Ο ανεξάρτητος χώρος τέχνης opbo studio εγκαινιάζει την ατομική έκθεση της Λητώς Κάττου «LANDS/SexLife», σε επιμέλεια της Ιωάννας Γερακίδη.
Στο LANDS/SexLife, η Κάττου επεξεργάζεται τα χαρακτηριστικά και τους συμβολισμούς των Μαντισσών (Mantodea) ως ένα είδος που αντιμετωπίζει τη ζωή μέσω της επιβίωσης, το σεξ ως αντίσταση μέσω του κανιβαλισμού. Μέσα από ένα νέο σώμα έργων από ανάγλυφα (reliefs), η Κάττου αποτυπώνει την κυκλικότητα του χρόνου ως μια α-χρονική δομή, το μοιραίο που αποδίδεται στη γυναικεία ταυτότητα ως παραβολή για την προστασία της ζωής και το τοπίο ως μέσο για την αλλαγή των κυρίαρχων γεωπολιτικών αφηγήσεων.
Στο LANDS/SexLife χαρτογραφείται ένας ατέρμονος και ανοίκειος κόσμος, προσκαλώντας το κοινό να τον βιώσει σαν μια πράξη ξεμυαλίσματος που θα αποκαλύψει διαφορετικές επιθυμίες, έρωτες, επιτυχίες και ασφαλείς χώρους. Στα εγκαίνια της έκθεσης θα ενεργοποιηθεί αυτό το παράλληλο, ανεξερεύνητο σύμπαν μέσα από μία ongoing performance που θα συνομιλεί με τα έργα της Κάττου, λειτουργώντας σαν ένα άλλο μάντρα για την είσοδο του κοινού στον κόσμο της αλλότητας.
Η Λητώ Κάττου (Λευκωσία, 1990) είναι εικαστικός με έδρα την Αθήνα. Το έργο της διαπραγματεύεται κατανοήσεις της υλικότητας και της υποκειμενοποίησης διά μέσου της διαχείρισης πρακτικών που εκτείνονται από την ψηφιακή παραγωγή έως της θερμοχημικές επεξεργασίες. Η πρακτική της εγείρει ερωτήματα για την σχέση ανθρώπων, ζώων, περιβάλλοντος και τεχνολογίας, ετερότητας και συμβίωσης.
Η Κάττου έχει λάβει τα βραβεία Ducato Prize 2019 και το Νew Positions Award της Art Cologne το 2018 και έχει υπάρξει η προσκεκλημένη καλλιτέχνης στο Fonderia Battaglia Residency, Fondation Thalie Residency, ArtHub Copenhagen, PCAI Residency και στο 89plus Google Residency 2017. Πρόσφατες ατομικές εκθέσεις έχουν παρουσιαστεί στo Fondazione Pomodoro, στο ΙCA | Institue of Contemporary Art στο Μιλάνο, στο TRANEN στη Κοπεγχάγη, στην Duarte Sequeira Gallery Μπράγκα, T293 Ρώμη, Artothek Κολωνία, Μουσείο Μπενάκη Αθήνα, Point Centre for Contemporary Art, Λευκωσία. Μεταξύ άλλων έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις σε χώρους τέχνης, γκαλερί και μουσεία όπως στο SAVVY Contemporary Βερολίνο, στο Ίδρυμα Ωνάση, στην 7η Μπιενάλε της Αθήνας, στο Ludwig Muzeum Βουδαπέστη, Nottingham Contemporary, Kraupa-Tuskany Zeidler Βερολίνο, Μουσείο Μπενάκη και Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, Αθήνα.
