Yunan

Ο Μουνίρ, ένας συγγραφέας που ζει στο Αμβούργο, βρίσκεται σε βαθιά κατάθλιψη. Βιώνοντας ένα βαθύ υπαρξιακό και συγγραφικό αδιέξοδο,  δραπετεύει σε ένα απομακρυσμένο γερμανικό νησί στη Βόρεια Θάλασσα, το Hallig Langeness, αποφασισμένος για όλα… Στο ταξίδι του, τον στοιχειώνει μια κρυπτική παραβολή που του κληροδότησε η μητέρα του, ένα υπνωτιστικό παραμύθι των παιδικών του χρόνων πουτον συνδέει με την γενέτειρά του.

Στη σιωπή του απομονωμένου νησιωτικού καταφυγίου του, συναντά την αινιγματική Βαλέσκα (Χάνα Σιγκούλα) και τον τραχύ στην συμπεριφορά γιο της, τον Καρλ, ο οποίος τον αντιμετωπίζει εχθρικά. Καθώς οι μέρες διαδέχονται η μια την άλλη και η φύση αίφνης δείχνει το άτεγκτο πρόσωπό της, απλές πράξεις καλοσύνηςαρχίζουν να υπερνικούν την αμοιβαία δυσπιστία των τριών αυτών φαινομενικά ανόμοιων ανθρώπων.

Θα ξυπνήσει άραγε ξανά η επιθυμία του ήρωα για ζωή;

Ήδη αναγνωρισμένος στους κύκλους του arthouse κυκλώματος, ο νεαρός συριο-παλαιστίνιος σκηνοθέτης Αμίρ Φακίρ Ελντίν παρουσιάζει το δεύτερο μέρος της τριλογίας του για την Πατρίδα. Με το απολύτως προσωπικό στυλ του σε πλήρη ανάπτυξη, επιμένει στη δύναμη των μεγάλων εικόνων και στην ένταση της σιωπής, φιλοτεχνώντας ένα ατμοσφαιρικό «ταρκοφσκικό» ταμπλό όπου η άγρια φύση  συμπληρώνει ιδανικά το πεδίο των εσωτερικών συγκρούσεων, αντανακλώντας την τρικυμισμένη ψυχή του ήρωα.

Στον στοχασμό του Yunan πάνω στην εξορία, οι εκτοπισμένοι επιστρέφουν στις ρίζες τους μόνο για να διαπιστώσουν ότι στην πραγματικότητα δεν έφυγαν ποτέ. Τίποτα στο παρελθόν δεν έχει αλλάξει, πέρα από τη θέση τους μέσα σε αυτό: «Θα έχεις χαθεί, ξεχαστεί. Σαν να μην ήταν η ύπαρξή σου τίποτα περισσότερο από μια ψευδαίσθηση».