30 χρόνια Thievery Corporation: Από το Lebanese Blonde στο σήμερα, μέσα από 10 κομμάτια

Μια εβδομάδα έμεινε για μια από τις πιο ατμοσφαιρικές βραδιές αυτού του καλοκαιριού, αφού το Σάββατο 11 Ιουλίου οι Thievery Corporation μαζί με τους The Wailers ετοιμάζονται να μεταμορφώσουν την Πλατεία Νερού στον πιο καλοκαιρινό προορισμό, ως headliners της 17ης (!) ημέρας του φετινού επετειακού Release Athens 2026.

Βέβαια, δεν γιορτάζει μόνο το Release Athens μια σημαντική επέτειο, αφού οι Thievery Corporation κλείνουν φέτος το καλοκαίρι 30 χρόνια δισκογραφίας! Μέσα σε αυτές τις δεκαετίες, έχουν κυκλοφορήσει δέκα studio album (και άλλα τόσα remix/compilation albums), απο τα οποία έχουν προκύψει τραγούδια – ύμνοι, που ακούμε ξανά και ξανά όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Όσο, λοιπόν, περιμένουμε για τη μεγάλη επιστροφή τους στην Πλατεία Νερου, εμείς ακούμε τα αγαπημένα μας τραγούδια των Thievery Corporation, για να είμαστε απολύτως προετοιμασμένοι για το φοβερό αυτό live στο Release Athens

Είναι αρκετά δύσκολο να διαλέξεις ένα μόνο τραγούδι από τον πρώτο δίσκο των Rob Garza και Eric Hilton, που έγινε και η αφορμή για την φετινή μεγάλη περιοδεία τους για τα 30 χρόνια δισκογραφίας τους. Το Sounds from the Thievery Hi Fi, πάντως, είχε μια περίεργη πορεία, αφού στην αρχή δεν έφτασε την τεράστια επιτυχία που θα γνώριζε λίγα χρόνια αργότερα το Mirror Conspiracy. Προφανώς, τα επόμενα χρόνια, μετά την επιτυχία τους, ο δίσκος αυτός γνώρισε μια δεύτερη ζωή, αφού όλο και περισσότεροι fans άρχισαν να ερωτεύονται τους πειραματισμούς των Thievery Corporation με dub και downtempo. Πολλά είναι τα τραγούδια που έχουμε αγαπήσει από τον δίσκο αυτό, Shaolin Satellite, A Warning, The Foundation είναι λίγα από αυτά – τελευταία όμως, οι TC παίζουν όλο και περισσότερο το “φινάλε” του δίσκου αυτού, το ατμοσφαιρικό Sleeper Car. Ανυπομονούμε να το ακούσουμε live.

Το Mirror Conspiracy εχει την τιμητική του σε αυτή την επετειακή περιοδεία και μάλλον δεν θα γινόταν αλλιώς. Αυτός ο δίσκος εξάλλου ήταν η πρώτη τους μεγάλη παγκόσμια επιτυχία – η οποία άργησε να κυκλοφορήσει ένα χρόνο, αφού έχασαν τις πρωτότυπες κασέτες τους σε μια ληστεία. Ευτυχώς, δεν πτοήθηκαν και κάπως έτσι μάς χάρισαν έναν από τους πιο όμορφους δίσκους, γεμάτο mid-tempo electro lounge beats, για τα οποία τους αγαπάμε μέχρι σήμερα. Προφανώς το Lebanese Blonde ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία τους μέχρι σήμερα, δεν λείπει από καμία playlist των Thievery Corporation.

#3 Shadows of Ourselves (The Mirror Conspiracy – 2000)

Στον ίδιο εξαιρετικό δίσκο ακούμε το εξίσου αναγνωρίσιμο “Shadows of Ourselves”. Αυτό το σαγηνευτικό downtempo τραγούδι, κυκλοφόρησε πριν από 26 χρόνια, όμως ακόμα περιγράφει πολύ εύστοχα την αποξένωση των ανθρώπων στον σύγχρονο κόσμο. Ίσως στο σημερινό, ακόμα πιο ψηφιακό κόσμο, φλερτάρουμε περισσότερο από ποτέ με το να γίνουμε “σκιές του εαυτού μας”.

