Μετά τη βροχή, του Σέρτζι Μπελμπέλ στο Θέατρο Κάτω απ’ τη Γέφυρα

Τραγικά αστείο, το έργο του Σέρτζι Μπελμπέλ (Sergi Belbel), συμβαδίζει με τα μηνύματα της εποχής και εστιάζει στις ανθρώπινες σχέσεις, που μεταλλάσσονται ραγδαία, ανάλογα με τους ρυθμούς της μετάλλαξης των κοινωνιών, τις τελευταίες δεκαετίες.

Το έργο «Μετά τη βροχή» απεικονίζει τις εντάσεις μέσα σε ένα πολυτελές εργασιακό περιβάλλον, τον επιθετικό ερωτισμό, την υποβόσκουσα βία και συνδυάζει αριστοτεχνικά την ωμή γλώσσα με την ποίηση και τον παραλογισμό με το δηλητηριώδες χιούμορ.

Ίσως κάποιοι να έχετε παίξει το Φιδάκι. Οι παίκτες ρίχνουν ένα ζάρι και ο αριθμός στο ζάρι θα καθορίσει πόσες θέσεις θα προχωρήσει ο παίκτης. Στο ταμπλό εικονίζονται φίδια και σκάλες. Τα φίδια παίρνουν έναν παίκτη προς τα κάτω ενώ οι σκάλες ανεβάζουν τον παίκτη θέσεις προσθέτοντας έτσι μια διασκεδαστική τροπή στο παιχνίδι.

Το παρόν ή το άμεσο μέλλον, σε μια ανώνυμη μεγαλούπολη εν αναμονή μιας βροχής, μετά από δυο χρόνια ανομβρίας.

Η ταράτσα ενός 50όροφου ουρανοξύστη. Στους τελευταίους του, στεγάζεται μια ανώνυμη πολυεθνική εταιρεία.

Εφτά καλογυαλισμένοι υπάλληλοι, κακέκτυπα ανθρώπων. Δυσκίνητα ανδρείκελα που ρητορεύουν. Πρόσωπα – απρόσωπα και ανασφαλή, ακραία ανταγωνιστικά, συναισθηματικά ανώριμα που «ακροβατούν» στο κενό.

Τους βλέπουμε να «δραπετεύουν» στην ταράτσα, για να επιδοθούν στην απαγορευμένη -στα πολυτελή τους γραφεία- πράξη: Το … κάπνισμα. Η «ρίψη στο κενό», η «πτώση στο έδαφος» είναι μοτίβα που έρχονται και ξανάρχονται ανάμεσα στους ανούσιους (;) διάλογους αυτών των καλογυαλισμένων στελεχών.