Όπυ Ζούνη – Η θεωρία των σχημάτων: Αναδρομική έκθεση στη Roma Gallery

«Όπυ Ζούνη – Η θεωρία των σχημάτων» είναι ο τίτλος της νέας αναδρομικής έκθεσης της Roma Gallery με ζωγραφικά έργα, γλυπτά και κατασκευές της σπουδαίας Ελληνίδας εικαστικού από το Κάιρο.

Αριστερά: «Σκακιέρα - Φύση», 2002, Ακρυλικό σε καμβά, 160 x 160 εκ. | Δεξιά: «Μικρή Πύλη – Κλειστό Πλαίσιο», 2001, Ακρυλικό σε ξύλινη κατασκευή, καθρέφτης, 150 x 90 x 20 εκ.

Monopoli Team

Την Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2022, στις 20:00, η Roma Gallery εγκαινιάζει την έκθεση: «Όπυ Ζούνη – Η θεωρία των σχημάτων», η οποία θα διαρκέσει έως τις 29 Οκτωβρίου 2022. Στην έκθεση παρουσιάζονται ζωγραφικά έργα, γλυπτά και κατασκευές της Όπυς Ζούνη από το 1970 έως το 2007.

Την ίδια την ενδιέφερε η «Ψυχανάλυση των σχημάτων», ανασύροντας σχηματισμούς και μοτίβα από τον υλικό κόσμο στον πνευματικό. Άραγε, η «Θεωρία Σχημάτων» του Jeffrey Young, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ερμηνευτικό εργαλείο του έργου της ;

Ο επισκέπτης θα έχει τη δυνατότητα μέσα από το μεγαλείο της Όπυς Ζούνη να αναπαράγει τα δικά του «Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα», την στιγμή που τα ίδια αυτά σχήματα θα συνεχίσουν να αναπτύσσονται, εμπλουτίζονται και επεκτείνονται μέσα στον χώρο και τον χρόνο.

Κίτρινη Δέσμη», 1975, Ακρυλικό σε ξύλινη κατασκευή, 161 x 70 x 30 εκ.

Όπως εξηγούσε η ίδια η εκλιπούσα εικαστικός:

«Όταν η τέχνη αρχίζει να κωδικοποιείται, να επαναλαμβάνεται, χάνει όλο τον αυθορμητισμό της, δεν μπορεί να ενταχθεί εύκολα στους νόμους της αυστηρής γεωμετρίας.
Είναι η συνεχής σύγκρουση μεταξύ λόγου λογικής και διαίσθησης συναισθήματος. Η καλλιτεχνική μου έκφραση ολοκληρώνεται με την ελεύθερη και μεθοδική αντιμετώπιση της δουλειάς. Δουλεύω με τις συμπτώσεις, την τύχη, στοιχεία που δίνουν νέα ώθηση στη φαντασία μου να λειτουργήσει και να οδηγηθεί σε νέες μορφές έκφρασης, σε νέες ιδέες. Έτσι δέχομαι το τυχαίο, αλλά και το καθοδηγώ συγχρόνως.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑΤο Μεγάλο Περίπτερο: Ομαδική εικαστική έκθεση στην Γκαλερί Ρεβέκκα Καμχή12.09.2018

Στη φύση οι διαστρωματώσεις, οι συμμετρίες διαμορφώνονται, αλλάζουν και συσσωρεύονται με ακανόνιστο τρόπο και ρυθμό. Ο ρυθμός δημιουργεί μοιραίως επαναλήψεις. Οι επαναλήψεις δημιουργούν συμμετρίες. Αυτή τη διαδικασία σκέφτομαι ότι ακολουθεί και ο ερευνητής καλλιτέχνης. Έτσι κι εγώ ανακαλύπτω, υποστηρίζω επαναλήψεις μέσα από σχέδια και στη συνέχεια μέσα από το χρώμα. Το χρώμα μπορεί να τονίσει μια συμμετρία στο σχέδιο ή μπορεί να τη διαλύσει, να την εξαφανίσει. Δουλεύω συχνά διαφορετικά χρώματα, αλλά στον ίδιο τόνο, επιδιώκοντας με αυτό τον τρόπο μια ισορροπία και μια υποστήριξη του σχεδίου».