Μία συζήτηση με τη ζωγράφο Χρύσα Βέργη στον Ιανό

«Ζωγραφίζω το θαύμα που ξεχάσαμε στην παιδική μας ηλικία». Με αυτόν τον τρόπο η εικαστικός Χρύσα Βέργη χαρακτηρίζει τη ματιά με την οποία προσεγγίζει την τέχνη της, μια ματιά που πασχίζει να αποκαθάρει το βλέμμα, για να το οδηγήσει εν πλήρει αθωότητι μπροστά στα «ταπεινά» της φύσης, προκειμένου σε αυτά να δει «το αθώρητο θαύμα»…

Κατοπτρισμοί της υγρής επιφάνειας, ύδατα ακίνητα ή ρέοντα όπως το «ρεύμα της ζωής», σύμφωνα και με τον τίτλο της τελευταίας της έκθεσης (2019), οριακά τοπία όπου συναντιούνται ο ουρανός με τη γη, με το φως να περιγράφει τη ρευστότητα του νερού, είναι μερικά από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη ζωγραφική της Χρύσας Βέργη.

Η εικαστικός Χρύσα Βέργη

Γι’ αυτά, αλλά και για πολλά άλλα «μυστικά» της τέχνης της, όπως τη σύνθεση και τα σημεία αναφοράς στη ζωγραφική της, την οπτική γωνία θέασης στα έργα της αλλά και την προσωπική της εστίαση μέσα σε αυτήν, η ζωγράφος συνομιλεί «εκ βαθέων» με τον ιστορικό τέχνης Κώστα Καζαμιάκη, στο πλαίσιο του κύκλου συζητήσεων για την τέχνη, τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία και την αρχαιογνωσία «Περί ωραίου», που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου, στις 18.00, στην αίθουσα εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου Ιανός.

Στο επίκεντρο της συνομιλίας της Χρύσας Βέργη με τον Κώστα Καζαμιάκη θα βρεθεί το ερώτημα της αναπαράστασης της πραγματικότητας, αλλά και η τεχνική την οποία χρησιμοποιεί στην τέχνη της, ο τρόπος που την «άγγιξαν» οι δάσκαλοί της Λευτέρης Κανακάκης, Δημήτρης Μυταράς, Παναγιώτης Τέτσης, Νίκος Κεσσανλής, Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, Pierre Carron κ.ά.