Αναμφίβολα το πιο αγαπητό τραγούδι τους αυτά τα 30 σχεδόν χρόνια παρουσίας, το Richest Man in Babylon και ο ομώνυμος δίσκος πάνε τον πειραματισμό με τους παραδοσιακούς ήχους της Μέσης Ανατολής σε άλλο λέβελ. Για τον Rob Garza, το τραγούδι αυτό μιλά για εκείνους που μπορεί να είναι πλούσιοι σε υλικά αγαθά, αλλά φτωχοί στο πνεύμα. Απόδειξη της διαχρονικότητας του τραγουδιού αυτού, αλλά και της αγάπης του ελληνικού κοινού, είναι ότι δεν έχει σταματήσει να παίζει στα ελληνικά ραδιόφωνα, πάνω από 20 χρόνια αργότερα.

Μετά από την τεράστια επιτυχία του The Richest Man in Babylon, το αγαπημένο μας δίδυμο έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα στροφή στην psychedelia, με ένα ενδιαφέρον μιξ ρέγκε, ηλεκτρονικής μουσικής και lounge. Από τον δίσκο αυτό ξεχωρίζει σίγουρα το τραγούδι Warning Shots – ένας ύμνος, κατά της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης, του ρατσισμού, της βιομηχανίας του θεάματος και κατά του συστήματος που προσπαθεί να “λιωσει” κάθε αντίσταση.

#6 Amerimacka (Cosmic Game – 2005)

Στον ίδιο δίσκο ακούμε και ενα φαινομενικά χαλαρό reggae κομμάτι, που τελικά αποτελεί μια κριτική στις ΗΠΑ, στην πραγματικότητα πίσω από το “αμερικανικό όνειρο”.

Το Radio Retaliation είναι άλλο ενα πολιτικά φορτισμένο άλμπουμ του συγκροτήματος, με ξεκάθαρο αντι-πολεμικό μήνυμα, που παραμένει επίκαιρο μέχρι σήμερα – ή μάλλον ειδικά σήμερα. Ο ήχος τους επηρεάζεται για ακόμη μια φορά από την ρέγκε, την Afro Beat κουλτούρα και μελωδίες της Μέσης Ανατολής. Στο εξώφυλλο του άλμπουμ μάλιστα απεικονίζεται ο Μεξικανός επαναστάτης και ηγετική φιγούρα των Ζαπατίστας, «Υποδιοικητής» (Subcomandante) Marcos. Προφανώς από τον δίσκο ξεχωρίζει το υπνωτιστικά μαγευτικό Sweet Tides.

Αυτό που ένωσε τους Eric Hilton και Rob Garza πριν από τριάντα περίπου χρόνια ήταν οι κοινές μουσικές επιρροές τους, με μια από τις κυριότερες τη bossa nova. Σε αυτόν τον δίσκο και στο ομώνυμο εξαιρετικό τραγούδι κάνουν σιγά σιγά εμφανή τη μεγάλη τους αυτή αγαπη και το αποτέλεσμα είναι ένας υπέροχος δίσκος και φυσικά το ομώνυμο κομμάτι που είναι μακράν το καλύτερο τραγούδι του άλμπουμ.

Η επιρροή από τη bossa nova κορυφώνεται στο Saudade, που στα πορτογαλικά σημαίνει «Λαχτάρα» – και ειναι ο αγαπημένος δίσκος του Eric Hilton, γιατί «είναι ένας από τους πιο ασυνήθιστους δίσκους ενός καλλιτέχνη της ηλεκτρονικής μουσικής. Δεν νομίζω ότι κανένας άλλος καλλιτέχνης ηλεκτρονικής μουσικής θα έκανε έναν δίσκο σαν αυτόν». Και έχει δίκιο. Ειδικά όταν μιλάμε για κομμάτια όπως τα Meu Nego, που ανυπομονούμε να ακούσουμε live.

Για τον δίσκο αυτό, το δίδυμο μετακόμισε στην Τζαμάικα για να εξερευνήσει με τον πιο αυθεντικό τρόπο το τζαμαϊκανό dub και ρέγκε. Το αποτέλεσμα ήταν ένας από τους καλύτερους δίσκους του είδους για τον 21ο αιώνα και φυσικά το ρέγκε διαμάντι Fight to Survive, που μιλά για τη γνώριμη στους περισσότερους από εμάς μάχη για επιβίωση.