Η έκθεση «True Believers», η οποία εγκαινιάζεται την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου, στις 19:00, είναι μια εκλεκτική αποτίμηση της επιδραστικότητας της ιστορικής γκαλερί Τhe Apartment (2001-2012). Παράλληλα, αντανακλά την πίστη της Crux Galerie στην κοινότητα, στη διάθεσή της να γίνει μια ανοιχτή πλατφόρμα συνεργασίας που θα συμβάλλει ουσιαστικά σε ένα εποικοδομητικό διάλογο για τη σύγχρονη τέχνη στην χώρα. Επιμέλεια: Βασίλης Ντούπας.
Το πρώτο μέρος της έκθεσης, που εγκαινιάστηκε τον Ιούνιο, επικεντρώθηκε σε ένα από τους δύο κεντρικούς άξονες του προγράμματος της γκαλερί The Apartment που αφορούσε σε ζητήματα ταυτότητας, φύλου και φυλής, παρουσιάζοντας έργα καταξιωμένων καλλιτεχνών όπως η Sonia Boyce, που κέρδισε το Χρυσό Λέοντα στη φετινή Μπιενάλε της Βενετία, η Nina Saunders (με ένα έργο που πρωτοπαρουσιάστηκε στη Μπιενάλε της Βενετίας το 2009) μαζί με έργα Ελλήνων που κάνουν σημαντική καριέρα στο εξωτερικό όπως οι Caroline May και Maria Antelman.
Daniel Sturgis, Conversation Matters 6, 2020, acrylic on Paper 75×75 cm
Tο δεύτερο μέρος εστιάζει στη δυνατότητα της ζωγραφικής να ανανεώνεται και να επαναπροσδιορίζεται παρά τις πιέσεις της αγοράς και ενάντια σε εκείνες τις κριτικές φωνές που προέβλεπαν το τέλος της ζωγραφικής στις δεκαετία του 80 και 90 και που μοιάζουν παρωχημένες σήμερα.
Στο μεταίχμιο του χειρονομιακού και του εννοιολογικού, οι καλλιτέχνες της έκθεσης, που πρωταγωνίστησαν στο πρόγραμμα της γκαλερί The Apartment και παρουσιάζουν στην παρούσα έκθεση καινούρια έργα, αποδομούν το ζωγραφικό ιδίωμα και προτείνουν μια ιδιοσυγκρασιακή προσέγγιση, άλλοτε ιδεολογικά φορτισμένη κι άλλοτε υποκειμενικά ορισμένη. Ο Σωτήρης Πανουσάκης σχολιάζει την περίοδο της κρίσης μέσα από τις επιγραφές στις άδειες βιτρίνες των καταστημάτων που έβλεπε στις νυχτερινές διαδρομές του στην πόλη. Η δουλειά του αναφέρεται στη σύμβαση της γλώσσας, και ειδικότερα για τη γλώσσα της ζωγραφικής, φωτίζοντας το απρόσμενο εκείνο σημείο όπου τέμνονται αφαίρεση και παράσταση, εικονοποιία και ιδεολογική κατασκευή.
Η in situ ζωγραφική εγκατάσταση του Βασίλη Μπαλατσού αναφέρεται στις υποκειμενικές αναγνώσεις του μοντερνισμού. Το κοινωνικό και πολιτισμικό οικοδόμημα του δυτικού μοντερνισμού μεταφέρεται, ερμηνεύεται και αναπαράγεται με ποικίλους τρόπους από διαφορετικές κουλτούρες σε διαφορετικά σημεία του κόσμου. Ο καλλιτέχνης εμπνεύστηκε το νέο του έργο από το δωμάτιο όπου έμενε στις Φιλιππίνες στη διάρκεια ενός μεγάλου ταξιδιού αυτογνωσίας. Παρομοίως, η Εμι Αβόρα, που έγινε γνωστή για τους μονοχρωματικούς πίνακες εσωτερικών χώρων με αμφιλεγόμενη ιστορία, άρχισε να ξαναβλέπει τη ζωγραφική του Matisse όταν εγκαταστάθηκε στη Σιγκαπούρη μέσα από ένα μετα-αποικιακό πρίσμα, το οποίο αφενός οπλίζει την δημιουργό με νέες δυνατότητες αλλά ταυτόχρονα φέρει το θεατή αντιμέτωπο με μια νέα προσέγγιση και ερμηνεία.
Ξεχωριστή θέση κατέχουν στην έκθεση τα νέα έργα του Κώστα Τσώλη για τον ιδιαίτερο τρόπο που επιχειρούν την αποδόμηση της εικόνας, προσθέτοντας γραμμές που τη θέαση εμποτίζοντας την αφαίρεση με ιδεολογική διάσταση, και τα έργα του Daniel Sturgis που επιχειρούν μια αθόρυβη διάβρωση του κυρίαρχου αφηγήματος του μοντερνισμού, εμπλουτίζοντας, ανατρέποντας και εκδημοκρατίζοντας το.