Στην έκθεση συμμετέχουν οι performers: Ελένη Αλεξοπούλου, Άννα Ανουσάκη, Λήδα Δάλλα, Σταύρος Καστρινάκης, Κωνσταντίνα Μπάρκουλη, Ραφαήλ Σιδηρόπουλος, Τζωρτζίνα Χολέβα
Επιμελητικό κείμενο του LANDS/SexLife:
[…]
υπάρχει ένα έντομο
που για να επιβιώσει
τρώει το ταίρι του μετά το σεξ
τα θηλυκά το κάνουν
για να προστατέψουν τα μωρά τους
το έντομο αυτό
ονομάζεται mantis religiosa
mantis
− από την ελληνική λέξη μανία –
άλλη μια ιστορία που φορτώνει
με υστερία
την πράξη οργής ενός θηλυκού
και η θρησκεία
ως επανάγνωση της θηλυκής ταυτότητας
το google λέει
πως οι μάντισσες ανήκουν στην ίδια κατηγορία με τις κατσαρίδες
ξέρεις τι γράφει η Audre Lorde για τις κατσαρίδες
«λέγε με την βαθύτερη ορμή σου για επιβίωση»*
[…]
«Για την ατομική της έκθεση LANDS/SexLife και μέσα από ένα νέο σώμα έργων, η Λητώ Κάττου επεξεργάζεται και αναπτύσσει τα χαρακτηριστικά, τους συμβολισμούς των μαντισσών ως έντομο, ως είδος, που εξερευνά τη ζωή μέσω της επιβίωσης, το σεξ και την αντίσταση μέσω του κανιβαλισμού. Τα επιτοίχια ανάγλυφα (reliefs) χαράσσουν την κυκλικότητα του χρόνου ως μια αχρονική δομή, την άρρηκτη σύνδεση του μοιραίο με τη θηλυκή ταυτότητα ως παραβολή για την προστασία της ζωής, καθώς και τον τόπο ως μέσο να αλλάζει τις κυρίαρχες γεωπολιτικές αναγνώσεις· τα νέα αυτά έργα της Κάττου στοχεύουν στην εκφορά ή σύνταξη ανείπωτων και ανεξερεύνητων τεκμηρίων έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια χαρτογράφηση του υπερφυσικού, του ανοίκειου, του άπειρου.
Σε αυτή τη σειρά έργων, το relief – προερχόμενο από το λατινικό relevo, δηλαδή ανασηκώνω – λειτουργεί ως ένα επαναλαμβανόμενο, αλλά όχι πανομοιότυπο μοτίβο. Το οποίο αυτό, ιδωμένο σαν μάντρα, εντείνει τη δυνατότητά μας να υπάρξουμε σε έναν κόσμο αλλότητας. Και ακριβώς χάρη σε αυτή την ενεργοποίηση ενός παράλληλου σαγηνευτικού παρόντος, οδηγούμαστε στο άγνωστο που δεν έχει βιωθεί ξανά, ερωτικά ή αλλιώς. Σε μια πρόσφατη συνέντευξή της, η Tina Campt γράφει τι χρειάζεται για να «σκεφτούμε τα πράγματα ολιστικά, συναισθητικά»· μας προσκαλεί να αντιληφθούμε ηχητικά τις γλυπτικές χειρονομίες, οπτικά τα ηχητικά τοπία και να αγγίξουμε την μυρωδιά των σωμάτων στον χώρο. Η έκθεση LANDS/SexLife αποτελεί μια πρόσκληση για μια πολυεπίπεδη ενεργοποίηση και αλληλεπίδραση με τον κόσμο γύρω μας.
Τα έργα λειτουργούν ως διαμεσολαβητές των ψυχών των μαντισσών, οδηγώντας μας σε μια γραμμική αλλά ταυτόχρονα μυθική αφήγηση. Στην αφήγηση αυτή τα ανθρώπινα σώματα είναι παρόντα ακόμα και στην απουσία τους. Ληθαργικά, μαγεμένα από τα ξόρκια και τις ψιθυριστές φωνές των μαντισσών, απολαμβάνουν την αδράνεια. Η κανονικότητα των σωμάτων, των προγραμμάτων και των ζωών τους έχει απορρυθμιστεί. Οι μαγνητικές ιδιότητες μιας κάψουλας που παύει όλου του κόσμου τις επιταχύνσεις τούς έχει ωθήσει σε μια άλλου είδους αποξένωση που επιτρέπει την απόσυρση από τη βίαιη, συστημική πραγματικότητα. Οι επιτελεστικές χειρονομίες τους διαρκούν για μόνο λίγες ώρες, αλλά τα ίχνη της κακόφωνης μεταμόρφωσής τους θα παραμείνουν.
Η έκθεση LANDS/SexLife αποτελεί μια πρόσκληση που θέτει τα ερωτήματα: Τι χρειάζεται για να διαμορφωθεί εκ νέου η κοσμική τροχιά; Πώς μπορεί το απόκοσμο και το υπερφυσικό να υπάρξει όχι ως απειλητικό σχήμα αλλά ως πράξη ξεμυαλίσματος, αποκαλύπτοντας διαφορετικές επιθυμίες, επιτυχίες, έρωτες και ασφαλείς χώρους;»
Ιωάννα Γερακίδη
