Έχει μέλλον ο Μεγάλος Περίπατος;

Εξακολουθώ να στέκομαι επιφυλακτικός απέναντι στην παρέμβαση του Μεγάλου Περιπάτου όσο την εξετάζουμε μέσα από το πρίσμα ενός μεμονωμένου έργου. Είναι προφανές πως έχει επιλεγεί η αντίστροφη διαδικασία από αυτήν που προβλέπεται για τέτοιες μείζονες παρεμβάσεις: Αντί ο Μεγάλος Περίπατος να λειτουργεί ως παρακλάδι του ΣΒΑΚ (Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας) του Δήμου Αθηναίων, καλούμαστε να τον κρίνουμε σαν να αποτελεί ο ίδιος την κύρια στρατηγική για την βελτίωση της Αθήνας. Γι’ αυτό επιμένουμε να δούμε πρώτα ολοκληρωμένο και εγκεκριμένο το ΣΒΑΚ και εν συνεχεία να εξετάσουμε λεπτομερέστερα τις, επί μέρους, παρεμβάσεις του στο αθηναϊκό κέντρο.

Τόσο ο πολεοδομικός όσο και ο συγκοινωνιακός σχεδιασμός μιας πόλης χρειάζονται σοβαρή τεκμηρίωση και ειλικρινή διαβούλευση, ακόμα κι αν οι στόχοι που τίθενται είναι κατ’ αρχάς φιλικοί προς το περιβάλλον και την κοινωνία.

Είναι χαρακτηριστικό πως το CIVINET -το ελληνόφωνο παράρτημα του ευρωπαϊκού Δικτύου CIVITAS που εκπροσωπώ και του οποίου ο δήμος Αθηναίων είναι ιδρυτικό μέλος – δεν κλήθηκε ποτέ σε διάλογο, ούτε καν σε μια τυπική ενημέρωση, παρότι του ζητήθηκε και πρόσφερε αφιλοκερδώς την τεχνογνωσία του για συγκεκριμένα θέματα.

Αντ’ αυτού, ο Δήμος Αθηναίων αναλώθηκε σε μια θεαματική ενέργεια που, όπως όλα έδειξαν, του γύρισε μπούμερανγκ. Αντ’ αυτού, ο δήμος Αθηναίων επιβάλλει τον Μεγάλο Περίπατο ως «μονόδρομο», ξεχνώντας ότι στην επιστήμη της Πολεοδομίας δεν υπάρχουν «μονόδρομοι».

Και αγνοώντας πως η πιλοτική εφαρμογή του με τον συγκεκριμένο τρόπο κινείται ενάντια στις ευρωπαϊκές οδηγίες και προκαλεί ενδεχομένως ζημιά στις φιλότιμες προσπάθειες άλλων δήμων της χώρας για την αποτελεσματική προώθηση της βιώσιμης κινητικότητας, όπως είναι π.χ. το Ρέθυμνο, η Λάρισα, τα Τρίκαλα, η Καρδίτσα, η Ηγουμενίτσα, ο Άγιος Δημήτριος κ.α..