Guest stars, από την ομάδα Ντουθ στο Θέατρο 104

Το τρίτο και τελευταίο μέρος της σειράς («Nostalgia Generation», «Farewell/Εν τόπω χλοερώ», «Guest Stars») είναι ένα κωμικό countdown για να αλλάξει ο χρόνος (αρχές Μαΐου), μια τεράστια λίστα αφιερώσεων και ένα παιχνίδι στα όρια του κωμικού και του μελοδραματικού με επίκεντρο το ενίοτε άλυτο, εφηβικό, πλατωνικό, έως και εξευτελιστικό πρόσωπο του έρωτα. Από τις 3 Μαΐου 2025 στο Θέατρο 104.

Οι ήρωες και οι ηρωίδες αυτού του θεάματος-ρεβεγιόν περνούν μια νύχτα σαν σε εορταστικό επεισόδιο τηλεοπτικής σειράς με κινηματογραφικά καραόκε, κλισέ χορογραφίες, απροσδόκητα medley, τραγελαφικά σκετς, ενώ ανακαλύπτουν πως ένα τηλέφωνο είναι αρκετό για χιλιάδες αφιερώσεις, δικές τους και δικές σας.

Η παράσταση παίζει για σένα και για τα πρόσωπα που κάποτε τους αφιέρωσες τα τραγούδια εκείνα που ένιωσες ότι γράφτηκαν μόνο για σένα. Αλλά παίζει και για σένα που δεν έχεις ιδέα ότι μήνα Μάιο θα σου αφιερώσουν κάποιο τραγούδι στη μέση μιας χαοτικής βραδιάς, κατά τη διάρκεια της οποίας έρχεσαι-φεύγεις, μπαίνεις-βγαίνεις και αναλόγως συμμετέχεις.

Ελάτε, μην ντρέπεστε. Στο πιο αλλόκοτο τηλεοπτικό βαριετέ των ονείρων σας.

Και ύστερα; Ύστερα… ποτέ δεν ξέρεις… οι σειρές κάποτε ανανεώνονται, κάποτε κάνουν revivals, κάποτε παίζουν μεσημέρι σε επανάληψη. Θα δείξει.

«To Guest Stars είναι το τελευταίο μέρος μιας κωμικής σειράς τριών τρίωρων επεισοδίων με θέμα το πένθος. Πρόσωπα από την τηλεόραση περασμένων δεκαετιών, που δεν έμαθαν ποτέ πόσο μου στάθηκαν όταν στην πραγματικότητα κανείς δεν μπορούσε – σχεδόν σαν δικοί μου άνθρωποι, συνυπάρχουν με τους δικούς μου ανθρώπους σε ένα οριακά παραληρηματικό documentary-σίριαλ για μια μεγάλη εποχή που τελειώνει και μια καινούρια που ξημερώνει και εμείς βρεθήκαμε στη μέση.

Το τρίτο επεισόδιο είναι μια αφορμή για μια γιορτή όπως θα θέλαμε να είναι ιδανικά: να επιτρέπει τη βλακεία, την αφέλεια, την απελπισία, την εξομολόγηση, την πλήξη, την ανεξήγητη χαρά και την απόλυτη ματαίωση της, την αμηχανία – όχι απαραίτητα με αυτή την σειρά.

Ένα εορταστικό επεισόδιο σαν τηλεοπτικό βαριετέ γεμάτο αφέλεια και μουσική για όλους / όλες / όλα εσάς που περάσατε ως guest stars απ’ τη ζωή μας ή θα περάσετε. Και για όλους / όλες / όλα εσάς που κάποτε για μια στιγμή αφιερώσατε – έστω κρυφά – ένα τραγούδι σε κάποιο πρόσωπο. Είστε καλεσμένοι/ες/α μας στη γενική δοκιμή ενός πρωτοχρονιάτικου event που δεν ντρέπεται για τίποτα και θα ήθελε να μην περιμένετε τίποτα απ’ αυτό. Αφήστε τις δραματουργίες και τη σκέψη κι ελατε να χαθούμε μαζί στο χάος ενός κολάζ φαντασιώσεων  που παίζονται με βούρτσα κι όχι με μικρόφωνο.

Η βραδιά είναι αφιερωμένη σε σας και σε μας, στα πρόσωπα που δεν θα μάθουμε ποτέ το όνομά τους, σε αυτά που δεν θα μάθουν ποτέ ότι τους αφιερώσαμε τραγούδια και σε αυτά που το έμαθαν. Είναι αφιερωμένη στα πρόσωπα αυτά που καποτε κάτσανε μπροστα σε μια κάμερα, σε ένα στούντιο και έκαναν «show» για την τηλεόραση με άγνοια κινδύνου και με άγνοια ορίων. Παίζει για σας που θυμάστε το δράμα του να κάνεις τον Κολοκοτρώνη στη γιορτή του σχολείου. Η βραδια παίζει για σας που περιμένετε το καλοκαίρι. Παίζει για σας που αγαπάτε τη νύχτα. Παίζει για σας που τραγουδάτε φάλτσα. Παίζει για σας που αγαπάτε και για σας που μισείτε τα Χριστουγεννα.

Αυτό τον Μάιο σας περιμένουμε στο Θέατρο 104 για να αφιερώσουμε τραγούδια, να περάσουμε μαζί μια ακόμη νύχτα με μουσική, ανοιχτό μπαρ και να καλωσορίσουμε τη νέα χρονιά που θα έπρεπε να ξεκινάει καλοκαίρι. Δεν μπορούμε να υποσχεθούμε τίποτε περισσότερο από αυτό». 
Βάσια Ατταριάν

Υστερόγραφο

«Σε μιαν άλλη ζωή θα σε αγγίξω /
όλοι οι κόσμοι να ξαναγεννηθούν /
μα όλο υπόσχομαι τα μάτια να κλείσω /
σαν ξημερώσει να μην σε δουν»