O Χορός του Θανάτου: Ο Γιάννης Χουβαρδάς σκηνοθετεί στο Μέγαρο το αριστούργημα του Στρίντμπεργκ

Ο αριστουργηματικός «Χορός του θανάτου» του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ παρουσιάζεται από τις 19 Μαρτίου έως τις 13 Απριλίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά.

Σε αυτή τη νέα παραγωγή που ανεβαίνει στο Υποσκήνιο Β΄της Αίθουσας Αλεξάνδρα Τριάντη, στο πλαίσιο του Megaron Underground, το έργο του σπουδαίου σουηδού συγγραφέα μεταμορφώνεται σε μια πυρακτωμένη μουσικοχορευτική παράσταση του κακού εναντίον του καλού, όπου το κακό πάντα θριαμβεύει. Τουλάχιστον επιφανειακά. Μέχρι που η επίσκεψη του τρίτου παράγοντα θα δώσει μια διαφορετική προοπτική. Το σκοτεινό παιχνίδι τρόμου με την άγρια βαρβαρότητα, το βιτριολικό χιούμορ, τον άρρωστο, ναρκισσιστικό ερωτισμό, την ακραία θεατρικότητα, θα αποκτήσει ξαφνικά διαστάσεις ανθρώπινες, μεταφυσικές, σχεδόν θρησκευτικές. Και οι τρεις φιγούρες θα μετουσιωθούν σε βασανισμένα πλάσματα που κουβαλούν έναν βαρύ σταυρό μαρτυρίου πάνω σε έναν ανελέητα ανηφορικό Γολγοθά.

… χορεύουν συνεχώς ανανεούμενες φιγούρες ενός ιδιότυπου Totentanz, αιώνια εγκλωβισμένα στην φαντασμαγορική κόλαση της ύπαρξής τους. Ο κόσμος τους είναι ο κόσμος του απόλυτου εγκλεισμού, του θριαμβευτικά αποτυχημένου γάμου, της εξωφρενικά αστείας εκδίκησης, της πανηγυρικά καταδικασμένης αγάπης. Χλωμοί σαν πεθαμένοι, άσπροι σχεδόν, με τρομερή όμως προσοχή στις κομμώσεις και τα ρούχα τους, που συνέχεια τα καταστρέφουν μέσα σε παροξυσμικές κρίσεις πάθους, μίσους ή ακραίας ψυχρότητας και ύστερα τα ξαναφτιάχνουν άψογα, καίγονται κάθε νύχτα σαν παρανάλωμα μιας αδηφάγας φωτιάς μπροστά στα έκθαμβα μάτια των θεατών τους.

Απόψε όμως, η βραδιά είναι ιδιαίτερη. Απόψε το συναρπαστικό ζευγάρι «γιορτάζει» τα 25 χρόνια γάμου, την «αργυρή» τους επέτειο, και όλα είναι «γιορτινά». Όλα έχουν οργανωθεί για να τους χαρίσουν την αποθέωση της πιο βαρετής καθημερινής ρουτίνας, τη θεσπέσια απόλαυση των πιο πληκτικών επαναλαμβανόμενων διαλόγων, την επιβεβαίωση ότι είναι όντως ζωντανοί-νεκροί.

Και ξαφνικά εμφανίζεται ένα αληθινά ζωντανό πρόσωπο, ο Κουρτ. Ο μακρινός εξαδέλφος και πρώην διεκδικητής της Αλίς, ο «φυσιολογικός» άνθρωπος και παλιός φίλος, θα γίνει ο καταλύτης αυτής της αβυσσαλέας βραδιάς, το κοχλάζον «φρέσκο αίμα» στον αέναο πόλεμο των γοητευτικών βρικολάκων.

Και το αγωνιώδες ερώτημα πλανάται πάνω από τα συντρίμμια αυτής της κολασμένης γιορτής: θα καταφέρουν ο Έντγκαρ και η Αλίς να απορροφήσουν (μεταφορικά και κυριολεκτικά) τον Κουρτ μέσα στη δίνη της δικής τους περιπέτειας ή ο εξάδελφος-εραστής θα σπάσει τις αλυσίδες της αιχμαλωσίας του και θα αποδράσει μαζί με τους υπόλοιπους θεατές στον καθαρό αέρα της ανοιξιάτικης νύχτας;