Το πιο όμορφο σώμα που έχει βρεθεί ποτέ σε αυτό το μέρος: Επιστρέφει ο μονόλογος με τον Αργύρη Ξάφη
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΟ συγκλονιστικός μονόλογος «Το πιο όμορφο σώμα που έχει βρεθεί ποτέ σε αυτό το μέρος», με τον Αργύρη Ξάφη, επιστρέφει, για έναν τελευταίο κύκλο παραστάσεων, στο Θέατρο Θησείον.
Μετά από δύο εκρηκτικές, διαδοχικά sold out σεζόν στο Θησείο και δύο ισάξια sold out περάσματα στη Θεσσαλονίκη, ο συγκλονιστικός μονόλογος «Το πιο όμορφο σώμα που έχει βρεθεί ποτέ σε αυτό το μέρος» επιστρέφει από την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου για μία τελευταία, περιορισμένη σειρά παραστάσεων.
Ο Αργύρης Ξάφης, σε μια ερμηνεία–τομή που ήδη θεωρείται ορόσημο για το σύγχρονο ελληνικό θέατρο, μεταμορφώνεται σε όλους τους χαρακτήρες γύρω από τον μυστηριώδη θάνατο ενός πανέμορφου εφήβου σε μια κλειστή επαρχιακή κοινωνία. Η Ζωή Ξανθοπούλου, με χειρουργική ακρίβεια, υφαίνει ένα ασφυκτικό σκηνικό συμβολικού ρεαλισμού που ερευνά την παιδεραστία, την ομοφοβία, την ενοχή και τη βίαιη καταστροφή της ομορφιάς.
Με όχημα την πολυβραβευμένη μετάφραση της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ (Βραβείο Eurodram 2023) και την πρωτότυπη μουσική του Φώτη Σιώτα, η παράσταση μετατρέπεται σε ένα επιβλητικό tour de force που που πραγματεύεται την καταστροφή της ομορφιάς και τα βάθη της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και επιθυμίας και ρωτά: πόσο συνένοχοι μένουμε όταν σιωπούμε μπροστά στην ανθρωποφαγία;
Το έργο
Το βραβευμένο έργο του Ζουζέπ Μαρία Μιρό «Το πιο όμορφο σώμα που έχει βρεθεί ποτέ σε αυτό το μέρος» (Βραβείο BORN 2020 και Εθνικό Βραβείο Δραματουργίας 2022) ξεκινάει με την υποσημείωση «Γραμμένο για έναν ή μια ηθοποιό. Το φύλο του δεν ενδιαφέρει. Ούτε η ηλικία του. Ούτε η σωματική διάπλαση».
Ένας έφηβος, το πιο όμορφο αγόρι σε όλη την αγροτική περιοχή της Καταλονίας, βρίσκεται νεκρός στη μέση του πουθενά. Με αφορμή αυτό το γεγονός, ξεδιπλώνεται η παθογένεια της κλειστής κοινωνίας μιας επαρχιακής πόλης στην οποία δε συμβαίνει ποτέ τίποτα.
Παιδεραστία, ομοφοβία, ένοχα μυστικά, καταπιεσμένες ζωές κι ένα τραγούδι που ξυπνά τις πιο εφιαλτικές αναμνήσεις. Όσα δε λέγονται, οδηγούν στον αφανισμό των ηρώων, πραγματικό και υπαρξιακό. Ζωντανοί- νεκροί βυθισμένοι στους πόθους και στα ένστικτά τους, εγκλωβισμένοι στον καθωσπρεπισμό και σε στερεοτυπικές κατασκευές.
Ο Αργύρης Ξάφης υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση της Ζωής Ξανθοπούλου και με όχημα τη βραβευμένη μετάφραση (Βραβείο Eurodram) της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ ερμηνεύει τον πολυπρόσωπο μονόλογο του Μιρό σαν μία εξορκιστική τελετουργία, εμβαθύνοντας στο τραγικό γεγονός της δολοφονίας του έφηβου αγοριού. Οι χαρακτήρες που υποδύεται παλεύουν με τις δικές τους επιθυμίες, αλλά και εκείνες που τους επιβάλλονται από τις καταπιεστικές κοινωνικές δομές μίας φαινομενικά δεμένης κοινότητας. Τη μουσική έχει συνθέσει ειδικά για την παράσταση ο Φώτης Σιώτας.
