καλλιτέχνες στη Roma Gallery

Η Roma Gallery παρουσιάζει την έκθεση «Midsummer Party: Reflections on Space and Time — Don’t Ask Me Why», μια ομαδική έκθεση που συγκεντρώνει έργα των Ελίνας Καραδήμα, Ελισάβετ Μανδηλαρά, Ελένης Νικολάου, Παναγιώτας Σιάπκα, Λίας Βάρσου και Αντώνη Βασιλάκη.

Η έκθεση ανακινεί τη συζήτηση γύρω από ορισμένα θεμελιώδη φιλοσοφικά ερωτήματα που αφορούν την ίδια την ύπαρξη, με αναφορές σε παροντικό και μελλοντικό χρόνο. Η ιδέα της σύνθεσης αυτού του διαλεκτικού θερινού συμποσίου με το φρέσκο βλέμμα νέων καλλιτεχνών επιχειρείται σε ένα θεωρητικό πλαίσιο καλοκαιρινής ραστώνης και ανάπαυλας σε επιμέλεια της Εύας Κέκου. Η έκθεση διαρκεί έως το Σάββατο, 8 Αυγούστου 2026.

Λία Βάρσου, STILL, 2026, γραφίτης σε χαρτί, 200 × 130 εκ.

Ο Ουμπέρτο Έκο χαρακτήριζε τον Αύγουστο έναν μήνα «χωρίς ειδήσεις». Ωστόσο, το ίδιο το γεγονός ότι οι καλοκαιρινές διακοπές και ο χρόνος των θερινών μηνών σηματοδοτούν παύση από τις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις επιτρέπει την ενασχόληση με θέματα που η ρουτίνα της καθημερινότητας δεν φέρνει εύκολα στο προσκήνιο. Με αυτόν τον τρόπο, το καλοκαίρι ερχόμαστε πολλές φορές αντιμέτωποι με τον εαυτό μας, αλλά και με όσα μπορεί να μας απασχολούν ενδόμυχα.

Το πλαίσιο αυτό δράσεων αλλά και αλληλεπίδρασης επιτρέπει να δημιουργηθούν αξιολογήσεις της υπάρχουσας συνθήκης, αλλά και ειδήσεις με χαρακτήρα εσωτερικό. Αυτές οι «ειδήσεις» οδηγούν σε αλλαγές. Μάλιστα, αυτό είναι το οξύμωρο σε μια ιστορία με μη προφανείς συνδηλώσεις. Μια ιστορία που μπορεί να αναγνωστεί μέσα από διαφορετικά σημεία, όταν αυτά έρθουν στην κατάλληλη θέση και στιγμή. Όταν δηλαδή η χωρικότητα και η χρονικότητα, με έναν τρόπο, συντονιστούν σε ένα ενιαίο αφήγημα.

Ελένη Νικολάου, Σταδιακή κατάρρευση, 2026, μικτή τεχνική, 110 × 100 εκ.

Όπως ακριβώς υπαινίσσεται και ο τίτλος της έκθεσης, πρόκειται για ένα καλοκαιρινό πάρτι όπου ο κάθε καλλιτέχνης παρουσιάζει, μεσούσης της θερινής περιόδου, σε μια συνάντηση ανάλαφρη, μέσω της δουλειάς του, τις σκέψεις του σε θέματα βαθυστόχαστα, με έναν τρόπο όμως που δεν επιζητά απαραίτητα τις απαντήσεις ή/και τις λύσεις. Θα έλεγε κανείς πως πρόκειται για εκείνες τις συζητήσεις στις οποίες θέτουμε ερωτήματα, αλλά φοβόμαστε να ανακινήσουμε το νήμα και να βρεθούν όλες οι απαντήσεις.

Σε μία συνθήκη συζήτησης και συνδιαλλαγής, ο κάθε καλλιτέχνης καταθέτει την άποψή του με ύφος όχι αφοριστικό, διαπραγματευόμενος τη σχετικότητα της Αλήθειας.

Η ομαδική έκθεση μικτών μέσων πραγματεύεται ένα αυτούσιο αφήγημα, με εργαλεία της άλλοτε παραδοσιακά μέσα αναπαράστασης και ερμηνείας και άλλοτε νέα μέσα και νέες τεχνολογίες, συνθέτοντας την πολυπλοκότητα της συνθήκης που ζούμε — τόσο ανάλαφρη όσο και βαριά, τόσο επιφανειακή όσο και βαθιά.

Μία ιστορία που χαρακτηρίζεται από ετερόκλητα στοιχεία και σημεία. Σημεία που ανασυνθέτουν, εν μέσω καλοκαιρινής διάθεσης, με ύφος οξυδερκές, χιουμοριστικό αλλά και ανάλαφρο, τις πιο ενδόμυχες ιστορίες.

Τα έργα που προτείνονται προέρχονται από δημιουργούς νεαρής ηλικίας, πρόσφατους πτυχιούχους της ΑΣΚΤ, με έντονο προβληματισμό γύρω από επίκαιρα θέματα και ζητήματα. Η πρακτική και η μέθοδος της δουλειάς τους στο πεδίο της σύγχρονης τέχνης χαρακτηρίζονται από καινοτομία και αρτιότητα.