Ο Ρίκι Μάρτιν αποκαλύπτει: Τι σημαίνει να είσαι το gay icon της Λατινικής Αμερικής;

Το 2010, ο τραγουδιστής από το Πουέρτο Ρίκο αποκάλυψε στους θαυμαστές του ότι είναι ομοφυλόφιλος. Σχεδόν 10 χρόνια αργότερα, ο Ρίκι Μάρτιν έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για βραβείο Emmy, για το ρόλο του στο «The Assassination of Gianni Versace: American Crime Story».

Αυτή την άνοιξη, ο Μάρτιν -τώρα πατέρας τεσσάρων παιδιών με τον σύζυγό του, καλλιτέχνη Jwan Yosef- κυκλοφόρησε νέο δίσκο με τίτλο Pausa, το οποίο περιλαμβάνει συνεργασίες με τους Sting, Residente και Bad Bunny.

Έτσι, ο Λατίνος σταρ έδωσε στο περιοδικό Rolling Stone μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, που δεν παραλείπει τίποτα από την συναρπαστική ζωή του και αυτές ήταν οι σημαντικότερες δηλώσεις του.

Ρίκι Μάρτιν, φωτογράφηση για το Rolling Stone

«Κατά καιρούς είχα στιγμές ακραίας θετικότητας και άλλες φορές όχι τόσο θετικές στιγμές. Η ζωή ήταν λίγο έντονη εκείνη την εποχή. Όλα ήταν πραγματικά έντονα, αλλά μπορούσα να τα καταλάβω! Προέρχομαι από μια σχολή στρατιωτικής πειθαρχίας όσον αφορά την εκπαίδευση στη μουσική, το χορό και την υποκριτική. Έτσι, για μένα, ο λόγος που δεν το έκανα νωρίτερα ήταν κυρίως ότι δυσκολευόμουν να ανοιχτώ. Είναι κάτι που πρέπει να βγαίνει από μέσα μας. Κάθε φορά που κάποιος αναγκάζει κάποιον να κάνει coming out, αυτό που κάνει είναι να καταστρέφει τη φυσική ροή της αυτοανακάλυψης.»

«Τις προάλλες διάβασα ένα άρθρο με έναν υπέροχο τίτλο που ξέρω ότι κάποιος εκεί έξω χρειάζεται να δει. Ο τίτλος έλεγε «Έκανα coming out. Και δεν έχω νιώσει πιο ευτυχισμένος». Χαίρομαι πάρα πολύ γιατί ξέρω ότι σήμερα ένα παιδί κάπου στον κόσμο χρειάζεται να ακούσει αυτές τις λέξεις. Πολλοί άνθρωποι λένε ότι κουράζονται να μιλούν για το ίδιο πράγμα. Εγώ προσωπικά είχα κουραστεί να το κρύβω τόσα χρόνια. Και έπειτα είναι και η επίδραση που είχε αυτό σε άλλους ανθρώπους στην ίδια κατάσταση με εμένα. Είμαι χαρούμενος.»

«Καταρχάς, είμαι ευγνώμων στον Ράιαν Μέρφι, ο οποίος μου έδωσε την ελευθερία και την ευκαιρία να διηγηθώ την ιστορία του Βερσάτσε. Είναι μια τόσο σημαντική ιστορία… Και τώρα η ευθύνη μου μεγαλώνει. Και θα ήθελα, φυσικά, να ασχοληθώ περισσότερο με την υποκριτική. Ήρθε η ώρα να ανακαλύψω τον εαυτό μου σε αυτό, παρόλο που άρχισα να το κάνω από όταν ήμουν 12 ετών. Θέλω να κάνω πολλά – όχι μόνο μπροστά από την κάμερα, αλλά και πίσω από την κάμερα, αλλά και στο θέατρο. Είμαι ανοιχτός σε όλα.»

«Άρχισα να δουλεύω στη μουσική μου περίπου πριν από εννέα μήνες. Στο μυαλό μου, το άλμπουμ επρόκειτο να ονομαστεί Movimiento, που σημαίνει κίνηση. Αλλά με όλη αυτή την κατάσταση με την πανδημία, απλώς σκέφτηκα… Τα δεδομένα άλλαξαν. Ας το κάνουμε διαφορετικά. Το άλμπουμ περιλαμβάνει μουσική με ρυθμό, αλλά δεν θα έλεγα στους ανθρώπους να κινηθούν! Έτσι το ονόμασα Pausa.»

«Πριν από αυτή την πανδημία, δεν είχα προβλήματα», αστειεύτηκε ο Ρίκι Μάρτιν. «Όταν μας έπληξε αυτή η πανδημία άρχισα να τρελαίνομαι! Βρισκόμαστε σε μια αυστηρή καραντίνα επειδή η μαμά μου είναι εδώ. Είναι πολύ σοβαρά τα πράγματα – νομίζω ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εμποδίσουμε τον ιό από το να κάνει περισσότερο κακό. Αλλά θεωρώ πως είμαι πολύ τυχερός. Είμαι σε ένα άνετο σπίτι όπου τα παιδιά μου μπορούν να παίξουν. Όποτε σκέφτομαι με λάθος τρόπο, κοιτάζω απλώς τα παιδιά μου, τον σύζυγό μου, τη μητέρα μου και σκέφτομαι πως «πρέπει να οργανωθούμε».

“Επέλεξα ένα διαφορετικό τρόπο. Αντί να βγω στους δρόμους, η διαμαρτυρία μου ήταν περισσότερο στο ίντερνετ, μιλώντας για πράγματα που με απασχολούσαν. Αλλά δεν ήξερα πόση δύναμη μπορεί να έχει η ενότητα των ανθρώπων στις πορείες αυτές. Εμείς, στο Πουέρτο Ρίκο, ήμασταν στους δρόμους, παίζαμε μουσική, χορεύαμε. Προσπαθούσαμε να απαλλαγούμε από τον θυμό μας, από την απογοήτευσή και την αβεβαιότητα μας μέσω της μουσικής. Ήταν πολύ ξεχωριστό. Αυτές είναι οι διαμαρτυρίες στο Πουέρτο Ρίκο. Διήρκεσαν για λίγο, αλλά καταφέραμε να ρίξουμε την κυβέρνησή μας. Η μαγεία της διαμαρτυρίας είναι πολύ σημαντική και πρέπει να γίνεται σεβαστή.”