Ιστορία γάμου
Οι Σκάρλετ Γιόχανσον και Άνταμ Ντράιβερ είναι έτοιμοι να μπουν στη διεκδίκηση του φετινού όσκαρ χάρη στο χρονικό του επώδυνου χωρισμού ενός παντρεμένου ζευγαριού καλλιτεχνών.
Υπόθεση
Ο Τσάρλι και η Νικόλ χωρίζουν μετά από δέκα χρόνια γάμου. Πρόκειται για ένα ζευγάρι thirtysomething καλλιτεχνών που ζουν και εργάζονται στη Νέα Υόρκη. Ο Τσάρλι ανεβάζει τα δικά του θεατρικά έργα στο off Broadway κι έχει το δικό του θίασο στον οποίο πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η Νικόλ, η οποία εγκατέλειψε μια πολλά υποσχόμενη καριέρα ως ηθοποιός σε χολιγουντιανές νεανικές κωμωδίες για να αφοσιωθεί στο καλλιτεχνικό όραμα του πρώτου. Τώρα όμως ήρθε η ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι τους – η Νικόλ έχει αποφασίσει να επιστρέψει στο L.A. για να συνεχίσει την καριέρα που διέκοψε απότομα- αλλά υπάρχει ένα σοβαρό εμπόδιο: ο 8χρονος γιος τους Χένρι του οποίου την επιμέλεια διεκδικούν και οι δύο.
Τσάρλι εναντίον Νικόλ
Η ταινία «Ιστορία Γάμου» ξεκινά θαυμάσια με την off voice αφήγηση των δύο πρωταγωνιστών που εκμυστηρεύονται τα πράγματα που λατρεύει ο ένας στον άλλο σε μια λίστα που έχουν γράψει ύστερα από την προτροπή του σύμβουλου γάμου. Όταν όμως τους λέει να την διαβάσουν φωναχτά η Νικόλ αντιδρά και φεύγει αφήνοντας τους δύο άντρες σύξυλους. Η εισαγωγή αυτή μας λέει πολλά για την ψυχολογική δοκιμασία που περνά η Νικόλ η οποία αποφάσισε τον χωρισμό. Ο Τσάρλι δεν έχει καταλάβει ακόμη την σοβαρότητα της κατάστασης, καθώς τη θεωρεί παροδική και επιπόλαια αλλά δεν θέλει να χαλάσει το χατίρι της Νικόλ και συμφωνεί να φύγει για λίγες μέρες στο Λος Άντζελες για να βρει τον εαυτό της, παίρνοντας μαζί της τον Χένρι.
Η κάμερα αποτυπώνει τα βασικά στάδια του χωρισμού δίνοντας παράλληλα τις κρίσιμες πληροφορίες που μας κάνουν να καταλάβουμε πιο εύκολα από τους ήρωες, τους βασικούς λόγους που τους οδηγούν στο διαφαινόμενο διαζύγιο. Ο Μπάουμπακ είχε κάνει το 2005 άλλη μια ταινία με παρόμοιο θέμα και τίτλο «Δεσμοί διαζυγίου» όπου ο Τζεφ Ντάνιελς και η Λόρα Λίνεϊ έψαχναν να βρουν τρόπο να ρυθμίσουν τη νέα ζωή τους με βάση τα δύο αγόρια που είχαν – το ένα ήταν ο Τζέσι Άιζενμπεργκ- αποκτήσει. Όπως και σε εκείνο το φιλμ – για το οποίο ο Μπάουμπακ ήταν υποψήφιος για το όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου- ο νεοϋορκέζος δημιουργός βουτάει στη δεξαμενή των προσωπικών αναμνήσεων.
Δράμα και χιούμορ έχουν τον κατάλληλο ρυθμό και τις σωστές εναλλαγές στην πλοκή, η απόσταση τόσο από τους χαρακτήρες όσο και από τον καταλογισμό ευθυνών είναι δίκαια μοιρασμένη, το κομμάτι του ρεαλισμού είναι έντεχνα και λειτουργικά τοποθετημένο στην ιστορία. Κυρίως όμως είναι η ανάπτυξη των χαρακτήρων – προσέξτε πόσο μεθοδικά και αβίαστα ο Μπάουμπακ μεταφέρει την σταδιακή αλλαγή στο συναίσθημα αλλά και τη συμπεριφορά των δύο ηρώων- και οι θαυμάσιες ερμηνείες που κάνουν το φιλμ μια δυνατή και επώδυνη (το δράμα από τη μέση και μετά αρχίζει να έχει το πάνω χέρι με αποκορύφωμα το συγκλονιστικό φινάλε) ανατομία των σύγχρονων σχέσεων και του θεσμού του γάμου. Ειδική μνεία αξίζουν και οι δεύτεροι ρόλοι.
Το δικηγορικό τρίο των Άλντα, Λιότα και Ντερν (η τελευταία ακούγεται δυνατά για το όσκαρ β ρόλου) εκτός των υποστηρικτικών αποστολών τους προσφέρουν και μερικούς από τους πιο ευφάνταστους και απολαυστικούς διαλόγους στο φιλμ καθώς κυμαίνονται με άνεση μεταξύ ανθρωπιάς, συγκίνησης και κυνισμού.
